Κωστούλας στο «ΦΩΣ»: Η Ριζούπολη, οι καλύτεροι συμπαίκτες και οι γιοι του στον Ρέντη!

Ο Θανάσης Κωστούλας ήταν ένα από τα καλύτερα παιδιά που πέρασαν από τον Ολυμπιακό, έπαιξε πολλά χρόνια και έχασε μόνο ένα πρωτάθλημα! Διαβάστε την ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στο «ΦΩΣ» για τα 7,5 ερυθρόλευκα χρόνια!

Κωστούλας στο «ΦΩΣ»: Η Ριζούπολη, οι καλύτεροι συμπαίκτες και οι γιοι του στον Ρέντη!

Το σπάνιο με την περίπτωσή του είναι ότι έχει και τα δύο παιδιά του στον Ρέντη, στις Ακαδημίες του Ολυμπιακού, όπου μάλιστα οι «ερυθρόλευκοι» τα πήραν μέσα από τα χέρια του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ!

Δεν θυμάμαι άλλη περίπτωση πατέρα που να έχει παίξει 7,5 χρόνια στον Ολυμπιακό και να είναι οι δύο γιοι του στις Ακαδημίες των Πειραιωτών στον Ρέντη! Αυτό είναι το θέμα μου. Όχι τόσο τα παλιά, που έχουν ειπωθεί και στο παρελθόν.

Μου έδωσε συνέντευξη και ευχαριστώ τον Γιώργο Πλέσσα για τη βοήθειά του σε αυτό. Ο Γιώργος Πλέσσας έχει το καλύτερο αρχείο του Ολυμπιακού στην Ελλάδα. Να θυμίσουμε και ότι ο Κωστούλας είχε παίξει και στο 1-4 της Λεωφόρου και στο ιστορικό 3-0 της Ριζούπολης!

Από ποιο χωριό είσαι; Άλλος ένας Βολιώτης που έπαιξε στον Ολυμπιακό.

«Είμαι από τη Σούρπη Μαγνησίας».

Μικρός ήσουν Ολυμπιακός;

«Όχι».

Έγινες Ολυμπιακός;

«Ούτε συζήτηση. Εννοείται ότι έγινα Ολυμπιακός».

Είναι πολλοί οι παίκτες που μου το έχουν πει αυτό. Ο Στολτίδης πρόσφατα, ο οποίος ήταν ΠΑΟΚ.

«Έπειτα από τόσα χρόνια και όλα αυτά που ζήσαμε, πραγματικά έγινα Ολυμπιακός. Εκτίμησα αυτόν τον σύλλογο και όσα μου προσέφερε. Και τον κόσμο φυσικά. Το διαπιστώνεις ακόμα περισσότερο όταν σταματήσεις τι παρακαταθήκη είναι να έχεις παίξει στον Ολυμπιακό και να έχεις πάρει τίτλους».

Πόσους τίτλους έζησες;

«Έχασα μόνο έναν: το 2004 που το χάσαμε στη Λεωφόρο ουσιαστικά, με την ισοπαλία».

Είχες δει αμέσως ότι ο Κυργιάκος χτύπησε τον Τζιοβάνι;

«Ναι, ήμουν στον πάγκο και το είχαμε δει».

Τόσοι διαιτητές πώς δεν το είδαν; Ο Δούρος δεν το είδε, οι βοηθοί, ο τέταρτος διαιτητής... Σου φαίνεται περίεργο;

«Είναι περίεργο. Αλλά όλα μπορούν να γίνουν στο ποδόσφαιρο...»

Πώς ήρθες στον Ολυμπιακό;

«Ήρθα το καλοκαίρι του 1999 και ήμουν επιλογή του Μπάγεβιτς. Μόνο 3 μεταγραφές είχε κάνει ο Ολυμπιακός τότε: τον Τζιοβάνι, τον Ζάχοβιτς και εμένα από την Καλαμάτα! Ήμασταν μια φουρνιά πολύ ιδιαίτερη στις μικρές εθνικές ομάδες, από τα 15-16 έως τα 21 με την Εθνική Ελπίδων, που φτάσαμε στον τελικό του Ευρωπαϊκού. Από Εθνική Παίδων, Νέων, Ελπίδων μαζί. Ήμασταν μια παρέα ξεχωριστή».

Πες μου ονόματα.

