Ολυμπιακός: Ο Τσικίνιο και το δίδυμο
H παρουσία του Ταρέμι πίσω από τον Γιάρεμτσουκ και η λογική επιμονή του Μεντιλίμπαρ στον Τσικίνιο. Οι στατικές φάσεις και το θέμα Γιαζίτσι.
Στον τελικό της Κρήτης ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ επέλεξε να μη βάλει από την αρχή τους δύο σέντερ φορ του ρόστερ του (μέχρι την επιστροφή του Αγιούμπ Ελ Κααμπί) και να δώσει στον Τσικίνιο το γνώριμο ρόλο πίσω από τον στράικερ που ήταν ο Μεχντί Ταρέμι.
Ο Πορτογάλος ενώ ξεκίνησε καλά και απειλούσε με σουτ από μακρινή ή μέση απόσταση, στη συνέχεια έπεφτε διαρκώς με αποτέλεσμα στο δεύτερο μέρος να μη συμμετέχει καθόλου επιθετικά στην προσπάθεια που έκανε ο Ολυμπιακός για να φτάσει στο γκολ. Ή σχεδόν καθόλου, αφού επιχείρησε κάποιες συνεργασίες που δεν βγήκαν.
Ο Μεντιλίμπαρ περίμενε και άφησε στο ματς μέχρι τις καθυστερήσεις τον Τσικίνιο γιατί ξέρει πολύ καλά ότι ο Πορτογάλος μπορεί με μία ενέργεια να γίνει καθοριστικός για ένα παιχνίδι, το έχει κάνει ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν. Επίσης ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν είχε δει στο προηγούμενο ματς με την Κηφισιά, το δίδυμο Ταρέμι-Γιάρεμτσουκ να τελειώνει το παιχνίδι από την ενδεκάδα, ενώ τότε είχε επικριθεί από αρκετούς επειδή είχε βγάλει τον Ουκρανό προς το τέλος κι ενώ η ομάδα πίεζε για τη νίκη εν μέσω των ατέλειωτων καθυστερήσεων του αντίπαλου.
Είναι ένα ζήτημα διαχείρισης και απόφασης πριν και μέσα στα παιχνίδια. Φαίνεται γενικά να λειτουργεί καλύτερα ο Ταρέμι όταν παίζει λίγο πιο πίσω και όχι κλασικός στράικερ. Γιατί εκτός από τα τελειώματα και τα γκολ ο Ιρανός ξέρει πολύ καλά να συμμετέχει σε επιθέσεις μιας επαφής και να βρίσκει με άνεση ελεύθερο συμπαίκτη του στην περιοχή με ένα απλό άγγιγμα της μπάλας.
Το θέμα είναι κάθε επιλογή του Μεντιλίμπαρ να υλοποιεί το πλάνο και να έχει υψηλή απόδοση και κυρίως διάρκεια τέτοιας. Σε κάποια ματς ο Τσικίνιο θα είναι περισσότερο απαραίτητος, ίσως παίζοντας λίγο πιο πίσω από το «υποτιθέμενο 10», ενώ σε άλλα που ο Ολυμπιακός είναι στην ισοπαλία και πιέζει, το δίδυμο με τον Ιρανό και τον Ουκρανό δεν μπορεί να μην είναι στον αγωνιστικό χώρο.
Ναι, θα μπορούσε ο Μεντιλίμπαρ να είχε κρατήσει τον Γιάρεμτσουκ με την Κηφισιά ως το τέλος. Ή να τον έβαζε με τον ΟΦΗ πολύ νωρίτερα από το 90’. Όμως και ο Βάσκος θα πρέπει να καταλάβουμε ότι (φυσικά και δεν είναι αλάνθαστος, αλλά και στην κριτική έχουμε ξαναγράψει ότι πρέπει να μπαίνει ένα όριο ειδικά για εκείνον) δεν είναι μαθημένος σε πλάνο χωρίς Ελ Κααμπί στον Ολυμπιακό και κάπως μοιάζει να ψάχνεται. Οι απέξω πάντα… ξέρουν καλύτερα από τον προπονητή. Εννοείται αυτό! Όπως φυσικά και για τον Γιαζίτσι που όποτε μπαίνει κάνει πάρτι και… εκθέτει τον «Μέντι». Μόνο που όταν μπαίνει σε φάση που να είναι και εξουθενωμένος ο αντίπαλος, ο Τούρκος παικταράς διευκολύνεται περισσότερο για να κάνει τα δικά του και κυρίως να εκθέτει τις άλλες ομάδες. Γιατί τελικά αυτό είναι το ζητούμενο και περισσότερο απ’ όλους… μάλλον ο Μεντιλίμπαρ θα το επιθυμεί. Λέτε όχι;
Ο Ολυμπιακός πάλι κέρδισε στατικές φάσεις στο Ηράκλειο και αυτό που είδαμε ήταν βελτίωση στις εκτελέσεις από τον Χρήστο Μουζακίτη και λιγότερο από τον Ροντινέι. Παραμένει προς το παρόν ο κανόνας ότι όταν παίζει ο Γιαζίτσι δεν γίνεται να πηγαίνει κανείς άλλος στις γωνίες. Όμως η κεφαλιά του Καλογερόπουλου στο δεύτερο γκολ ήταν πράγματι αποτέλεσμα και της εξαιρετικής εκτέλεσης του «Μούζα». Κι ο Ολυμπιακός χρειάζεται στα παιχνίδια του περισσότερα τέτοια γκολ από αυτά που έχει πετύχει μέχρι τώρα στη σεζόν.