Η πιο χαοτική σεζόν όλων των εποχών
Αναβολές αγώνων, βιαστικές αποφάσεις, αμφισβητούμενες ενέργειες, οικονομικά προβλήματα. Η φετινή σεζόν της Euroleague τα έχει όλα.
Η αλήθεια είναι ότι το τηλεοπτικό προϊόν της Euroleague, το μπάσκετ δηλαδή, βρίσκεται μάλλον στο καλύτερο σημείο που έχει βρεθεί ποτέ. Μιλώντας καθαρά αγωνιστικά, η κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση πέτυχε αυτό που ποθούσε εδώ και περίπου μια δεκαετία.
Να τηρήσει στην πράξη το σλόγκαν «every game matters».
Κι είναι αλήθεια. Πλέον, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει το "εύκολο" παιχνίδι. Δεν υπάρχουν οι ομάδες - σάκοι του μποξ. Ο κάθε αγώνας έχει τη δική του, ξεχωριστή σημασία και αν μια ομάδα περνάει μια κακή περίοδο φόρμας, τραυματισμών κλπ, μπορεί να το πληρώσει.
Ξέχωρα όμως από το αγωνιστικό, το χάος που επικρατεί στο περίγυρο της - ξαναλέμε - κορυφαίας διοργάνωσης στη Γηραιά Ήπειρο, δεν έχει προηγούμενο. Και το πρόβλημα είναι πως το φετινό χάλι δεν είναι καθαρά αποτέλεσμα εξωγενών παραγόντων, όπως πχ. στα χρόνια του COVID.
Τώρα, υπάρχει ένας συνδυασμός της παγκόσμιας γεωπολιτικής κατάστασης με την κάκιστη οργάνωση και τις, ενίοτε, αμφιλεγόμενες αποφάσεις της Euroleague που μας έχει βάλει σε σκέψεις, αναφορικά με το πώς θα τελειώσει η φετινή σεζόν.
Από την αύξηση των ομάδων σε 20, το εξοντωτικό πρόγραμμα - που δε θα σταματήσουμε να το αναφέρουμε - των 38 αγωνιστικών, την παραμονή και τη συνέχεια τη πολύ άμεση επιστροφή των ισραηλινών ομάδων στην πατρίδα τους και τα οικονομικά προβλήματα στις ομάδες (Μονακό, Βίρτους Μπολόνια) που έχουν άμεσο αντίκτυπο στη λειτουργία της διοργάνωσης (διακοπή συνεργασίας με τη Skweek). Όλα αυτά αποτελούν συνειδητές επιλογές των ανθρώπων που έχουν υποσχεθεί ότι θα κάνουν το παν για να προσφέρουν την καλύτερη εμπειρία μπάσκετ στην Ευρώπη.
Την ίδια στιγμή που ο άμεσος κίνδυνος του NBA Europe ελλοχεύει, καθώς είναι βέβαιο ότι θα δημιουργηθεί στα επόμενα χρόνια η νέα διοργάνωση.
Κι αυτή τη στιγμή, βλέπουμε παιχνίδια που έχουν αναβληθεί και δε ξέρουμε πότε θα γίνουν, ενώ θα πρέπει να συνεχιστεί η διοργάνωση τουλάχιστον μέχρι το φινάλε της κανονικής περιόδου, ώστε να πάρουν όλοι από μια βαθιά ανάσα και να συντονίσουν τις επόμενες κινήσεις τους.
Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι εικόνα μιας μεγάλης διοργάνωσης που σέβεται, πρώτα απ' όλα τον εαυτό της και στη συνέχεια το κοινό. Τη στιγμή που η προσμονή του κόσμου για το επόμενο Final Four είναι μεγαλύτερη από ποτέ, η Euroleague συνεχίζει να πυροβολεί τα πόδια της.
Το μόνο - ας το πούμε - θετικό στην όλη κατάσταση είναι ότι αυτή η σεζόν θα είναι η μία και μοναδική με το συγκεκριμένο φορμάτ των 38 αγώνων. Του χρόνου, πολλά πράγματα θα αλλάξουν. Κι ας ελπίζουμε για το καλύτερο.