Μαυρογενίδης: «Τι έγινε στο 1-4 στη Λεωφόρο, αξέχαστα τα ματς με Ρεάλ, Καλλιθέα και ο Μαντζουράκης»

O Δημήτρης Μαυρογενίδης σε μια σπάνια συνέντευξή στο ΦΩΣ μίλησε για τον Ντόυσαν Μπάγεβιτς, τον Τάκη Λεμονή αλλά και το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού.

Μαυρογενίδης: «Τι έγινε στο 1-4 στη Λεωφόρο, αξέχαστα τα ματς με Ρεάλ, Καλλιθέα και ο Μαντζουράκης»

Δημήτρης Μαυρογενίδης. Σπάνιες οι συνεντεύξεις που έχει δώσει όλα αυτά τα χρόνια. Και όταν έπαιζε στον Ολυμπιακό δεν μιλούσε. Ούτε μετά. Μια δήλωσή του φέτος έκανε αίσθηση. Μετά τα επεισόδια στο Ρέντη με την Μπάγερν, δήλωσε ο προπονητής της Κ-19 του Ολυμπιακού: «Αυτό δεν είναι Ολυμπιακός. Ζητάμε συγνώμη». Τόσο καθαρά, τόσο αντρικά.

Διαβάστε τώρα τη συνέντευξη που μου έδωσε για εκείνα τα χρόνια. Από τις ελάχιστες φορές που ανοίγεται τόσο.

~ Θέλω να μου πεις ιστορίες. Χωρίς ερωτηματολόγιο, λέγε εσύ και εγώ θα αρχίσω να ρωτάω όταν πρέπει.

«Μετά την καταπληκτική σεζόν 1998-1999 με νταμπλ και τρομερή πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ, έρχεται ο Τζιοβάνι και ο Ζάχοβιτς. Η σεζόν 1998-1999 ήταν εντυπωσιακή και στιγμάτισε τη σύγχρονη ιστορία του Ολυμπιακού. Το καλοκαίρι που ακολούθησε έγινε προσπάθεια για υπέρβαση. Οι προσδοκίες όλων ήταν πολύ μεγάλες. Ενθουσιασμός πολύς, πίστη πολλή για την ομάδα μας. Αξέχαστο το ματς με την Ρεάλ στο ΟΑΚΑ 3-3. Μια πολύ μεγάλη Ρεάλ τότε. Ένα ματς συγκλονιστικό με πάρα πολύ κόσμο. Ο Τζιοβάνι έκανε απίθανα πράγματα όσο ήταν υγιής. Ο Ζάχοβιτς φαινόταν ότι δεν πολυγούσταρε, το έδειχνε. Σημείο αναφοράς ο τραυματισμός του Τζιοβάνι που αν δεν είχε χτυπήσει θα βλέπαμε τρομερά πράγματα».

~ Είσαι από εκείνους που πιστεύουν ότι μετά τον τραυματισμό δεν ήταν ποτέ ο ίδιος με πριν.

«Ναι. Είδαμε σπουδαία πράγματα από τον Τζιοβάνι, αλλά πριν τον τραυματισμό του είχαμε δει ακόμα καλύτερα. Το σκαρί του ήταν βαρύ, δεν ήταν εύκολο να επανέλθει ίδιος. Και το είχα στεναχώρια μεγάλη, διότι εγώ του έβγαλα την πάσα στη φάση που χτύπησε».

~ Λίγες μέρες πριν είχε δεχτεί ένα ακόμα χειρότερο τάκλιν από τον Καλιτζάκη που τότε έπαιζε στην ΑΕΚ.

«Στο Νίκος Γκούμας, το θυμάμαι. Άλλο ματς αυτό που στιγμάτισε εκείνη τη σεζόν. Οι παίκτες της ΑΕΚ θεωρούσαν ότι αδικήθηκαν, αλλά από το πρώτο λεπτό που μπήκαν μέσα κυνηγούσαν τον διαιτητή και ήταν πολύ σκληροί και εριστικοί».

~ Η απόλυση Μπάγεβιτς στην 7η αγωνιστική ήταν έκπληξη για εσάς;

«Ήταν σοκ! Δεν είχε λογική! Και εγώ στεναχωρήθηκα διότι ήταν ο προπονητής που με πίστεψε, με πήρε από τον Άρη και μου έδωσε χώρο και ώθηση. Με άλλαξε επίπεδο. Ήμασταν και μικροί, ήταν σοκ για τους παίκτες του Ολυμπιακού. Ήμασταν μια παρέα δυνατή όμως και βοήθησε ο ένας τον άλλο να το ξεπεράσουμε. Στάθηκε ο ένας στον άλλο. Δεν ήταν εύκολο στην αρχή να το διαχειριστούμε».

