Δράγαζης: «Ο δήμαρχος βοηθάει τον Ιωνικό, να ξέρει όμως ότι η μισή Νίκαια είναι Προοδευτική»

Η ψυχή της Προοδευτικής, Γρηγόρης Δράγαζης, μιλάει στο ΦΩΣ. «Το πρώτο ματς που είδα μικρός ήταν Προοδευτική - Ολυμπιακός Λευκωσίας 9-0 στο Καραϊσκάκη! Από εμάς πήρε το ρεκόρ με τον Φωστήρα ο Ολυμπιακός».

Δράγαζης: «Ο δήμαρχος βοηθάει τον Ιωνικό, να ξέρει όμως ότι η μισή Νίκαια είναι Προοδευτική»

Τον ξέρω από τον πρώτο χρόνο μου στο «ΦΩΣ», πριν από 26 χρόνια. Είναι ο Γρηγόρης Δράγαζης, η ψυχή της Προοδευτικής, ο τεχνικός διευθυντής, ο πιο παλιός στην ομάδα. Συνέντευξη από καρδιάς. Είχαμε χρόνια να μιλήσουμε…

Πόσα χρόνια είσαι στην Προοδευτική;


Από 5 χρόνων! Έχω μία παλιά ομαδική φωτογραφία της Προοδευτικής που είμαι δίπλα στους παίκτες ως παιδάκι. Διοικητικά είμαι στην Προοδευτική από το 1992 έως το 2005. Το 2005 πήγα στο Αιγάλεω έως το 2010. Βγήκε και Ευρώπη το Αιγάλεω. Μετά πήγα σε άλλες ομάδες και το 2019 γύρισα στην Προοδευτική. Δηλαδή εγώ δεν ήμουν το 2006 που έριξε ο Καρράς λόγω χρεών την Προοδευτική από τη Β' στη Δ' Εθνική.

Είχα φύγει έναν χρόνο πριν.


Γενικός διευθυντής ήσουν τότε.


Ναι, γενικός διευθυντής. Έχω γεννηθεί στο γήπεδο αυτό. Από τον πατέρα μου και τον παππού μου που ήταν Προοδευτικάνοι. Γεννηθήκαμε στον Κορυδαλλό εγώ και ο πατέρας μου. Ο παππούς μου ήταν από τη Μικρά Ασία, από τα Βούρλα. Και τώρα πηγαίνω εγώ στο γήπεδο τις εγγονές μου. Και αυτές και οι κόρες μου είναι Προοδευτικάνες. Το 1989 η Προοδευτική έπεσε για πρώτη φορά στην Ιστορία της στη Γ’ Εθνική. Ανέβηκε την αμέσως επόμενη χρονιά με τον Γιάννη Κυράστα τον συχωρεμένο. Εκεί άρχισε η ενασχόλησή μου διοικητικά με την ομάδα. Πρώτα ως έφορος του ποδοσφαιρικού τμήματος. Και από το 1997 ως γενικός διευθυντής.
Και έζησες τα μεγαλεία στην Α' Εθνική. Με Γιάννη Καρρά πρόεδρο, Νίκο Γιδάκο γενικό αρχηγό και έφορο τον Κυριάκο Κουλίζο.


Ο Καρράς τι κάνει; Πώς είναι στην υγεία του;


Καλά είναι. Μιλάμε τακτικά. Δεν ασχολείται ενεργά με την ομάδα, αλλά μαθαίνει, ενδιαφέρεται. Είναι ένα κομμάτι της οικογένειάς του η Προοδευτική.


Πες μου τώρα παικταράδες στην Ιστορία της Προοδευτικής.


Αυτούς που έχω γνωρίσει. Λάκης Γκλέζος. Τον πρόλαβα. Σπουδαίος σέντερ μπακ του Ολυμπιακού μετά.

Κι εγώ τον πρόλαβα σε συνέντευξη πριν πεθάνει που πουλούσε σουβλάκια σε μια καντίνα στον δρόμο.


Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που έπαιξε στην Εθνική από ομάδα Β' Εθνικής. Από εμάς! Μετά πήγε στον Ολυμπιακό. Ο Παναγιώτης Σκούφος. Το πρώτο ματς που είδα μικρός ήταν Προοδευτική - Ολυμπιακός Λευκωσίας 9-0 στο Καραϊσκάκη. Εμείς είχαμε το ρεκόρ στην Α' Εθνική και μας το έσπασε μετά ο Ολυμπιακός με το 11-0 στον Φωστήρα. Πρέπει να γράψεις κι άλλα ονόματα: Στριβάνος, Νικολακάκος, Βρεκούσης, Τζανετουλάκος, Σπετσαρίας, Καλής. Ο τεράστιος Στέλιος Βογιατζής. Θα αδικήσω κάποιους.


