Ντίκμαν: «Στην Κρήτη αναγεννήθηκα - Στον ΟΦΗ βρήκα μια σπουδαία και δυνατή ομάδα»

Για τη νέα σελίδα της καριέρας του στον ΟΦΗ μίλησε ο Λορέντζο Ντίκμαν, μιλώντας στην ιστοσελίδα labaricalcio.it για τους πρώτους μήνες της παρουσίας του στην Κρήτη.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

«Προσαρμόζομαι σιγά σιγά. Μεταξύ της γλώσσας και του γηπέδου, μπορώ όλο και περισσότερο να συνδεθώ με τους συμπαίκτες μου. Νιώθω πολύ άνετα και έχω παρατηρήσει σαφείς διαφορές σε σύγκριση με την Ιταλία. Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα το ζεις πιο ήρεμα και με λιγότερη πίεση», τόνισε αρχικά.

Πώς έχεις προσαρμοστεί στη νέα σου πραγματικότητα;

«Έφτασα δύο μέρες πριν από τον τελικό του Super Cup και ήμουν λίγο αποπροσανατολισμένος. Αλλά πήρα τον αγώνα πολύ ψύχραιμα. Οι νέοι μου συμπαίκτες με βοήθησαν πολύ σε αυτό. Στο γήπεδο, όμως, εξακολουθείς να πηγαίνεις με χίλια μίλια την ώρα και πρέπει να είσαι τόσο επαγγελματίας όσο είσαι στην Ιταλία».

Από την Ιταλία στην Ελλάδα, από το Μπάρι στην Κρήτη. Θα το φανταζόσουν ποτέ;

«Όλα ξεκίνησαν χάρη στον Νικολάου. Ήρθε στον ΟΦΗ πριν από εμένα και ήξερε ότι ο σύλλογος έψαχνε έναν παίκτη της δεξιάς πλευράς που θα μπορούσε να παίξει ως εξτρέμ στη μεσαία γραμμή. Μίλησε με τον αθλητικό διευθυντή του συλλόγου, ο οποίος, αφού είδε μερικά βίντεο, με ρώτησε αν ήμουν διαθέσιμος. Τελικά, η συμφωνία έγινε. Μόλις έλυσα τις προσωπικές μου υποθέσεις, έφυγα για την Κρήτη».

Έτσι έφυγες από την Μπάρι, γιατί όλα έδειχναν πως θα ήσουν βασικός μετά τον υποβιβασμό της ομάδας…

«Είχα την ίδια άποψη. Είχα συμβόλαιο για έναν ακόμη χρόνο και θα έμενα ευχαρίστως αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για ανανέωση του. Ωστόσο, η άλλη πλευρά δεν συμμεριζόταν την ίδια άποψη και οι δρόμοι μας χωρίστηκαν».

Ας πάμε ένα βήμα πίσω, τι συνέβη πέρυσι;

«Σε προσωπικό επίπεδο, δυσκολεύτηκα τους τελευταίους μήνες με τον τραυματισμό μου στο γόνατο. Μετά υπήρξαν κάποιες διαφωνίες με τον προπονητή. Αυτά είναι φυσιολογικά πράγματα και προχωράμε παρακάτω. Τελικά, το σημαντικό ήταν να σώσουμε την Μπάρι. Στο τέλος, δεν τα καταφέραμε και η ευθύνη πρέπει να μοιραστεί σε όλους. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, αλλά αυτό που είχε σημασία ήταν να σώσουμε την Μπάρι. Έτσι, στο τέλος, αν δεν τα καταφέραμε, η ευθύνη πρέπει να μοιραστεί σε όλους, πρώτα απ’ όλα σε εμένα. Θα αφήσει ένα ανεξίτηλο λεκέ σε έναν υπέροχο σύλλογο όπως η Μπάρι».

Τι συνέβη μετά την ισοπαλία και τον υποβιβασμό της Μπάρι εκείνη την αγωνιστική;

«Ήταν μια απαίσια νύχτα. Στα αποδυτήρια βασίλευε σιωπή. Οποιαδήποτε λόγια θα ήταν άχρηστα. Τα χειρότερα είχαν ήδη συμβεί και δεν υπήρχε λόγος για περαιτέρω κατηγορίες. Αυτό που έπρεπε να γίνει έπρεπε να είχε γίνει πρώτα στο γήπεδο. Και δεν ήμασταν καλοί σε αυτό».

Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς μια τέτοια σεζόν;

«Όταν μια σεζόν δεν ξεκινάει με τέτοιον τρόπο, είναι δύσκολο να ανατρέψεις τα πράγματα. Υπήρχαν πολλά κενά και δεν καταφέραμε ποτέ να τα καλύψουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν. Ξέρω ότι είναι παράδοξο, αλλά η πρόκριση στα πλέι οφ ήταν σχεδόν θαύμα δεδομένου του ρεκόρ μας στο πρωτάθλημα. Με επτά ή οκτώ παιχνίδια να απομένουν, θα είχαμε υπογράψει για να παίξουμε στα πλέι οφ».

Ας επιστρέψουμε στα καλά: Στην Κρήτη, άκμασες. Πώς είναι το περιβάλλον;

«Ήταν υπέροχα. Μετά τη νίκη επί του Ολυμπιακού, ήμασταν κατακλυσμένοι από οπαδούς στο αεροδρόμιο. Στον ΟΦΗ, βρήκα μια σπουδαία ομάδα και πραγματικά δυνατή. Έφτασα και δύο μέρες αργότερα κέρδισα ένα τρόπαιο. Δεν μπορούσα να το πιστέψω, ειδικά επειδή έκανα πέναλτι στην τελική διαδικασία. Δεν είχα την επιλογή να το εκτελέσω ή όχι. Ο προπονητής ήταν αυτός που αποφάσιζε ποιος θα εκτελέσει το πέναλτι».

Και τώρα υπάρχει και το Europa League…

«Αυτός είναι και ο λόγος που επέλεξα την ΟΦΗ. Μετά από δύο όχι και τόσο θετικές εμπειρίες στην Μπρέσια και το Μπάρι, χρειαζόμουν μια αλλαγή σκηνικού και στην Κρήτη ξαναγεννήθηκα».