~ Δεν πήγε καλά η ομάδα μετά τη φυγή του Μπάγεβιτς, καμία σχέση με την προηγούμενη σεζόν.

«Πράγματι, η σεζόν 1999-2000 δεν ήταν και η καλύτερη. Είχε αντίκτυπο η φυγή του Μπάγεβιτς στην ομάδα. Το ότι πήραμε το πρωτάθλημα ήταν επειδή βγήκαν μπροστά οι προσωπικότητες των παικτών. Είχαμε θέματα με τους γυμναστές, είχαμε θέματα με τον Μπιγκόν, με αυτά που ζήταγε, είχαμε προβλήματα. Αποκλειστήκαμε άσχημα στο Κύπελλο από την ΑΕΚ, δεν πήγαμε καλά στην Ευρώπη, πήραμε δύσκολα το πρωτάθλημα».

~ Παίρνει τον τίτλο ο Μαντζουράκης, κάνει την προετοιμασία, αλλά στην αρχή της σεζόν 2000-2001 φεύγει κι αυτός. Πρώτος προπονητής αναλαμβάνει ο βοηθός του, ο Τάκης Λεμονής. Πες μου για τον Λεμονή.

«Ο Ματζουράκης της προηγούμενης σεζόν με τον Μαντζουράκη της επόμενης σεζόν δεν είχε σχέση»!

~ Δηλαδή;

«Όταν ήρθε στη θέση του Μπιγκόν, έμεναν 8 ματς για το πρωτάθλημα. Τα πήραμε. Μετά, στην προετοιμασία ήταν ένας άλλος άνθρωπος! Θα πρέπει να το εξηγήσει κάποια στιγμή αυτό, δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό του. Πολλά παιδιά που ήταν κολόνες του Ολυμπιακού βγήκαν έξω από την 11άδα».

- Ποιοι;

«Εγώ, ο Στέλιος Γιαννακόπουλος, ο Αλεξανδρής, ο Γεωργάτος. Φαινόταν από την αρχή ότι δεν θα πάει καλά. Αυτό που έκανε έξυπνα ο Τάκης Λεμονής όταν ανέλαβε ήταν να πει "παιδιά μπείτε και κάντε αυτό που ξέρετε και για αυτό έχετε πάρει τα σερί πρωταθλήματα". Έγινε αμέσως αποδεκτός από τους παίκτες. Και ήρθαν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Ξεκίνησε με 2-4 στην Τούμπα! Στηριζόμενος στα παιδιά που ήταν τα προηγούμενα χρόνια στον Ολυμπιακό. Μετά 6-1 την ΑΕΚ, 1-4 τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Μπήκε η παλιά ομάδα και καθάρισε. Ο Μαντζουράκης ήθελε να αλλάξει και την τακτική στην οποία στηριζόταν ο Ολυμπιακός τα προηγούμενα χρόνια».

~ Πόσα χρόνια έπαιξες στον Ολυμπιακό και πόσα πρωταθλήματα πήρες;

«Έπαιξα 9 χρόνια και πήρα 8 πρωταθλήματα».

~ Πώς βρέθηκες στον Άρη και μετά ποιος σε έφερε στον Ολυμπιακό; Πες μου παρασκήνιο.

«Έπαιζα στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα πιτσιρικάς, στον Άγιο Γεώργιο Κρήνης στη Θεσσαλονίκη. Και είχε έρθει ο Γκέραρντ του ΟΦΗ να με δει»!

~ Αυτά είναι. Κοιμόντουσαν οι άλλοι και ήρθε ο Γκέραρντ από την Κρήτη να δει έναν μικρό στον Άγιο Γεώργιο Κρήνης στη Θεσσαλονίκη.

«Ναι, ναι, φαντάσου αυτός ο άνθρωπος τι έκανε και πώς είχε φτιάξει τότε δυνατό τον ΟΦΗ. Με κάλεσε στην Κρήτη να δοκιμαστώ στον ΟΦΗ, είχα παίξει και σε φιλικό»!

