Και τελικά, τι βγήκε από τη συζήτηση;
Οι μέτοχοι της Euroleague είναι στο Κόμο και προς το παρόν δεν είναι βέβαιο το τι μέλλει γενέσθαι.
Η συνάντηση της 6ης Οκτωβρίου των μετόχων της Euroleague στη λίμνη Κόμο στην Ιταλία είχε προωθηθεί ως ένα γεγονός που θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να μείνει στην ιστορία. Υπό την έννοια ότι θα μπορούσαν να παρθούν αποφάσεις που θα άλλαζαν το ρου της ιστορίας του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Μια μέρα πέρασε, ειδήσεις και διαρροές βγήκαν από τη συνάντηση, αλλά, στην πραγματικότητα, πόσο ουσιώδεις είναι; Δηλαδή, ακόμη και η απόφαση ότι απορρίπτεται παμψηφεί η πρόταση του ΝΒΑ για εξαγορά είναι αμφισβητήσιμη, υπό την έννοια ότι οι ομάδες φαίνεται πως έχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς θα προχωρήσουν.
Ο Ολυμπιακός, η Μπασκόνια και η Αρμάνι αρνούνται κάθε σκέψη συνεργασίας ή εξαγοράς από το ΝΒΑ. Ο Παναθηναϊκός, η Ρεάλ, η Φενέρ, η Μπάγερν και "πιο ύπουλα" η Μπαρτσελόνα κρατούν όλα τα δεδομένα ανοιχτά. Μένουμε στη Euroleague, αλλά παράλληλα διατηρούμε τις επαφές μας με την άλλη άκρη του Ατλαντικού. Κάτι που επιβεβαιώνεται κι από τη στάση του "ας περιμένουμε 30 ημέρες, μήπως γίνει μια καλύτερη πρόταση".
Την ίδια στιγμή που και το ίδιο το ΝΒΑ διατηρεί στάση αναμονής. Μη ξεχνάμε ότι σε ένα χρόνο υποτίθεται ότι ξεκινάει το NBA Europe, η νέα διοργάνωση που θα αλλάξει τα δεδομένα και σπάσει το μονοπώλιο της Euroleague. Κι ακόμη, όχι απλά δεν υπάρχουν εγγυήσεις, παραμένουμε στο στάδιο των συζητήσεων. Αν ναι, και μια πρόταση για εξαγορά της Euroleague που γνώριζαν κι οι ίδιοι ότι θα απορριφθεί.
Παράλληλα, δεν υπήρξε η οριστική εξέλιξη στο μοναδικό ζήτημα που έπρεπε να συζητηθεί, τουλάχιστον σήμερα. Αυτό της μετατροπής των συλλόγων σε franchise, μιας και το ζήτημα πήγε πιο πίσω. Όπου ακόμη και σε αυτό, υπάρχουν απορίες, διαφωνίες και επιπλέον συζητήσεις!
Γενικά, η Euroleague αποδεικνύει ότι παρά τα άλματα προόδου τα τελευταία χρόνια, η ανοργανωσιά που τη χαρακτηρίζει παραμένει αναλλοίωτη. Μια συνάντηση να πάρουν κάποιες αποφάσεις έπρεπε να κάνουν και δε το έπραξαν. Παράλληλα, το ΝΒΑ πέρα από προθέσεις, δε δείχνει να διαθέτει κάτι χειροπιαστό (ακόμα). Ακόμη είμαστε στις κουβέντες, ενώ σε ένα χρόνο πρέπει να δείξει πράξεις.
Και με όλα αυτά, ο λόγος της συνάντησης στη Λίμνη Κόμο, παραμένει αόριστος.