Το πρότζεκτ ολοκληρώθηκε

Πρωταθλήτρια Αγγλίας η Άρσεναλ. Τελευταία φορά που γράφτηκε αυτή η αράδα, η Ελλάδα ετοιμαζόταν να πάρει μέρος στο δεύτερο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της ιστορίας της στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Ο Ολυμπιακός είχε ακόμη τρία αστέρια στη φανέλα και ο Παναθηναϊκός μόλις τρία ευρωπαϊκά στο μπάσκετ.

Γενικά, όταν στην αθλητική πραγματικότητα συμβαίνει κάτι που έχει να γίνει 22 χρόνια, είναι λες και έχουν περάσει τρεις ζωές. Η σύγκριση του τότε κόσμου με το τώρα είναι ανώφελη. Έτσι και για την Άρσεναλ, που οι οπαδοί της πέρασαν σχεδόν από...γενεές δεκατέσσερις προκειμένου να απολαύσουν την κατάκτηση του τροπαίου.

Ένα επίτευγμα που ολοκλήρωσε, επιστέγασε μια μακρά διαδικασία. Ένα τεράστιο πρότζεκτ, στημένο πάνω σε έναν άνθρωπο. Τον Μίκελ Αρτέτα. Τον πρώην ποδοσφαιριστή των κανονιέρηδων, που εξελίχθηκε στον πρώτο απόφοιτο της σχολής Γκουαρδιόλα.

Που έμπλεξε κι αυτός ο άνθρωπος στις αρχές; Ένα ρόστερ γεμάτο γερασμένους, χρυσοπληρωμένους παίκτες σε έναν χρεωμένο σύλλογο, που βρισκόταν πολύ μακριά από την κορυφή. Που ξεκίνησε με τις χειρότερες προϋποθέσεις, όταν αποκλείστηκε στους πρώτους δύο μήνες της παρουσίας του στο Λονδίνο από τον Ολυμπιακό του Μαρτίνς.

Η Άρσεναλ τον εμπιστεύτηκε. Άλλωστε, υπήρχε λόγος που τον είχε επιλέξει. Ο Ισπανός ένιωσε αυτή την εμπιστοσύνη και ξεκίνησε να φτιάχνει το σύλλογο που ήθελε. Με προτεραιότητα στις ακαδημίες (Μαρτινέλι, Σάκα) για αρχή, στη συνέχεια στις έξυπνες κινήσεις βάση σκάουτινγκ (δουλειά του Εντού), ενώ την ίδια στιγμή είχε ξεκινήσει την κάθαρση στα αποδυτήρια.

Τα αποτελέσματα φάνηκαν τη σεζόν 2022-23, όταν η Άρσεναλ πέρασε ένα μεγάλο μέρος της σεζόν στην κορυφή. Ωστόσο, η έλλειψη βάθους και ποιότητας φάνηκε στην πορεία. Άλλωστε, πρέπει να τα έχεις όλα για να κερδίσεις το τέρας που λέγεται Μάντσεστερ Σίτι. Οπότε, έπρεπε το πορτοφόλι να ανοίξει.

Ντέκλαν Ράις, Χάβερτς και Τίμπερ το καλοκαίρι του 2023, Μερίνο, Ράγια και Καλαφιόρι το 2024, Γκιόκερες, Θουμπιμέντι, Έζε και Μαντουέκε πέρσι. Κάθε σεζόν, λίγες προσθήκες με έναν σκοπό. Την ίδια ώρα που ο Ισπανός τεχνικός τελειοποιούσε το σύστημά του και μετέφερε την Άρσεναλ το τσιπάκι του νικητή.

Ναι, η φετινή εικόνα της Άρσεναλ ήταν επιεικώς μέτρια. Πιθανότατα, πολύ πιο κυνική από τα γούστα...οποιουδήποτε, μια ομάδα με βάση την άμυνα και τις στημένες φάσεις. Μια εικόνα μιας ομάδας που έχει έναν απόλυτο στόχο, τελείως προσηλωμένη σε αυτόν. Και τον πέτυχε.

Όχι δεν ήταν όμορφο. Δεν ήταν εντυπωσιακό. Κι ακόμη, υπάρχει κι ένας τελικό στο Champions League που έχει απομείνει. Αλλά δεν έχει σημασία. Το πρότζεκτ είχε ολοκληρωθεί. Κι ο Αρτέτα ολοκλήρωσε ένα από τα πιο εντυπωσιακά έργα μεταμόρφωσης, αλλαγής, μετατροπής και τελικά, θριάμβου που έχει πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Γιατί, μερικές φορές, η υπομονή και το συνεχές χτίσιμο ανταμείβεται.