~ Πόσο χρονών;

«Δεκαεπτά χρονών ήμουν. Με το που τελείωσα το σχολείο και γύρισα από την 5ήμερη εκδρομή! Με εγκρίνει για μεταγραφή ο Γκέραρντ αλλά ζητάνε τρελά λεφτά οι παράγοντες της ομάδας μου. Ήταν και Αρειανοί, με έδωσαν στον Άρη».

~ Εσύ μικρός τι ομάδα ήσουν;

«Ηρακλής! Είχα τρέλα με τον Χατζηπαναγή και πήγαινα στο γήπεδο να τον βλέπω. Και ήταν ικανοποίησή μου ότι φεύγοντας από τον Ολυμπιακό πήγα στον Ηρακλή να τον βοηθήσω τότε. Παρ' ότι επαγγελματικά ήταν μεγάλο λάθος αυτό που έκανα. Μπορούσα να πάω στο εξωτερικό που με ήθελαν, αλλά πήγα να βοηθήσω τον Ηρακλή που είχε μεν καλή ομάδα αλλά διαλυμένη διοίκηση και καταφέραμε να τον σώσουμε με τα άλλα παιδιά τότε».

~ Γιατί έφυγες από τον Ολυμπιακό;

«Διότι ο Σόλιντ θεώρησε ότι έπρεπε να κάνει ανανέωση. Και τελικά ήρθαν παίκτες μεγαλύτεροι σε ηλικία από εμένα! (γελάει πικρά)».

~ Είχες άλλες προτάσεις;

«Ναι, αλλά ήμουν απογοητευμένος που έφυγα από τον Ολυμπιακό και προτίμησα να γυρίσω στη Θεσσαλονίκη. Μεγάλο μου λάθος. Ήταν φίλος μου ο Κωφίδης που ήταν τότε προπονητής, έπαιξε και αυτό το ρόλο του».

~ Γυρνάμε πίσω όταν ήσουν νεαρός το αστέρι του Άρη. Εκτός από τον Ολυμπιακό σε ήθελαν άλλοι;

«Με ήθελε ο Παναθηναϊκός και είχε συμφωνήσει σχεδόν με τον Άρη, αλλά εγώ ήθελα τον Ολυμπιακό»!

~ Γιατί;

«Διότι έβλεπα ότι προωθούσε νέα παιδιά, είχε πάρει το πρώτο πρωτάθλημα, έβλεπα τη δυναμική. Και είχε τον Μπάγεβιτς».

~ Ποιος σε πλησίασε από τον Ολυμπιακό;

«Ήρθε ο ατζέντης μου που τότε γνωριστήκαμε για πρώτη φορά και μου λέει "θα πάμε κάπου και αν αυτό που γίνει σε ικανοποιήσει, θα αρχίσουμε συνεργασία».

~ Ποιος ατζέντης;

«Ο Γιάννης Καινούργιος».

~ Και πού σε πήγε;

«Στο σπίτι του Μπάγεβιτς! Ήμουν στην Αθήνα τότε με την Εθνική Νέων.Κι έτσι ενώ ο Άρης τα είχε βρει σχεδόν σε όλα με τον Παναθηναϊκό, εγώ ήθελα στον Ολυμπιακό να πάω και με πήρε ο Ολυμπιακός».

~ Ποιος ήταν τότε κουμάντο στον Άρη;

«Ο Γράντας».

~ Τι γινόταν τότε με τον Γράντα στον Άρη, χαμός. Κυνήγι που έτρωγε από τον κόσμο του Άρη...

«Αυτός είχε φύγει ουσιαστικά από τον Άρη και διαχειρίστηκε στο τέλος μόνο τη μεταγραφή μου. Παρέμενε μέχρι να με πουλήσει και να μπορέσει να πληρώσει κάποια χρέη ο Άρης. Κάποια στιγμή εγώ δεν ανήκα στον Άρη αλλά στον Γράντα! Για να φύγει έπρεπε να πουληθώ».

~ Από τη διοίκηση του Ολυμπιακού ποιος σε είχε πάρει;

«Ο Λούβαρης».

~ Ποιος σε έκανε φουλ μπακ;

«Στον Άρη είχα πάει ως σέντερ φορ! Στις πρώτες προπονήσεις στον Άρη, ήμουν σέντερ φορ! Κάποια στιγμή λέει ο Φοιρός "μικρέ πήγαινε δεξί μπακ που δεν έχουμε άλλον τώρα", έπαιξα το πρώτο μου φιλικό ως δεξί μπακ, και δεν ξαναβγήκα από την 11άδα ποτέ στον Άρη! 3 χρόνια δεν έχασα ματς! Από το σχολείο που τελείωσα, πήγα στην Α' Εθνική βασικός. Ξέχασα να σου πω ότι και στην Εθνική Νέων στην αρχή επιθετικός έπαιζα»!

