Ολυμπιακός: Η νοοτροπία που κάνει διαφορετικό τον Τζολάκη

Το σημαντικότερο για τον Κωνσταντίνο Τζολάκη είναι η νοοτροπία που έδειξε μετά το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Παναιτωλικό.

Ολυμπιακός: Η νοοτροπία που κάνει διαφορετικό τον Τζολάκη

Από την πρώτη στιγμή που ο Πέδρο Μαρτίνς είδε τον Κωνσταντίνο Τζολάκη πίστεψε στο ταλέντο του και πίστεψε ότι είναι ένα παιδί που αν προσεχθεί θα κάνει σπουδαία καριέρα. Δεν είναι υπερβολή ότι με τον 18χρονο τερματοφύλακα έχει… τρέλα ο Πορτογάλος. Μάλιστα το καλοκαίρι του 2019 έλεγε ότι δεν ήθελε να πάρει δεύτερο πορτιέρε γιατί πίστευε τον Τζολάκη. Δεν είχε θέμα να μείνει με τον Τζολάκη για δεύτερο τερματοφύλακα.

Στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο ο Πέδρο Μαρτίνς επέλεξε τον νεαρό γκολκίπερ για βασικό και όχι τον Κρίστινσον. Δεν ήταν έκπληξη αυτό με δεδομένο ότι έχει "τρέλα" με τον 18χρονο γκολκίπερ και ότι σκεφτόταν να τον βάλει στη ρεβάνς με τη Γουλβς, αλλά δεν το έκανε.

Το σημαντικό της ιστορίας είναι ότι και ο Τζολάκης δικαιώνει τον προπονητή του που τον εμπιστεύεται. Φέτος είχε παίξει στην πρεμιέρα με τον Αστέρα Τρίπολης και στο εκτός έδρας 1-1 με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Από τις 4 Οκτωβρίου και μετά δεν αγωνίστηκε ξανά ο μικρός που εμφανίστηκε στις 9 Ιανουαρίου. Δηλαδή μετά από ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα βρέθηκε ξανά κάτω από τα δοκάρια του Ολυμπιακού.

Ο Τζολάκης έχει τρομερό ταλέντο και αυτό που φάνηκε στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό είναι ότι παρά το μεγάλο διάστημα που είχε να αγωνιστεί ήταν ανεπηρέαστος. Το σημαντικότερο όμως γι' αυτό το παιδί είναι η ωριμότητα που έχει ως χαρακτήρας και η νοοτροπία του.

Στο γκολ του Παναιτωλικού δεν μπορούσε να κάνει και πολλά πράγματα, αλλά ο ίδιος μετά το παιχνίδι δήλωσε ότι μπορούσε να αντιδράσει καλύτερα και να το βγάλει το σουτ. Ο Τζολάκης αν και μικρός δεν κρύφτηκε ότι ήταν πράγματι ένα δύσκολο σουτ που δύσκολα θα το έβγαζε, αλλά έκανε την αυτοκριτική του και μάλιστα δημόσια. Αυτό δείχνει έναν ώριμο αθλητή με σωστή νοοτροπία που έτσι θα γίνεται όλο και καλύτερος.

Το «ΦΩΣ» στην πόρτα σας και στον υπολογιστή σας