«Ελευθερόπουλος, Άντζας, Στολτίδης, Μαυρογενίδης, εγώ, ο Σφακιανάκης του Ολυμπιακού. Από τον Παναθηναϊκό Γκούμας, Καραγκούνης, Μπασινάς, Αλεξόπουλος, ο Νίκος Λυμπερόπουλος, ενώ στην ίδια φουρνιά ήταν και ο Σωτήρης Λυμπερόπουλος. Επίσης ο Δέλλας, ο Λαμπριάκος, οι δύο Κωνσταντινίδηδες -ο Παντελής και ο Σωτήρης-, ο Κιάσσος, ο Δερμιτζάκης, ο Βασίλης Λάκης, πολλά παιδιά που έπαιξαν στις καλύτερες ομάδες. Μπορεί να ξεχνάω κάποιον».

Γιατί δεν μιλάς συχνά;

«Ποτέ δεν ζητούσα την προβολή».

Νιώθεις τον εαυτό σου αδικημένο επειδή έπεσες σε ένα σπουδαίο ρόστερ του Ολυμπιακού τότε;

«Όχι, τυχερός νιώθω. Διότι υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός και έπρεπε να δουλέψεις πολύ σκληρά για να αρπάξεις την ευκαιρία. Αυτό μας βελτίωνε. Δυστυχώς είχα αρχίσει στραβά, διότι το καλοκαίρι που ήρθα στον Ολυμπιακό, λίγο πριν αρχίσει η προετοιμασία, έπαθα κάταγμα κόπωσης και έχασα 2,5 μήνες!»

Τότε με τις ρακέτες στην παραλία...

«Δεν ήταν ακριβώς έτσι. Έπαιξαν ρόλο και τα θαλάσσια σπορ προφανώς, αλλά ήταν η χρονιά πολύ επιβαρυμένη, δεν είχα ξεκουραστεί. Συνεχείς αγώνες με την Καλαμάτα και με την Εθνική, έκανα και ατομικές προπονήσεις, ώστε να είμαι στην πρώτη του Ολυμπιακού σούπερ... Πήγα να σηκωθώ από την καρέκλα στην παραλία και δεν μπορούσα να πατήσω το πόδι μου. Ξέρεις, ακόμα μου το λένε αυτό αρκετοί... Ότι ήρθα στον Ολυμπιακό τραυματίας από ρακέτες. Μου είχε φωνάξει και ο Μπάγεβιτς ότι τον εξέθεσα, διότι ήμουν επιλογή του».

Ο πιο δύσκολος επιθετικός που αντιμετώπισες στην Ελλάδα;

«Πρόλαβα και τον Βαζέχα στα καλά του και τον Ντέμη, τον Λυμπερόπουλο, τον Μιχάλη Κωνσταντίνου τόσο στον Ηρακλή όσο και στον Παναθηναϊκό».

Ο φετινός Βαλμπουενά θα έπαιζε σε εκείνον τον Ολυμπιακό;

«Όχι μόνο θα έπαιζε, αλλά μπορεί και να έκανε τη διαφορά».

Και ο Ελ Αραμπί;

«Ναι. Αυτοί οι δύο παίκτες που αναφέρεις δεν ήταν μόνο τα κλειδιά της ομάδας φέτος. Έχουν ένα κοινό που θέλω να σημειώσω: Έδειξαν χαρακτήρα όταν στην αρχή έμεναν εκτός 11άδας... Το διαχειρίστηκαν πολύ καλά».

Σωστή παρατήρηση. Μπορείς να ξεχωρίσεις τους 3 καλύτερους συμπαίκτες που είχες στα 7,5 χρόνια στον Ολυμπιακό;

«Είναι πολύ δύσκολο. Δεν είναι μόνο τα μεγάλα αστέρια οι ξένοι και Έλληνες. Είναι και παιδιά που τη μία χρονιά μπορεί να μην ξεχώριζαν, αλλά την επομένη να έπαιρναν την ομάδα στην πλάτη τους».

Όπως;

«Ενδεικτικά θα πω τον Στολτίδη, τον Λουτσιάνο, τον Πατσατζόγλου, τον Άντζα, τον Μαυρογενίδη».

Πάμε τώρα στα παιδιά σου. Σπάνια περίπτωση είστε!

«Πράγματι, δεν είναι συνηθισμένο αυτό που συμβαίνει στην οικογένειά μας με τον Ολυμπιακό».

Πες μου ηλικίες και θέσεις.

