Ζαρντέλ: «Ήμουν κοντά στον θάνατο - Τότε έφτασα στον πάτο»

Από την κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου στις δυσκολότερες στιγμές της ζωής του. Ο Μάριο Ζαρντέλ μίλησε για τον αποκλεισμό του από το Μουντιάλ του 2002, την προσωπική του περιπέτεια, αλλά και για τον Χάαλαντ, τον Αντσελότι και τη σημερινή Βραζιλία.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

«Αναρωτιέμαι ακόμα και σήμερα γιατί δεν με κάλεσε ο Σκολάρι. Κανείς δεν μου έδωσε ποτέ εξήγηση. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 έως τις αρχές της δεκαετίας του 2000, συγκαταλεγόμουν στους πέντε καλύτερους επιθετικούς στον κόσμο: στην Πόρτο, πέτυχα 168 γκολ σε 175 αγώνες μέσα σε τέσσερα χρόνια, ενώ τη σεζόν πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Κορέα και την Ιαπωνία, σημείωσα 55 γκολ σε 42 αγώνες με τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, κατακτώντας το δεύτερο «Χρυσό Παπούτσι» μου. Κατανοώ ότι σε εκείνη την ομάδα της Βραζιλίας υπήρχαν ορισμένοι εξαιρετικοί παίκτες, αλλά εγώ άξιζα μια κλήση».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα προβλήματα αλκοολισμού που αντιμετώπισε, ενώ μίλησε και για τον εθισμό του στην κοκαΐνη:

«Έπεσα σε κατάθλιψη και άρχισα να πίνω υπερβολικά. Το να παίξω σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν όνειρο ζωής. Η πρώτη μου σύζυγος με άφησε και υπήρχαν θέματα σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών. Ένιωθα ότι όλα γλιστρούσαν μακριά μου, αλλά τα χειρότερα δεν είχαν έρθει ακόμα.

Το καλοκαίρι του 2003, δοκίμασα κοκαΐνη. Ήμουν σε διακοπές και ήξερα ότι μπορούσα να τη χρησιμοποιήσω κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επειδή δεν υπήρχαν έλεγχοι ντόπινγκ. Μου άρεσε, με έκανε να νιώθω ζωντανός και όχι σε κατάθλιψη. Μια φορά, έμεινα ξύπνιος για μια ολόκληρη εβδομάδα. Μετά πήρα υπερβολική δόση, κόντεψα να πεθάνω και ένας φίλος που ήταν μαζί μου με έσωσε. Τότε ήταν που έπιασα πάτο».

Τέλος, ο Ζαρντέλ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον τρόπο που ξεπέρασε αυτήν την σκοτεινή περίοδο της ζωής του:

«Πέρασα μήνες μιλώντας με ψυχιάτρους. Τελικά το ξεπέρασα όταν γνώρισα τη δεύτερη σύζυγό μου, τη Σάντρα. Με έκανε να καταλάβω το νόημα της ζωής και σήμερα είμαι ευτυχισμένη.

Τα παιδιά μου είναι περήφανα για μένα. Όχι για αυτό που έκανα, αλλά για το πώς το ξεπέρασα. Συχνά τους μιλάω για τη σημασία του να ζητάς βοήθεια από την οικογένεια όταν χρειάζεται, να πιστεύεις στον Θεό και να έχεις ισχυρή θέληση».