~ Τώρα τι ομάδα είσαι; Εκτός από Ηρακλής είσαι και Ολυμπιακός;

«Είμαι μόνο Ολυμπιακός! Σέβομαι και τιμώ τον Ηρακλή, σέβομαι και τιμώ τον Άρη που μου έδωσε την ευκαιρία να παίξω Α' Εθνική μικρός, αλλά εμένα ο Ολυμπιακός άλλαξε τη ζωή μου. Από το 1997, επί 23 χρόνια, η καθημερινότητά μου είναι μόνο ο Ολυμπιακός. Δεν το διαπραγματεύομαι αυτό».

~ Τι δίπλωμα προπονητή έχεις;

«Έχω όλα τα διπλώματα που υπάρχουν! Τα πάντα. Στο ανώτερο επίπεδο».

- Ποιο είναι το όνειρό σου;

«Είμαι γεμάτος με αυτό που κάνω στις Ακαδημίες. Είμαι 6 χρόνια στις Ακαδημίες του Ολυμπιακού, έχω δει παιδιά να προχωράνε και να πετυχαίνουν τα όνειρά τους, έχω δει και παιδιά με πολύ ταλέντο να μην πετυχαίνουν τίποτα».

~ Πιστεύω ότι μπορείς να γίνεις προπονητής σε υψηλό επίπεδο και όχι μόνο στους νέους. Αρκεί να το θέλεις. Το θέλεις;

«Αν με ρωτούσες χρόνια πριν θα σου έλεγα όχι. Όμως τώρα δεν με αφήνει ασυγκίνητο. Χωρίς ποτέ να υποχωρήσω στις αρχές και στη φιλοσοφία μου».

~ Έμβολα ήσασταν μαζί με τον Γεωργάτο. Τι σας έλεγε ο Μπάγεβιτς να κάνετε;

«Και ο Γρηγόρης ήταν επιθετικογενής παίκτης που του άλλαξε θέση ο Μπάγεβιτς. Είχαμε μεγάλη άνεση και ελευθερία από τον προπονητή μας. Μας βοήθησε πολύ στο παιχνίδι μας. Είχαμε το μυαλό μας συνέχεια στην επίθεση. Τώρα πρέπει να είσαι και καλός αμυντικά, εξελίχτηκε το ποδόσφαιρο».

~ Πότε έκλαψες στον Ολυμπιακό;

«Στεναχωρήθηκα πολύ όταν έφυγα».

~ Ζε Ελίας ή Ζέτεμπεργκ;

«Σαν παιδιά δεν υπάρχει σύγκριση. Ο Ζέτεμπεργκ ήταν τρομερό παιδί. Ο άλλος ήταν ως παίκτης πολύ υψηλών προδιαγραφών, αλλά δύσκολο παιδί, πολύ δύσκολο... Θα ήθελα μία μίξη, το ταλέντο του Ζε Ελίας με την ηθική του Ζέτεμπεργκ».

~ Ισχύει ότι ο Ζε Ελίας ήταν πολύ τσιγκούνης;

«(γελάει). Δυσκολευόταν λίγο... Τι να κάνουμε...»

~ Ως προπονητής θα ήθελες μια ομάδα με σέντερ φορ τον Τζιοβάνι μετά τον τραυματισμό του, ή τον Γκόγκιτς του 1998-1999;

«Εγώ ήμουν τυχερός γιατί τους έζησα και τους δύο. Σαν φίλο θα έλεγα τον Γκόγκα. Αλλά το ταλέντο του Τζιοβάνι, αυτά τα πράγματα που έκανε δεν τα ξαναείδαμε από άλλον ξένο. Δεν έχει ξαναέρθει ξένος παίκτης στην Ελλάδα με τέτοια φαντασία και ταλέντο».

~ Το 1-4 στη Λεωφόρο. Τον είχατε σχεδιάσει τον πανηγυρισμό με τις φανέλες.

