Ολυμπιακός: Αυτοκριτική και διαχείριση
Για την ήττα από τον Παναθηναϊκό άπαντες στον Ολυμπιακό είναι συνυπεύθυνοι. Όμως αποτελούν προσωπικότητες που μπορούν να το διαχειριστούν για καλό.
Όπως έχουν αποθεωθεί δικαίως, δικαίως πρέπει να δεχτούν και κριτική. Χωρίς φυσικά τους γνωστούς μηδενισμούς κάποιων που περιμένουν κάθε ευκαιρία.
Όχι μόνο για τον Μεντιλίμπαρ που δεν έκανε σωστές επιλογές πριν και μέσα στο ματς ή για τον Ζέλσον που από υπερσιγουριά έχασε τέτοιο γκολ που είχε να συμβεί από εκείνον τον Ντε Λα Φουέντε πώς τον έλεγαν. Αλλά για όλους. Και για τον Κοστίνια, τον Ορτέγκα, τον καθένα απ' όσους θα ακούσουν πάλι ότι δεν «κάνουν» ή ότι δεν έκαναν όσα έπρεπε. Για τα στημένα του Ροντινέι, για τα διαδοχικά λάθη στη φάση του γκολ, για ό,τι ο καθένας θεωρεί πως έφταιξε. Για το ότι ο Ολυμπιακός φέρνει συνεχώς εξτρέμ και παίζει μπροστά πάλι ο Βραζιλιάνος και για ό,τι θέλει να σκεφτεί ή να σκαρφιστεί ο καθένας.
Ο Ολυμπιακός είχε μια πολύ κακή βραδιά. Εάν θέλετε, ανεξήγητα. Από όλους. Δεν μπορεί να δέχεται γκολ στο 7' και να κάνει κανονική φάση στο 80'. Όχι με τον Παναθηναϊκό, με τη μικτή Μπάγερν, Άρσεναλ,. Μπαρτσελόνα να έπαιζε. Βάλτε όποιες θέλετε.
Ήταν καλός ο Παναθηναϊκός, όντως. Αλλά το ντέρμπι το έχασε ο Ολυμπιακός με την απόδοσή του περισσότερο απ' όσο το πήρε ο Παναθηναϊκός με τη δική του παρουσία και στρατηγική.
Είναι πια θέμα αυτοκριτικής. Μέσα στα αποδυτήρια μπορούν να εξηγήσουν τι πήγε στραβά όλοι εκείνοι που μαζί έχουν λίγες τέτοιες στραβές. Την έχουν ξαναβρεί την άκρη. Το ίδιο λογικά θα συμβεί και τώρα. Θα φανεί στα προσεχώς.