Ε δεν μπορείς, βρε Γρηγόρη, να γεμίσεις τη σελίδα με ονόματα.


Χρήστος Ξανθόπουλος. Ήταν ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στη Β' Εθνική! Γιάννης Μανδρέκας. Αυτός ήταν ο επόμενος που κλήθηκε Εθνική Ελλάδας από τη Β' Εθνική, επί Αρχοντίδη. Και ρέκορντμαν συμμετοχών στην Προοδευτική μαζί με τον Στέλιο Βογιατζή.


Πάμε και στους πιο νέους που τους είχα κάνει και συνεντεύξεις παλιά. Αλμανίδης, η συμπάθειά μου.


Το 1994 και το 1995 ο Γιάννης Καρράς με τον Λευτέρη Τσαλουχίδη έκαναν μια μεγάλη ανανέωση και έφεραν παιδιά που δεν ήταν γνωστά τότε, αλλά έγιναν γνωστά στη συνέχεια. Είχαν ταλέντο και έφτασαν να νικάνε στην Α' Εθνική τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό.


Τον παλιό μεγάλο Παναθηναϊκό. Διπλό η Προοδευτική μέσα στη Λεωφόρο.


Τάκης Γιαννόπουλος, Βαγγέλης Ντάγκας, Πέτρος Ρουτζιέρης, Γιάννης Αγγελόπουλος, ο τωρινός τεχνικός διευθυντής του Ατρόμητου. Γιώργος Γιαννιός. Ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος. Ο Σάκης Χιώτης μετά τον Ελευθερόπουλο. Ο Τάσος Πάντος.


Θυμάμαι τον Αλέφαντο να λέει τα καλύτερα για τον Πάντο όταν ήταν ο κυρ-Νίκος στην Προοδευτική.


Τι έχω ζήσει με Αλέφαντο στην Προοδευτική... Να σε ξυπνάει στις 2 μετά τα μεσάνυχτα να πας να ανάψεις στην εκκλησία ένα κεράκι... Έστελνε εμένα στις συνεντεύξεις Τύπου, όχι τον βοηθό του! Γιατί έλεγε ότι τα λέω καλά. Ήταν τρομερός να πηγαίνει και να σώνει ομάδες λίγους μήνες πριν από το τέλος της σεζόν. Συνεχίζω με τους νεότερους: Σάκης Αλμανίδης. Ο Ζαΐμι. Είχε μια γνωριμία ο Καρράς στη Συρία με τους Άσαντ και έφερνε καλούς Σύρους παίκτες... Τον Αφάς, τον Αλ Τζάχερ, τον Μπαγιαζίντ...


Τι γνωριμία, δηλαδή, είχε με τους Άσαντ;


Απευθείας με τον Άσαντ τον τωρινό που ήταν υπουργός Εξωτερικών τότε της Συρίας και Πρόεδρος ήταν ο πατέρας του. Μετά έγινε Πρόεδρος ο τωρινός.


Ήρθαν παλιοί παίκτες πολλοί στο ματς με τον Εθνικό έμαθα.


Αυτό είναι το πιο συγκινητικό. Πολύ λίγες ομάδες στην Ελλάδα μπορούν να το κάνουν αυτό. Εμείς θεωρούμε την Προοδευτική μια κατηγορία μόνη της. Ήρθαν στο γήπεδο οικογένειες ολόκληρες, παππούς, μπαμπάς, εγγόνι. Άψογη ατμόσφαιρα, καυτή, αλλά χωρίς επεισόδια. Πάρα πολύς κόσμος, με τρομερή συμπεριφορά στο γήπεδο. Ήταν το ξέσπασμα του κόσμου λόγω των δύσκολων χρόνων που έχει περάσει η Προοδευτική. Είχα πολλά χρόνια να το ζήσω αυτό. Τέτοια ατμόσφαιρα μόνο οι μεγάλες ομάδες μπορούν να κάνουν στην Ελλάδα. Γιορτή ήταν. Γιορτή.


Βάλαμε κι εμείς το χεράκι μας...