«Ο μεγάλος ήρθε και έπαιξε στην Κ15 του Ολυμπιακού φέτος. Στόπερ είναι. Ο μικρός ήρθε και έπαιξε στην Κ13 φέτος. Είναι επιθετικός: φορ, ακραίος, και πίσω από τον φορ. Αδέρφια είναι, αλλά δεν έχουν σχέση ούτε στις θέσεις που παίζουν ούτε στον χαρακτήρα! Διαφέρουν πολύ. Αλλά είναι καλοί και οι δύο, ακούνε, προσπαθούν, πιστεύω ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση. Το θέλουν πολύ».

Ολυμπιακοί από μικροί αυτοί;

«Ναι. Από εδώ και πέρα είναι θέμα δικό τους πόσο καλά θα πάνε, τόσο στο αγωνιστικό κομμάτι όσο και στο εξωαγωνιστικό, που το θεωρώ πολύ σημαντικό».

Τι έγινε με τους αντιπάλους του Ολυμπιακού;

«Υποστηρίξαμε την απόφαση των παιδιών. Ήταν δύσκολο, γιατί άλλο να έχεις να διαχειριστείς ένα παιδί σου και άλλο να έχεις και τα δύο παιδιά. Φέτος, λόγω των παιδιών και του Ολυμπιακού, ήρθε η γυναίκα μου στην Αθήνα. Εγώ πηγαινοερχόμουν λόγω της επιχείρησης που έχω. Δίνουμε βαρύτητα και στο μαθησιακό κομμάτι, θέλουμε να είναι και καλοί μαθητές τα παιδιά».

Κάνω μια παρένθεση για τους αντιπάλους του Ολυμπιακού. Με τι ασχολείσαι επιχειρηματικά;

«Έχω συμμετοχή σε εταιρεία εστίασης στο οδικό δίκτυο».

Πόσο σε έπληξε η κατάσταση που ζήσαμε;

«Από τα μέσα Μαρτίου ήμασταν κι εμείς σε αναστολή λειτουργίας. Αφού υπήρχε καραντίνα, ελάχιστοι κυκλοφορούσαν, μόνο οι επαγγελματίες, στην εθνική οδό. Τώρα επανερχόμαστε και ελπίζουμε ότι θα ανακάμψει η χώρα. Όλοι οι τομείς δέχτηκαν χτύπημα, αλλά προείχε η υγεία του κόσμου. Πιστεύω ειλικρινά ότι όλα θα πάνε καλά».

Πες μου τώρα για τους αντιπάλους του Ολυμπιακού και τα παιδιά σου.

«Έπρεπε να το διαχειριστώ ψύχραιμα και όχι μόνο με το συναίσθημα. Είναι το παιδί σου. Και όχι μόνο ένα, αλλά τα δύο σου παιδιά».

Τι έγινε λοιπόν;

«Ο μικρός είχε μπει στο στόχαστρο του ΠΑΟΚ 2 χρόνια πριν. Τον μεγάλο τον είχε καλέσει ο Ολυμπιακός, χωρίς να εμπλακώ καθόλου, και ο Ατρόμητος. Τον είχαν δει από το ενωσιακό πρωτάθλημα. Τον μικρό τον πήρε ο ΠΑΟΚ σε 3 τουρνουά στο εξωτερικό! Ο μεγάλος κλήθηκε ξανά από τον Ατρόμητο. Και μετά κλήθηκαν και τα δύο αδέρφια από την ΑΕΚ στους Θρακομακεδόνες! Τα είδαν τα παιδιά για 3 μέρες και αμέσως έκαναν πρόταση και για τα δύο να πάνε «πακέτο» στην ΑΕΚ. Τότε μπήκε σφήνα ο ΠΑΟΚ πολύ σοβαρά ζητώντας κι εκείνος «πακέτο» τα δύο παιδιά. Όμως ο Ολυμπιακός ενδιαφέρθηκε πάρα πολύ στο τέλος, και λίγο πριν πάνε τα παιδιά στον ΠΑΟΚ τα πήρε στον Ρέντη. Δεν κρύψαμε τίποτα από τον Ολυμπιακό. Δίνεται μια μεγάλη ευκαιρία στα παιδιά να δουλέψουν σε υψηλό επίπεδο και να βελτιωθούν».

Πόσες πιθανότητες δίνεις στον Ολυμπιακό να περάσει τη Γουλβς;

«Είναι πρωτόγνωρη η κατάσταση που βιώνουν οι ποδοσφαιριστές. Όλοι μας. Υπάρχει μεγάλο ερωτηματικό ως προς το πώς θα παρουσιαστούν οι ομάδες και τι θα γίνει με τα ρόστερ επίσης... Υπάρχουν συμβόλαια που λήγουν. Παίκτες του συλλόγου ενδιαφέρουν πολλές ξένες ομάδες. Μπορεί να τα καταφέρει πάντως ο Ολυμπιακός, έφτιαξε καλή ομάδα φέτος. Είναι άτυχος γιατί η διακοπή τον βρήκε όταν ήταν στην καλύτερη φόρμα του. Ο Ολυμπιακός έφτασε σε ένα σημείο να πείθει ως ομάδα. Ήταν πολύ καλά πριν από τη διακοπή».

