Αφιέρωμα στον μέγα Ολυμπιακό Αγάθωνα - Τι έλεγε για ΠΑΟΚτσήδες, ΚΚΕ, Πειραιά, Μαρινάκη, Άρη

Πριν από 7 χρόνια όλοι είδαμε στις τηλεοράσεις έναν συμπαθητικό μουστακαλή ρεμπέτη να παίζει ένα μπαγλαμαδάκι και να είναι «μορφή». Τότε τον ψήφισε ο κόσμος μαζί με το συγκρότημα «Koza Mostra» για να πάνε στη Γιουροβίζιον.

Αφιέρωμα στον μέγα Ολυμπιακό Αγάθωνα - Τι έλεγε για ΠΑΟΚτσήδες, ΚΚΕ, Πειραιά, Μαρινάκη, Άρη

Το τηλέφωνό μου χτύπησε και ήταν ένας Ολυμπιακός από την ΠΕΦΟ Θεσσαλονίκης (έχω άκρες σε όλους τους συνδέσμους) και μου είπε: «Είναι περίπτωση αυτός, πάρε τον τηλέφωνο και θα καταλάβεις. Είναι Ολυμπιακός βαμμένος».

Βρήκα το τηλέφωνο του Αγάθωνα Ιακωβίδη και μιλήσαμε. Εκεί ήρθε η πρώτη έκπληξη. Ήξερε τα πάντα για το «ΦΩΣ», γνώριζε λεπτομέρειες που δεν ήξερα ούτε εγώ, διάβαζε επί δεκαετίες κάθε μέρα την εφημερίδα, μέχρι και στήλες που εγώ δεν διάβαζα.

Εκεί μου έκανε κι ένα παράπονο για το «ΦΩΣ», που το έβαλα στη συνέντευξη. «Με πειράζει που στη στήλη “Σαν σήμερα” γράφετε τον Μπάμπη Τσέρτο, τη Μαριώ και όχι εμένα. Ο αρχιρεμπέτης είμαι εγώ. Άμα είσαι Ολυμπιακός, λες ρεμπέτικα. Δεν μπορεί να είσαι Παναθηναϊκός και να λες ρεμπέτικα, όπως ο Μπάμπης Τσέρτος, απαγορεύεται! Δεν μπορεί να είναι Παναθηναϊκός και να λέει το “Πέντε μάγκες στον Περαία”, καλύτερα να πει το “Δυο πράσινα μάτια με μπλε βλεφαρίδες”!..».

Αυτό το «Πέντε μάγκες στον Περαία» ήταν το αγαπημένο του. Ήταν του Γιοβάν Τσαούς, ο οποίος ήταν Έλληνας με καταγωγή από τον Πόντο και ήρθε στον Πειραιά μετά την καταστροφή του Ελληνισμού και τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τα πάτρια εδάφη.

Ο Αγάθωνας ήξερε τα πάντα για τους ρεμπέτες, δεν έπαιζε απλώς ρεμπέτικα. Αυτοδίδακτος, είχε μάθει όλα τα έγχορδα μόνος του. Με τρομερό αρχείο και γνώσεις για το ρεμπέτικο τραγούδι. Λάτρευε τον Πειραιά, όχι μόνο τον Ολυμπιακό. Μου έλεγε ότι ο Πειραιάς ήταν η μάνα του ρεμπέτικου στην Ελλάδα, το οποίο ήρθε από τη Μικρά Ασία, αλλά οι μεγάλες ζυμώσεις έγιναν στον Πειραιά.

Μόλις είχα κλείσει το τηλέφωνο μαζί του μετά την πρώτη συνέντευξη, πήρα τηλέφωνο τον Θόδωρο Νικολαΐδη και του είπα τι περίπτωση ήταν ο Αγάθωνας. Του έκανε εντύπωση του εκδότη ότι ο ρεμπέτης ήταν από τον Λαγκαδά, έξω από τη Θεσσαλονίκη, και ήταν βαμμένος Ολυμπιακός, και μου είπε «κι εμένα ο πατέρας μου από εκεί κοντά ήταν, και εμένα τελειώνει το όνομά μου σε -ίδης, είναι ωραίος ο Αγάθωνας, να τον περιποιηθούμε».

Κι έτσι άρχισε μια επικοινωνία τακτική, διότι ο ρεμπέτης είχε μυαλό, ήταν λαϊκός φιλόσοφος και καθαρός. Όμως κάποιοι αφεντικότεροι του αφεντικού χάλασαν το στόμα τους...

Ο Αγάθωνας τον γούσταρε τον Μαρινάκη. Και το είχε πει. Τον γούσταρε ως πρόεδρο-οπαδό και δυναμικό. Και τη γυναίκα σου γουστάρεις, αλλά τη γνώμη σου τη λες. Και τους γονείς σου γουστάρεις, αλλά τη γνώμη σου τη λες.

Ο Αγάθωνας δεν είχε χάσει ματς του Ολυμπιακού, είτε από τα γήπεδα είτε από την τηλεόραση, τα έβλεπε όλα. Είχε βαθιά γνώση της ομάδας στο πέρασμα της ιστορίας έως και σήμερα. Ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη της ΠΕΦΟ Θεσσαλονίκης, μέλος της αντιπροσωπείας οπαδών που πήγαιναν στο ξενοδοχείο όπου κατέλυε η αποστολή του Ολυμπιακού από εποχής Γουλανδρή!