Το «ΦΩΣ» αλήθεια σου λέω για δεκαετίες ήταν το πρώτο μας πρόβλημα όταν πηγαίναμε διακοπές. Πρώτα κοιτούσαμε να βρούμε από πού θα παίρνουμε το «ΦΩΣ» και μετά πού θα βρίσκαμε να κοιμόμαστε! Έχει παραδοσιακά δύναμη στον Κορυδαλλό το «ΦΩΣ». Είχε και τον Αντώνη Δαρζέντα πολλά χρόνια, είναι φίλος ακόμα.

Ο μικρός στη φωτό κάτω αριστερά είναι ο Γρηγόρης Δράγαζης πριν 50 χρόνια!


Αληθεύει ότι είχε υπάρξει υπόσχεση για μεγάλο πριμ στην ομάδα αν νικούσε τον Παναθηναϊκό τη χρονιά με τον Δούρο;


Εκείνη τη χρονιά νικήσαμε τον Ολυμπιακό 1-0 με γκολ του Ζαΐμι στο 90’. Είχαμε πάρει ισοπαλία στην Τούμπα. Όμως πέσαμε με εκείνο το περιβόητο ματς με τον Παναθηναϊκό με το δοκάρι στο τέλος του Φραντζέσκου.


Άμα έμπαινε το γκολ, θα έπαιρνε ο Ολυμπιακός το πρωτάθλημα, ε;


Ναι, ακριβώς. Η Προοδευτική τότε είχε χορηγό τη Μότορ Όιλ... Αλλά το χτύπησε το ματς.


Ο Ιωνικός έδιωξε τον Μάναλη. Είχε έρθει να δει το Προοδευτική - Εθνικός κι αυτός;


Ναι. Είχε έρθει.


Πού οφείλεται η ανάσταση της ομάδας;


Φέτος στην Προοδευτική έγινε μια τεράστια αλλαγή. Δεν χαϊδεύω αυτιά, είναι η αλήθεια. Η Προοδευτική φέτος έγινε πολύ αξιοπρεπής διότι την ανέλαβε ένας άνθρωπος ιδιαίτερα οργανωτικός, συγκεντρωτικός, διαφορετικός και ρομαντικός στο να μη γίνονται επεισόδια, στο να φιλοξενεί άψογα τους αντιπάλους. Είναι ο κ. Αραβαντινός. Έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή της ομάδας. Και είμαστε ευτυχείς που γνώρισε τη δύναμη του λαού της Προοδευτικής.


Τι έγινε στα αποδυτήρια; Άκουγα από το κινητό έναν χαμό.


Ήρθε στα αποδυτήρια ο πρόεδρος κ. Αραβαντινός, ήρθε ο κ. Λεμονής που τον βοηθάει, ήρθε ο δήμαρχος του Κορυδαλλού που είναι άρρωστος Προοδευτικάνος οπαδός, ήρθαν άλλα μέλη της διοίκησης και έγιναν ένα με τους παίκτες, έγινε μεγάλο πανηγύρι. Όμως έληξε εκεί. Διότι δεν έχει τελειώσει το πρωτάθλημα. Δύο αγωνιστικές μένουν, θέλουμε μαθηματικά τρεις βαθμούς για να το πάρουμε.

Η μικρή αριστερά είναι η κόρη του!


Το μυστικό της νίκης στον «τελικό» με τον Εθνικό ποιο ήταν;


Είμαστε γενικώς καλύτερη ομάδα από τον Εθνικό. Σε τέσσερα ματς με τον Εθνικό φέτος, στο πρωτάθλημα και στο Κύπελλο Ελλάδας, κάναμε δύο νίκες και δύο ισοπαλίες. Επίσης, θέλαμε πιο πολύ από τον Εθνικό αυτήν τη νίκη, έπαιξε ρόλο η μεγάλη συμπαράσταση του κόσμου μας. Θέλαμε πολύ τη νίκη και για να την αφιερώσουμε στον Γιώργο Κατίδη που τρεις μέρες πριν από το ντέρμπι έκανε εγχείρηση χιαστών.


Πες, για τον κόσμο που δεν ξέρει, τι γίνεται μόλις τελειώσει το πρωτάθλημα.


Οι επτά πρώτοι των ομίλων της Γ' Εθνικής παίζουν σε ένα μίνι πρωτάθλημα έξι αγωνιστικών. Τρία ματς μέσα και τρία έξω. Με κλήρωση. Ανεβαίνουν στη Β' Εθνική οι τέσσερις από τους επτά.


