Ντουράντ για Ουέστμπρουκ: «Δεν μπορείς να διαγράψεις αυτό που ήταν»

Ο Ράσελ Ουέστμπρουκ πήρε την απόφαση να αποσυρθεί από την ενεργό δράση σε ηλικία 37 ετών, με τον Κέβιν Ντουράντ να αποχαιρετάει τον πρώην συμπαίκτη του στους Θάντερ, με ένα μακροσκελές και συγκινητικό μήνυμα.

Αναλυτικά όσα έγραψε ο σταρ των Χιούστον Ρόκετς:

«Θυμάμαι να ρωτάω τον βοηθό προπονητή, τον Μορίς Τσικς: «Τι είναι πιο δύσκολο; Να κάνεις προπόνηση μετά την προπόνηση ή πριν από αυτήν;». Το ρώτησα επειδή μέχρι να φτάσω στο γήπεδο, ο Ρας είχε ήδη ολοκληρώσει την πρωινή του προπόνηση, ενώ εγώ συνήθως έκανα τη δική μου μετά την προπόνηση. Ο Mo μού είπε: «Το να έρχεσαι πριν από την προπόνηση είναι μάλλον πιο δύσκολο». Από τότε, αυτή έγινε η ρουτίνα μου.

Πολλοί έβλεπαν τα συναισθήματα που έβγαζε ο Ρας στο γήπεδο και πίστευαν ότι ήταν θορυβώδης. Όχι. Για μένα, ήταν ήσυχος και μεθοδικός. Ηγούταν με το παράδειγμά του και, όταν τα φώτα άναβαν, τα έδινε όλα και βίωνε απόλυτη ελευθερία. Ήταν κάτι που με ενέπνεε ως συμπαίκτη του και, όπου κι αν πήγαινα, έβλεπα ότι ενέπνεε ανθρώπους από κάθε κοινωνικό και επαγγελματικό χώρο. Το τρελό είναι ότι δεν έλεγε πολλά. Απλώς εμφανιζόταν και έκανε τη δουλειά του. Για 18 χρόνια.

Αυτή η ζωή του μπάσκετ είναι ιερή για εμάς τους επαγγελματίες. Όλα όσα δίνουμε μέσα σε αυτό το γήπεδο σημαίνουν τα πάντα. Κάποιοι από εμάς θα θέλαμε να μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω και να κάνουμε κάποια πράγματα με λίγο μεγαλύτερη πρόθεση, ενώ άλλοι μπορούν απλώς να σκουπίσουν τα χέρια τους και να είναι ικανοποιημένοι με τον χρόνο που αφιέρωσαν. Εσύ ποιος θέλεις να είσαι;

Ξέρουμε για τι ήταν προορισμένος… Συνέχισε να εμπνέεις και στην επόμενη φάση της ζωής σου, πρωταθλητή. Ό,τι κι αν συμβεί, κανείς δεν μπορεί να διαγράψει αυτό που ζήσαμε.

H πορεία μέχρι τους τελικούς όταν ήμασταν στις αρχές των 20 μας, τα All-Star Games, το να βλέπουμε ο ένας τον άλλον να τραυματίζεται και να επιστρέφει, οι διαδρομές με το λεωφορείο, τα αεροπορικά ταξίδια, τα παιχνίδια με χαρτιά, τα αστεία και οι καβγάδες… όλα αυτά, αξέχαστα!

Σε όλη την οικογένεια Ουέστμπρουκ, στη Νίνα, στα παιδιά, στη μαμά Ουέστμπρουκ, στον Μπιγκ Ρας, στον Ρέι, στον Ντόνελ, σε όλους από το Λύκειο Λέζινγκερ και το UCLA και σε τόσους ακόμη που ξεχνάω αυτή τη στιγμή, πολλή αγάπη και συγχαρητήρια για μια εμβληματική καριέρα».