Η οικογένειά του ήταν Αρειανοί και τους ξεχώριζε τους Αρειανούς από τους ΠΑΟΚτζήδες. Μου είχε δηλώσει ότι οι Αρειανοί ήταν άλλη πάστα από τους ΠΑΟΚτζήδες. Είχε πει χοντρά πράγματα για τους ΠΑΟΚτζήδες και του έλεγα «δεν σκέφτεσαι την καριέρα σου; Στη Θεσσαλονίκη κινείσαι». Και μου απαντούσε ότι είναι περπατημένος, πως έχει περάσει μια ζωή στη νύχτα και ότι μέσα τους οι ΠΑΟΚτζήδες ξέρουν ότι λέει αλήθεια.

Ποιος ήταν ο πυρήνας όσων έλεγε για τους ΠΑΟΚτζήδες; Ότι είναι αυτοκαταστροφικοί και στο τέλος θα διώξουν και τον Σαββίδη! Ότι έχουν τρομερό κόμπλεξ με τον Ολυμπιακό. Και πως δεν βάζουν σε προτεραιότητα το ποδόσφαιρο, αλλά τον λαό, τη φιγούρα με τον λαό.

Από πιτσιρικάς στον Λαγκαδά είχε γίνει Ολυμπιακός λόγω εμβλήματος και χρώματος. Και από 15 χρόνων που πήγε στη Θεσσαλονίκη για δουλειά είχε φάει ήδη κόλλημα με τον Σιδέρη. Και παρακολουθούσε όλα τα τμήματα του Ολυμπιακού. Όπως μου έχει δηλώσει «και ποδόσφαιρο και μπάσκετ και βόλεϊ και πόλο και... μακριά γαϊδούρα αν είχαμε τμήμα»!

Μια εποχή πήγαινε και έβλεπε τον Ηρακλή του Χατζηπαναγή. Αλλά η λατρεία του ήταν ο Ολυμπιακός. Μου έστελνε μηνύματα στο κινητό για την ομάδα. Μου έχει τύχει να τον ζητάνε από τηλεοπτικό κανάλι να μιλήσει και να λέει στη γυναίκα του στο σπίτι «πες τους δεν μπορώ τώρα, μιλάω για Ολυμπιακό στο “ΦΩΣ”, που είναι προτεραιότητα!».

Ο Αγάθωνας Ιακωβίδης δεν ήταν τυχαίος, τον θάνατό του τον έπαιξαν όλα τα μίντια, τα πιο μεγάλα ειδησεογραφικά σάιτ, έως και στην τηλεόραση το κρατικό κανάλι στις ειδήσεις.

Ήταν κομμουνιστής, αλλά αποστρεφόταν τον σταλινισμό. Καταλάβαινε ότι ένα ελεύθερο πνεύμα δεν μπορεί να εγκρίνει τα εγκλήματα που έγιναν στο όνομα του κομμουνισμού έτσι όπως εφαρμόστηκε. Ήταν όμως ΚΚΕ και πιο αριστερά ακόμα.

Με τον Ολυμπιακό της νέας εποχής ένα πρόβλημα είχε ο Αγάθων ~και δικαιώθηκε. Δεν ήθελε πάρα πολλά «έλα εσύ - φύγε εσύ». Δεν ήθελε να αλλάζουν οι προπονητές σαν τα πουκάμισα, δεν ήθελε να έρχονται και να φεύγουν πολλοί παίκτες κάθε χρόνο, ήθελε σταθερό προπονητή στην ομάδα και να φτιάξει κορμό, δουλεμένη ομάδα. Ό,τι είδαμε φέτος.

Δεν ζητούσε πολλές μεταγραφές, δεν του άρεσαν να πετάγονται πολλά λεφτά σε μισθοφόρους, δεν ήθελε μεταγραφές εντυπωσιασμού, ήθελε να έχει αρκετούς Έλληνες η ομάδα και παίκτες που να παίζουν καιρό μαζί, ξένους να πονάνε και τον κόσμο της ομάδας. Ούτε ήταν αντίθετος στις πωλήσεις. Ήθελε τον Ολυμπιακό να γίνει Πόρτο. Θεωρούσε ότι ο Ολυμπιακός έχει μεγαλύτερες δυνατότητες ως σύλλογος από την Πόρτο.

Ο Αγάθωνας ήταν ένας ρεμπέτης Σαλονικιός-Πειραιώτης. Ναι, όσο παράξενο και αν ακούγεται αυτό, είχε τα καλά στοιχεία και του Σαλονικιού και του Πειραιώτη. Ήξερε την ιστορία και των δύο πόλεων, είχε τον ψυχισμό και των δύο πόλεων.

Και να σας πω τι μου έχουν πει παλιοί παίκτες και προπονητές, που έχουν γυρίσει όλες τις πόλεις και έχουν δουλέψει σε πολλές ομάδες, τότε που οι πόλεις δεν είχαν πολλές προσμίξεις όπως σήμερα: «Οι πιο μπεσαλήδες άνθρωποι είναι στον Πειραιά και στη Θεσσαλονίκη».

Επίλογος: Όταν κάνεις μια δουλειά πρέπει να έχεις τα εσωτερικά στοιχεία να την υποστηρίξεις. Δημοσιογράφος εθελόδουλος δεν γίνεται. Ρεμπέτης φλώρος επίσης δεν γίνεται. Ο Αγάθων είχε δουλέψει στην οικοδομή, είχε κάνει όλες τις δουλειές, είχε τριφτεί με λαϊκές τάξεις, ήταν αυτοδίδακτος. Καμία σχολή δεν σε μαθαίνει αν δεν έχεις το ταλέντο. Γεννιέσαι. Ο Αγάθων ήταν ρεμπέτης γεννημένος. Από τους πιο ντόμπρους που γνώρισα.

Το «ΦΩΣ» στην πόρτα σας και στον υπολογιστή σας