Δεν είναι παραμύθι, είναι πραγματικότητα

Η αλήθεια είναι πως, στο κείμενο προ ενός έτους, όταν η Ελλάδα είχε ηττηθεί από τη Γαλλία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, είχαμε γράψει το εξής:

«...Μια βάση όπου θα σταθεροποιήσουμε την παρουσία μας στα μεγάλα τουρνουά, όπως στο Ευρωβόλεϊ το επόμενο καλοκαίρι. Όπου θα βάζουμε πραγματικούς στόχους, κι όχι να παίζουμε για τη χαρά της συμμετοχής και μια συνεχή υπέρβαση. Μια νέα βάση όπου αυτό το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα θα αποτελεί την απαρχή για μια νέα εποχή στο ελληνικό βόλεϊ, κι όχι να ξαναβγάλουμε ρολόγια κι ημερολόγια, μετρώντας τα χρόνια από την τελευταία μας συμμετοχή».

Μπορούμε να πούμε ότι η Ελλάδα έκανε ακριβώς αυτό.

Η Εθνική Γυναικών πήγε σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή διοργάνωση έχοντας έναν στόχο στο νου της. Την πρόκριση στο επόμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Παράλληλα, γνωρίζαμε την ποιότητα και την πρόοδο των αθλητριών μας - παρά τις αρκετές απουσίες που αντιμετωπίσαμε.

Άλλωστε, όλες οι ομάδες αντιμετώπισαν προβλήματα. Η Γαλλία που αποκλείσαμε σήμερα έπαιζε χωρίς την καλύτερή της παίκτρια, την Έλενα Καζότ. Που μας είχε βάλει πολύ δύσκολα στην Ταϊλάνδη.

Αλλά δεν θα μιλήσουμε για αυτό σήμερα. Άλλωστε, η δόξα πρέπει να δοθεί στις παρούσες. Στις αθλήτριες που πήγαν στο Μπρνο και ήξεραν πολύ καλά το τί έπρεπε να κάνουν, προκειμένου να πετύχουν.

Από τη στιγμή που η Ελλάδα πήγε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα προκειμένου να πετύχει, γνωρίζαμε ότι δε θα ήταν κομπάρσος. Η δυναμική της ήταν δεδομένη και φάνηκε πολύ περισσότερο στον όμιλο, όταν κέρδισε κυριαρχικά δύο ομάδες επιπέδου VNL (Βουλγαρία, Ουκρανία).

Κόντρα στη Γαλλία, θα ήταν το μεγάλο τεστ. Βαθμός, άριστα 10.

Κυριάρχησαν από τον πρώτο έως τον τελευταίο πόντο. Μια ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης. Που ανά πάσα ώρα και στιγμή, υπήρχε κάποια που θα έβγαινε μπροστά. Η ασταμάτητη Ανθούλη (20 πόντοι, 65% αποτελεσματικότητα), η σπουδαία Παπαγεωργίου (8/10 επιθέσεις), η άψογη Τάνη, η εκρηκτική αλλά άτυχη Μπακοδήμου, η - ενήλικη από το Σάββατο - Ελπίδα Τικμανίδου.

Η Ελλάδα προκρίθηκε τόσο απλά και όμορφα, που είναι άδικο να χαρακτηρίσουμε την πρόκριση υπέρβαση. Ήταν απλά η απόδειξη της ποιότητας, της προσωπικότητας και της χημείας που υπάρχει σε αυτό το σύνολο.

Υπέρβαση θα είναι ό,τι γίνει από εδώ και πέρα. Γιατί, προφανώς, η ζώνη των μεταλλίων θα είναι κάτι ιστορικό. Οπότε, βλέπουμε μπροστά. Εκεί, θα είναι ξανά η Σερβία.

Και η Ελλάδα θα εμφανιστεί όπως σε κάθε ματς μέχρι στιγμής. Έτοιμη κι αποφασισμένη.