Πώς το βλέπεις;


Η άποψή μου είναι ότι πιο δύσκολο είναι να βγεις πρώτος στο πρωτάθλημα από το να ανέβεις μετά στα μπαράζ. Ανεβαίνουν οι τέσσερις από τους επτά μετά. Πιστεύω θα ανέβουμε. Όποιος κάνει τρεις νίκες στην έδρα του έχει αβαντάζ. Η Προοδευτική είναι έτσι φτιαγμένη, με μεγάλο βάθος στο ρόστερ, που δεν ανησυχώ. Έχουμε και πολύ καλό προπονητή, τον Δημήτρη Αρναούτη, που έχει φάει με το κουτάλι αυτές τις κατηγορίες, μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Έχουμε επίσης πολύ καλό γυμναστή, τον Θόδωρο Γκάτσιο.


Γιατί έπεσε στην αφάνεια τόσα χρόνια η Προοδευτική;


Από την εποχή που έφυγε ο Γιάννης Καρράς βρήκαν την ευκαιρία κάποιοι λόγω διοικητικής ανυπαρξίας και έκαναν τον χλοοτάπητα πλαστικό. Άκου, Θέμη… Όταν γίνει το γήπεδο πλαστικό, αυτομάτως κατεβαίνεις δύο κατηγορίες τουλάχιστον. Από εκεί και πέρα βοήθησαν πολλοί άνθρωποι αυτά τα χρόνια, χαλάστηκαν πολλά λεφτά, όμως δεν υπήρχε η κεφαλή να ηγηθεί αυτής της ομάδας όπως συμβαίνει τώρα.


Ποιος παίκτης είναι ο MVP φέτος;


Το σύνολο. Το ρόστερ όλο. Η ομάδα έχει και έμπειρους και ταλαντούχους, νομίζω όμως ότι οι μικροί φέτος κάνουν τη διαφορά. Έχουμε και γνωστά ονόματα: Γιάννης Ποτουρίδης, Βασίλης Πατσατζόγλου, Δημήτρης Βοσνακίδης, Κώστας Μεγαρίτης, Γιώργος Κατίδης, Στέλιος Κρητικός, Αντώνης Κυριαζής, Ανέστης Νάστος, Σουλεϊμάν Όμο, ο Ισπανός ο Αλαΐν, ο Ραχίμ.


Ο Αραβαντινός πού τα βρίσκει τα λεφτά;


Δεν ξέρω. Σε αυτόν, πάντως, οφείλεται κατά κύριο λόγω η φετινή Προοδευτική.


Κορυφαίος προπονητής που έζησες στην Προοδευτική;


Ο κορυφαίος για εμένα ήταν ο Γιάννης Κυράστας.


Μετά;


Ο Κουούζελα, μου άρεσε και ο Νίκος Κόβης, ήταν αυτός που είχε ανεβάσει την Προοδευτική στην Α' Εθνική μετά από 27 χρόνια. Προσέφερε πολλά και ο Σούλης Παπαδόπουλος, όπως και η Προοδευτική τού προσέφερε πολλά.


Πες μου και για το Κύπελλο Πειραιά.


Εκτός από το Κύπελλο Ελλάδας, είχαμε και αυτήν την υποχρέωση, το Κύπελλο Πειραιά. Φτάσαμε στον τελικό, παίζουμε στο Καραϊσκάκη στις 13 Απρίλη. Αντίπαλος η Ελλάς Ποντίων.


Το όνειρό σου ποιο είναι;


Καλή ερώτηση. Τα έχω ζήσει όλα σε όλες τις κατηγορίες, το όνειρό μου είναι να ξαναδώ την Προοδευτική στην Α' Εθνική και, αν δεν προλάβω να τη δω εγώ στην Ευρώπη, να τη δουν τα παιδιά μου.


Ο Λεμονής μού είπε ότι το καλοκαίρι θα φτιάξετε χλοοτάπητα.


Εδώ είναι μεγάλο θέμα. Το γήπεδο ανήκει στον δήμο Νίκαιας.


Μου το είπε.


Ενώ εμάς μας αγαπάει ο δήμαρχος Κορυδαλλού! Ο δήμαρχος Νίκαιας βοηθάει τον Ιωνικό και όχι την Προοδευτική. Ελπίζουμε στο ότι ο Αντώνης Αραβαντινός είναι φίλος με τον δήμαρχο Νίκαιας. Διότι οι Προοδευτικάνοι έχουμε πολλά παράπονα από εκείνον... Να ξέρει ότι η μισή Νίκαια είναι Προοδευτικάνοι. Και ψηφίζουν.