«Ναι, το είχαμε σχεδιάσει να πανηγυρίσουμε έτσι. Πολλά ματς τα προετοιμάζαμε από το ξενοδοχείο. Ξέραμε πώς θα αντιδράσουμε αναλόγως τι θα συμβεί. Ήμασταν μια παρέα που προετοιμαζόταν καλά. Δεν μας έβγαινε πάντα γιατί παίζει και ο αντίπαλος μπάλα, αλλά δεν πιανόμασταν στον ύπνο. Κάναμε ατελείωτες συζητήσεις για τα ματς. Ακόμα και σε ένα δωμάτιο πολλά παίκτες μαζεμένοι».

~ Ποιος σας μάζευε;

«Αυτό ξεκίνησε από τον Κούλη (σ.σ. Καραταϊδη) και τον Βασίλη (σ.σ. Καραπιάλη), μετά ο Τζόλε, ο Γεωργάτος, εγώ, οι παλιοί. Ελέγχαμε την κατάσταση. Δύσκολα βρισκόμασταν προ εκπλήξεων».

~ Ο πιο δύσκολος αντίπαλος εντός Ελλάδας για εσένα;

«Υπήρχαν παίκτες που τρώγαμε τα μουστάκια μας, αλλά δεν φοβόμουν κανέναν».

~ Από το εξωτερικό;

«Ήταν δέος να κοντράρω τον Ρομπέρτο Κάρλος σε αγώνα, στο 3-3 με τη Ρεάλ. Κάναμε ένα σπριντ 60 μέτρα οι δυο μας και μου κόπηκε ο δικέφαλος, βγήκα στο ημίχρονο».

~ Το πιο πολύ άγχος πριν από ποιο ματς το είχες;

«Πιο μικρός δεν είχα κανένα άγχος, κανένα φόβο! Το μεγαλύτερο άγχος ήταν πριν τη Ριζούπολη. Ξέραμε πόσο σημαντικό ήταν εκείνο το ματς, πόσο το ήθελε ο κόσμος μας και πόσο δύσκολο ήταν να νικήσουμε με 2 γκολ διαφορά τον Παναθηναϊκό και να πάρουμε το πρωτάθλημα. Πριν το ματς υπήρχε όχι φόβος, αλλά προσμονή».

~ Σου έσπασαν ποτέ το αμάξι σου Ολυμπιακοί;

«Το 1999-2000 με την ΑΕΚ και τον Μπιγκόν που ήρθαν στο Ρέντη και τα γκρέμισαν όλα. Τα σκάγια πήραν λίγο και το δικό μου αμάξι...»

~ Του Χούτου το αμάξι έπαθε μεγάλη ζημιά.

«Του Χούτου το διέλυσαν, ήταν το πρώτο που βρήκαν. Και μόλις είχε πρωτοέρθει από την Ιταλία και είχε στεναχωρηθεί πολύ. Μας βοήθησε ο Χούτος εκείνο το εξάμηνο».

~ Πες μου για τον κόσμο του Ολυμπιακού. Περιστατικά αγάπης.

«Είχα μεγάλο σεβασμό από τον κόσμο του Ολυμπιακού, πάντα το γευόμουν αυτό. Ο κόσμος θεωρεί ότι προσέφερα στον Ολυμπιακό, ότι το αποτύπωμά μου ήταν θετικό. Δεν ήθελα να το διατυμπανίζω, ήμουν χαμηλών τόνων».

~ Οι ποδοσφαιριστές όταν φτάσουν σε μία ηλικία παίζουν περισσότερο με το στόμα και λιγότερο με τα πόδια. Συντηρούν με τις δηλώσεις την αίγλη που είχαν όταν ήταν ποδοσφαιρικά στο πικ. Εσύ δεν το έκανες αυτό και έχασες δόξα.

«Τώρα να πω ότι δεν έχεις δίκαιο; Έτσι είναι τα πράγματα. Δεν δίνω συνεντεύξεις όλα αυτά τα χρόνια».

~ Πες μου ένα ματς που σου έχει μείνει στο μυαλό αξέχαστο για την παρουσία των οπαδών του Ολυμπιακού στις εξέδρες.

«Το ξέσπασμα του κόσμου μας στο 1-4 στη Λεωφόρο. Είχαμε Ολυμπιακούς μαζί μας στο γήπεδο και είχαν κάνει ένα ξέσπασμα τρομερό. Με την Ρεάλ επίσης, στο 3-3, ένιωθα ότι θα πέσει το στάδιο! Και η πρεμιέρα όταν μπήκαμε στο νέο Καραϊσκάκη, πρεμιέρα πρωταθλήματος με την Καλλιθέα. Αυτό που αντίκρυσα μπαίνοντας στο γήπεδο ήταν εξωπραγματικό».