Ολυμπιακός: Δεν είναι κάθε μέρα του Αγίου... Ζέλσον ή του Αγίου... Ορτέγκα

Ο Ολυμπιακός φαίνεται πως έχει αποκτήσει μία πολύ κακή συνήθεια: να βάζει μόνος του δύσκολα στον εαυτό του και στη συνέχεια να ψάχνει ηρωικές λύσεις για να σώσει ό,τι σώζεται. Πριν από μία εβδομάδα, στη Λεωφόρο, χρειάστηκε η γκολάρα του Ζέλσον για να αποφύγει μια γκέλα ολκής απέναντι στην Κηφισιά. Οι Πειραιώτες είχαν προηγηθεί με 0-2, είδαν τους αντιπάλους τους να επιστρέφουν και να ισοφαρίζουν σε 2-2 στις καθυστερήσεις και τελικά χρειάστηκαν μια προσωπική ενέργεια του Πορτογάλου για να μη φύγουν με ένα αποτέλεσμα που θα προκαλούσε πολύ μεγαλύτερη συζήτηση.

Μία εβδομάδα αργότερα, στο Καραϊσκάκη αυτή τη φορά, το έργο επαναλήφθηκε με διαφορετικό τρόπο, αλλά με παρόμοια κατάληξη. Ο Ολυμπιακός είχε βρει το γκολ που έψαχνε απέναντι στον ΠΑΟΚ, είχε πάρει το προβάδισμα με τον Γκονζάλες και καλούνταν πλέον να διαχειριστεί το αποτέλεσμα. Αντί γι' αυτό, προσέφερε στον αντίπαλό του ένα γκολ από εκείνα που δύσκολα μπορείς να εξηγήσεις σε αυτό το επίπεδο. Η ασυνεννοησία Ορτέγκα και Τικνιζιάν έδωσε στον Ζίβκοβιτς τη δυνατότητα να ισοφαρίσει και ουσιαστικά ακύρωσε την προσπάθεια που είχε προηγηθεί.

Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο πρόβλημα για την ομάδα του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ. Δεν γίνεται σε κάθε παιχνίδι να χρειάζεται να επιστρατεύεις την τελευταία στιγμή κάποιον Ζέλσον, κάποιον Φορτούνη ή οποιονδήποτε άλλον για να διορθώσεις καταστάσεις που εσύ ο ίδιος δημιούργησες. Δεν γίνεται να χτίζεις με κόπο ένα προβάδισμα και στη συνέχεια να το γκρεμίζεις επειδή δεν έχεις την πνευματική ετοιμότητα να διαχειριστείς τα δεδομένα ενός αγώνα.

Και δεν είναι μόνο το τεχνικό λάθος. Είναι κυρίως η συγκέντρωση, η αντίληψη της στιγμής και η υπευθυνότητα που απαιτείται όταν υπερασπίζεσαι ένα αποτέλεσμα. Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να αντιμετωπίζει κάθε προβάδισμα σαν να έχει τελειώσει η δουλειά του. Αντίθετα, εκεί ακριβώς αρχίζει μια εξίσου σημαντική αποστολή: να ελέγξει τον ρυθμό, να περιορίσει τον αντίπαλο και να μην του προσφέρει ανέλπιστες ευκαιρίες.

Οι βαθμοί δεν χάνονται πάντα επειδή ο αντίπαλος είναι καλύτερος. Κάποιες φορές χάνονται επειδή εσύ δεν είσαι αρκετά ώριμος για να προστατεύσεις όσα κέρδισες μέσα στο γήπεδο. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που ο Αλγκουαθίλ οφείλει να αντιμετωπίσει άμεσα. Γιατί οι συνεχείς παραλίγο γκέλες κάποια στιγμή παύουν να είναι συμπτώσεις και μετατρέπονται σε κανονικό πρόβλημα. Και να που ήρθε το στραβοπάτημα...