Ολυμπιακός: Οι προτεραιότητες του Αλγκουαθίλ στο κομμάτι της τακτικής

Δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα με τη Γιαγκελόνια. Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ θέλει διαφορετικό τρόπο λειτουργίας χωρίς την μπάλα, πιο καθαρό build up, περισσότερη συμμετοχή του άξονα και επιθέσεις με σχέδιο αντί για βιαστικές επιλογές.

Όποιος κοιτάζει μόνο τα αποτελέσματα, ενδεχομένως να μην έχει αντιληφθεί ακόμη όλες τις αλλαγές που επιχειρεί να φέρει στον Ολυμπιακό ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ. Ο Ισπανός δεν έχει έρθει στο Ρέντη για να γκρεμίσει ό,τι υπήρχε και να ξεκινήσει από το μηδέν. Πατάει πάνω σε πράγματα που βρήκε, αλλά ταυτόχρονα προσπαθεί να περάσει τη δική του ποδοσφαιρική λογική. Και αυτή αρχίζει να φαίνεται.

Οι νέοι κανόνες στην πίεση ψηλά

Η πιο εύκολα διακριτή αλλαγή αφορά το πρέσινγκ. Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να θέλει να κλέβει ψηλά, όμως δεν το κάνει πλέον με την ίδια λογική. Ο Αλγκουαθίλ δεν ζητά από τον σέντερ φορ να κυνηγάει τον τερματοφύλακα μέχρι τη μικρή περιοχή. Προτιμά να τον αφήσει να έχει την πρώτη επιλογή και να «διαβάσει» από εκεί την επόμενη πάσα. Είναι ουσιαστικά μια παγίδα.

Τί είδαμε με τη Γιαγκελόνια; Οι Τσικίνιο και Γκονζάλες περιμένουν την πρώτη πάσα και από εκεί ενεργοποιείται ολόκληρος ο μηχανισμός. Η μπάλα στα άκρα σημαίνει άμεση έξοδο από τον Ζότα ή τον Ζέλσον. Πάσα στους στόπερ και οι Τσικίνιο - Γκονζάλες μόνο τότε μπαίνουν στην περιοχή για να πιέσουν. Αν η μπάλα πάει στον άξονα, Φρόιλερ και Έσε είναι εκεί για να πιέσουν.

Άρα δεν πρόκειται για ένα άναρχο «όλοι πάνω στην μπάλα». Υπάρχει δεύτερη και τρίτη σκέψη.

Λιγότερο γέμισμα, περισσότερο παιχνίδι

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η αλλαγή στην ανάπτυξη. Ο Αλγκουαθίλ θέλει ο Ολυμπιακός να παίζει περισσότερο ποδόσφαιρο πριν ψάξει την τελική ενέργεια. Να ξεκινάει από τους στόπερ και τον τερματοφύλακα, να βρίσκει τον άξονα και να μεταφέρει την μπάλα με υπομονή μέχρι να δημιουργηθεί πραγματικό πλεονέκτημα.

Δεν σημαίνει ότι τα άκρα βγαίνουν από την εξίσωση. Το αντίθετο. Απλώς δεν αποτελούν πλέον τη μοναδική διέξοδο.

Και υπάρχει μία ακόμη λεπτομέρεια που έχει σημασία: οι σέντρες πρέπει να έχουν λόγο ύπαρξης. Δεν είναι ζητούμενο να γεμίζει ο Ολυμπιακός την περιοχή απλώς και μόνο για να καταγραφεί μία σέντρα. Θέλει πρώτα να δημιουργηθεί η κατάλληλη συνθήκη και μετά να έρθει η μπάλα στην περιοχή με ποιότητα και συγκεκριμένο στόχο.

Επίσης, οι «μεγάλες μπάλες» που επί Μεντιλίμπαρ αποτελούσαν πολύ συχνότερη επιλογή, περιορίζονται σημαντικά στη νέα φιλοσοφία. Ο στόχος είναι να περιοριστούν, ή ακόμη να εξαφανιστούν.

Ο Ολυμπιακός δεν βιάστηκε να πετάξει την μπάλα μπροστά με τους Πολωνούς. Προσπάθησε να την κρατήσει, να προσεγγίσει την αντίπαλη περιοχή με συνδυασμούς και να δημιουργήσει από χαμηλά.

Θέλει χρόνο για να γίνει αυτόματο

Αυτές οι αλλαγές δεν μπορούν να αφομοιωθούν από τη μία μέρα στην άλλη. Ο Αλγκουαθίλ ζητά από τους ποδοσφαιριστές του να σκέφτονται διαφορετικά: πότε θα πιέσουν, ποιος θα βγει, ποιος θα καλύψει, πού θα οδηγήσουν τον αντίπαλο και πώς θα χτιστεί η επόμενη επίθεση.

Το σημαντικό είναι ότι πλέον αρχίζουμε να βλέπουμε τα πρώτα «θέλω» του προπονητή. Και όσο περνούν οι αγωνιστικές, τόσο περισσότερο θα ξεχωρίζει ο Ολυμπιακός που έχει στο μυαλό του. Δεν είναι ακόμη η τελική εικόνα. Είναι όμως ήδη ορατή η κατεύθυνση.