Όσο δεν πατάει σε νάρκες, μπορεί να είναι αισιόδοξος
Η ήττα του Παναθηναϊκού στο Μόναχο δείχνει, πέρα από το υψηλό επίπεδο της Euroleague, και τη σημασία των νικών του Ολυμπιακού απέναντι σε ομάδες που δε θα μπουν στη δεκάδα.
Έχει αναφερθεί πολλάκις, το αναφέρουμε κι εμείς άλλη μια φορά. Η φετινή έκδοση της Euroleague είναι η πιο ανταγωνιστική και η πιο ποιοτική όλων των εποχών και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοια. Δεν υπάρχουν πλέον εύκολα ματς. Αν μπει ομάδα με αυτό το σκεπτικό, θα την πατήσει.
Γιατί το αναφέρουμε ξανά, ενώ έχει εμπεδωθεί πλήρως; Γιατί αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να θυμόμαστε κάθε φορά που παίζουν οι ελληνικές ομάδες. Ότι δεν υπάρχουν οι σίγουρες νίκες, ότι αν δεν ιδρώσουν οι παίκτες και αν δεν λειτουργήσει καλά το σύστημα, η κάθε ομάδα μπορεί να χάσει.
Μαζί με τα παραπάνω, οι απουσίες μετρούν ακόμη περισσότερο, καθώς δεν υπάρχει χρόνος επανένταξης και προσαρμογής των παικτών. Ρωτήστε την Αναντολού Εφές, που πέρσι τερμάτισε πέμπτη και φέτος υποφέρει.
Το είδαμε και χθες, όταν ένα, φαινομενικά must win παιχνίδι για τον Παναθηναϊκό - ακόμη και χωρίς τον Ναν, οι πράσινοι είναι πιο ποιοτική ομάδα από τη Μπάγερν - κατέληξε σε οδυνηρή ήττα. Γιατί; Απουσίες, κακό παιχνίδι επιθετικά και ελάχιστη συμμετοχή των αθλητών-κλειδιών στα τελευταία λεπτά (Όσμαν, Σλούκας, Γκραντ, Σορτς). Από την άλλη, υπήρχε ο Αντρέας Ομπστ.
Κάτι τέτοια "κουφά" (εντός πολλών εισαγωγικών) αποτελέσματα κάνουν τις νίκες που παίρνει ο Ολυμπιακός κόντρα στις ομάδες εκτός δεκάδας να μετρούν ακόμη περισσότερο. Γιατί, αν τα δούμε μακροσκοπικά, οι ερυθρόλευκοι έχουν κερδίσει τα 10 από τα 12 παιχνίδια απέναντι στις ομάδες που, πιθανότατα ή δεδομένα, δε θα συνεχίσουν στην post season, ενώ έχουν χάσει τα 6 από τα 9 ματς που έχουν δώσει κόντρα στις τοπ ομάδες.
Πρόκειται για ένα ζήτημα που χρήζει βελτίωσης στο επόμενο δίμηνο; Ναι. Από την άλλη, όμως, ομάδες όπως η Μονακό, η Ρεάλ, η Μπαρτσελόνα και η Φενέρμπαχτσε τις περισσότερες φορές, δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία αν τις κερδίσεις και πόσο θα τις κερδίσεις στην κανονική διάρκεια. Το θέμα είναι, τι γίνεται μετά.
Ο Ολυμπιακός την έχει πάθει πολλές φορές. Τουλάχιστον, τώρα που έχει χάσει από τις συνδιεκδικήτριες του τίτλου, έμαθε και μαθαίνει τί πρέπει να βελτιώσει εν όψει συνέχειας, ενώ ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο τρόπο και ο μεταγραφικός σχεδιασμός.
Την ίδια στιγμή που είναι έκτος στην κατάταξη, με παιχνίδι λιγότερο, που μπορεί να τον φέρει μια νίκη μακριά από την κορυφή. Ενώ, ξαναλέμε, έχει 3/9 κόντρα σε ομάδες δεκάδας. Γιατί; Γιατί φρόντισε να πάρει τα παιχνίδια που "έπρεπε" (εντός πολλών εισαγωγικών) να πάρει.
Και ίσως είναι η ώρα αυτά τα παιχνίδια και αυτές τις νίκες να τις εκτιμούμε λίγο παραπάνω.