Από την πείρα σου πόσες μέρες εκτιμάς ότι θα χρειαστούν προπονήσεις οι παίκτες;

«Εξαρτάται τι έκαναν σπίτι τους τις βδομάδες της καραντίνας. Το ξαναλέω, πρωτόγνωρη κατάσταση. Άλλο να τρέχεις στα πάρκα και στους δρόμους ή στον διάδρομο του σπιτιού σου και άλλο να τρέχεις στην προπόνηση με την ομάδα. Αν κράτησαν ένα ικανοποιητικό επίπεδο στην καραντίνα σε ό,τι αφορά την προσωπική φυσική κατάστασή τους, θεωρώ ότι δεν θα χρειαστούν πάνω από 4 βδομάδες. Μπορεί πάντως να βγουν μικροπροβλήματα τραυματισμών...»

Πριν από ποιο ματς ήταν πιο αγχωτική η κατάσταση; Στη Ριζούπολη; Επίσης, το ήξερες ότι θα έπαιζες βασικός;

«Το ήξερα, ναι. Εκείνη την περίοδο έπαιζα βασικός. Είχαμε και μίτινγκ με την τεχνική ηγεσία και με γκρουπ, ήξερα ότι θα έπαιζα στον πιο καθοριστικό αγώνα. Ήταν αγχωτικό όχι μόνο επειδή το ματς θα έκρινε όλο το πρωτάθλημα και ήταν ο «αιώνιος» αντίπαλος, αλλά και επειδή υπήρχε τότε μία αμφισβήτηση στον Ολυμπιακό τόσο από τους αντιπάλους όσο και από τους δικούς μας. Πρέπει να είσαι πνευματικά δυνατός για να το διαχειριστείς. Όπως και την προηγούμενη σεζόν, πάλι ματς τίτλου στο τέλος με την ΑΕΚ. Πάλι το πήραμε».

Πες μου για τον κόσμο. Τι σου έμεινε αξέχαστο από εκείνο το ματς;

«Όταν φτάσαμε με την αποστολή του Ολυμπιακού 2 ώρες πριν από το ματς, ήταν τόσος πολύς ο κόσμος… Είχαν βάλει μια τεράστια σημαία του Ολυμπιακού κάτω και την προσκυνούσαν! Ένιωθες ρίγος. Και άκουγες ατάκες «σήμερα νικάμε ή πεθαίνουμε εδώ».

Έκλαψες ποτέ όσο ήσουν στον Ολυμπιακό;

«Δεν ήμουν από αυτούς που έκλαιγαν. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω πονέσει. Παίξαμε 4 τελικούς Κυπέλλου και πήραμε τους 2».

Έβαλες κιλά όταν σταμάτησες την καριέρα σου;

«Όχι αμέσως. Αργότερα πήρα. Αλλά τα έχασα με προσπάθεια».

Τσιγάρο;

«Ποτέ δεν κάπνιζα και δεν καπνίζω».

Ποτό;

«Με λένε «ντροπή του Βόλου»! Επειδή ο Βόλος έχει τα τσίπουρα. Δεν πίνω».

Ψυχολογικά σε βάρυνε που σταμάτησες; Έχω ακούσει δυσάρεστες καταστάσεις από άλλους.

«Να πω ψέματα ότι δεν απελπιζόμαστε; Απελπιζόμαστε όταν σβήνουν τα φώτα και γινόμαστε συνταξιούχοι τόσο νέοι. Βοηθήθηκα όμως γιατί η επιχειρηματικότητα μέσα στα χρόνια της κρίσης ήταν δύσκολη, με απορροφούσε πολλές ώρες η δουλειά μου και ξεχνιόμουν».

Τι θα ήθελες να μου πεις για το τέλος;

«Είμαι πραγματικά ευγνώμων που έζησα αυτά που έζησα στον Ολυμπιακό. Αυτή η ομάδα σε εκτοξεύει».

Τα ονόματα των παιδιών δεν μου είπες.

«Κωνσταντίνος ο μεγάλος και Χαράλαμπος ο μικρός».

Το «ΦΩΣ» στην πόρτα σας και στον υπολογιστή σας