Ολυμπιακός: Η ήρεμη δύναμη

Άρχισε να βάζει και μαζεμένα γκολ ο Ολυμπιακός μετά τις οριακές σε σκορ νίκες στη Super League. Το παιχνίδι με τη Λάρισα μπορεί να ήταν για το Κύπελλο και με αντίπαλο μικρότερης κατηγορίας, το πρώτο μέρος μπορεί να είχε και πάλι κενά στη «χημεία», αλλά ακολούθησαν πολλά όμορφα πράγματα. Σε πίεση, σε συνεργασίες, σε ιδέες, σε μίξη του «παλιού και του νέου» στιλ παιχνιδιού Μεντιλίμπαρ.

Δεν έχει σημασία το σκορ, μπορούσε να είχε βάλει άλλα τόσα ο Ολυμπιακός, όταν η ΑΕΛ έχασε τον ενθουσιασμό της και παραδόθηκε στην ανωτερότητα και στη διαφορά επιπέδου. Άρεσε πολύ η διάθεση, όσο περνούσε η ώρα, η επιθετικότητα, οι πλαγιοκοπήσεις (και από την αριστερή πλευρά όταν μπήκε ο Ρόκα). Άρεσαν πολλά. Στους περισσότερους ο Χρήστος Φίλης έκανε εντύπωση, αλλά όχι σε όσους τον είχαν δει στα φιλικά. Ή και νωρίτερα από το φετινό καλοκαίρι. Ο Μεντιλίμπαρ δεδομένα τον πιστεύει και επειδή είναι ο Μεντιλίμπαρ μπορεί να του δώσει κι άλλες ευκαιρίες σε ματς που μπορεί να μην τα περιμένουμε. Κι ας υπάρχουν εκεί όσοι υπάρχουν και ο Πουέρτα που κατέφθασε.

Θα σταθώ λίγο σε μία μεταγραφή εγγύησης από την ώρα που έγινε εφικτή. Ο Ρέμο Φρόιλερ δεν πιέστηκε. Δεν είναι ακόμη έτοιμος. Παίρνει σταδιακά χρόνο μετά την υπερπροσπάθειά του στο Μουντιάλ. Η σκέψη του μέσα στο γήπεδο, οι τοποθετήσεις του, οι οδηγίες προς τους συμπαίκτες του σε κάθε κίνηση, οι πάσες που είναι πάντα εύστοχες για να ξεκινούν επιθέσεις, δεν είναι κάτι που περιμέναμε να το δούμε σε ένα ματς Κυπέλλου. Ένας ποδοσφαιριστής πολύτιμος και ηγέτης όλης της λειτουργίας. Κι όσο περνά ο καιρός, όλο και θα φαίνεται περισσότερο. Κάθε φορά που θα χρησιμοποιείται και όσο αγωνίζεται. Και συνήθως στην καριέρα του αγωνίζεται πάντα πολύ και πάντα καλά...