Ο βασιλιάς είναι γυμνός - Η πολυφωνία ενός μονολόγου

Με τους θεατρικούς μονολόγους συμβαίνει συχνά κάτι παράξενο. Δημιουργείται μια αντιστροφή στους ρόλους, έτσι ώστε ο ηθοποιός να παίρνει τη θέση του κοινού και ο θεατής να γίνεται ξαφνικά ο αθέλητος πρωταγωνιστής μιας παράστασης.

Στο θέατρο Αργώ ο Περικλής Λιανός ερμηνεύει τον μονόλογο του Γιάννη Παπάζογλου «ο Βασιλιάς είναι γυμνός» σε σκηνοθεσία Γιάννη Παπαδογιάννη. Το θέατρο είχε πάντοτε ανοιχτούς λογαριασμούς με την εξουσία, τη διαφθορά, τις σαθρές οικογενειακές σχέσεις και την αλλοτρίωση του ατόμου. Συνεπώς η διαλεκτική του Παπάζογλου δεν μας ήταν ανοίκεια, το αντίθετο μάλιστα. Ο σατιρικός και πολιτικός μονόλογος που ο Λιανός κλήθηκε να ερμηνεύσει επί σκηνής είναι γεμάτος από εύστοχες αναφορές στο νεοελληνικό γίγνεσθαι και όχι μόνο. Ο Γιάννης Παπαδογιάννης κατάφερε να κινητοποιήσει την φαντασία του κοινού με μικρές, ήπιες παρεμβάσεις, με τεχνάσματα και ιδέες που δεν βαραίνουν καθόλου την παράσταση.

Ο Περικλής Λιανός αναδεικνύεται σε Άτλα της Υποκριτικής, αναπαράγοντας την πολυφωνία ενός μονολόγου που επιχειρεί να συγχωνεύσει όλες τις φωνές ενός δράματος σε ένα πρόσωπο, κι αυτό σημαίνει διαρκείς φωνητικές μεταμορφώσεις, ποικίλη κινησιολογία, ευρήματα και αυξομειώσεις στην ερμηνευτική ένταση. Σε όλα αυτά ο Λιανός ανταποκρίνεται με την αβίαστη εμπειρία του καλού ηθοποιού, δημιουργώντας το ολόγραμμα ενός ολόκληρου κόσμου.