Με τον Ιωνικό γιατί αυτή η πολύχρονη κόντρα;


Στη δική μου τη γενιά δεν είχαμε κόντρα με τον Ιωνικό. Η κόντρα μας ήταν με το Αιγάλεω. Ο Ιωνικός είναι 40 χρόνια πιο μικρή Ιστορία από την Προοδευτική! Όταν η Προοδευτική πρωταγωνιστούσε παλιά στο ελληνικό ποδόσφαιρο, Ιωνικός δεν υπήρχε. Ήταν στις χαμηλές κατηγορίες. Αυτή η κόντρα ξεκίνησε τα τελευταία 30 χρόνια. Είναι, πάντως, δύο γειτονικές ομάδες, είναι λογικό να υπάρχει αντιπαλότητα. Γίνεται μια προσπάθεια και από την πλευρά της διοίκησης του Ιωνικού και από την πλευρά μας με τον κ. Αραβαντινό να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Βέβαια, δεν θα λήξει ποτέ αυτή η αντιπαλότητα... Αλλά να είναι σε νορμάλ πλαίσια.


Πες μου αξέχαστα περιστατικά με ξύλο σε διαιτητές και αντιπάλους. Είναι ζόρικη ομάδα παραδοσιακά η Προοδευτική.


Αυτό που μου έχει μείνει αξέχαστο είναι ένα ματς με τον Πανηλειακό στην έδρα μας τη σεζόν 1995-96 που ανέβηκε στην Α' Εθνική ο Πανηλειακός. Ανέβηκαν τρεις ομάδες και εμείς είχαμε βγει τέταρτοι. Με Τζόρτζεβιτς και Γιαννακόπουλο ο Πανηλειακός. Βάλαμε τρία γκολ σε ένα ημίχρονο, από κόρνερ και τα τρία, και μας ακύρωσε και τα τρία γκολ. Διαιτητής ο Σπανέας και επόπτης ο Φινοκαλιώτης. Θυμάμαι λοιπόν ότι ο Σπανέας έφυγε από το γήπεδο αργά το βράδυ από το πλαϊνό πορτάκι, τον έντυσαν αστυνομικό για να φύγει! Και όλη την επόμενη εβδομάδα φρουρούταν το μαγαζί που είχε για να μην το πειράξουν... Τώρα, σε ό,τι αφορά ξύλο με αντιπάλους, η Προοδευτική ήταν μεν δυνατή ομάδα, γερή ομάδα, αλλά, όποιος μας είχε φερθεί καλά, εδώ περνούσε δύο φορές καλά...


Όποιος δεν σας είχε φερθεί καλά;


Είχε πρόβλημα... Δεν θα ξεχάσω τη χρονιά που πέσαμε για πρώτη φορά στην Ιστορία μας στη Γ' Εθνική το 1989, ένα ματς στην Κατερίνη με τον αδιάφορο πρωταθλητή Πιερικό, θέλαμε έναν βαθμό για να σωθούμε, είχαν γίνει κάποιες συζητήσεις και πιστεύαμε ότι δεν θα το χτύπαγε ο Πιερικός το ματς, χάσαμε 3-1, έγιναν επεισόδια μεταξύ των παικτών και μπήκε όλο το γήπεδο μέσα εναντίον μας και πλακωθήκαμε με όλο το γήπεδο. Δεν το ξεχάσαμε ποτέ - και όταν περάσανε τρία χρόνια και συναντηθήκαμε ξανά με τον Πιερικό, καταλαβαίνεις τι έγινε στην έδρα μας...


Τι έγινε;


Χαμός έγινε δύο μέρες και φυσικά έχανε ο Πιερικός με 3-0 στα πρώτα 15 λεπτά! Αντίστοιχο περιστατικό έχει συμβεί ακόμα πιο παλιά, με τον Αιολικό στη Μυτιλήνη, που μας φέρθηκαν αναίτια πολύ άσχημα, ενώ δεν είχαμε προηγούμενα, και όταν ήρθαν εδώ την επόμενη χρονιά προπηλακίστηκαν και στο ξενοδοχείο και στο γήπεδο και έχαναν και αυτοί 3-0 στα πρώτα 15 λεπτά! Αλλά, ξαναλέω, όποια ομάδα μάς φέρθηκε καλά, εδώ περνούσε την καλύτερη φιλοξενία που μπορούσε να έχει.