Ιταλία: Προπονητής και παίκτες

Τέλος εποχής και για την Εθνική Ιταλίας που απέτυχε για μία ακόμη φορά να περάσει σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν θα μπορούσαν να σταθούν σε αυτό το κύμα οργής ούτε ο Γκαμπριέλ Γκραβίνα, ούτε ο Τζενάρο Γκατούζο, ούτε ο Τζίτζι Μπουφόν. Οι αντικαταστάτες θα γίνουν γνωστοί προσεχώς και φυσικά παίζει πολύ μεγάλο ρόλο ποιος θα είναι ο νέος ομοσπονδιακός. Και όλα δείχνουν ότι θα είναι από το πολύ «πάνω ράφι», τουλάχιστον αυτός είναι ο στόχος. Ιταλός ή ξένος.

Το ιταλικό ποδόσφαιρο έχει περάσει μεγάλες κρίσεις διαφθοράς, η λίγκα δεν είναι τόσο ισχυρή όσο στο παρελθόν, η γενικότερη φιλοσοφία ποδοσφαίρου που έφερνε τις επιτυχίες παλαιότερα ή είχε βέβαιη την παρουσία στις μεγάλες διοργανώσεις έχει τροποποιηθεί σε μεγάλο βαθμό. Η κυνικότητα και η αποτελεσματικότητα δεν είναι πλέον στοιχείο, η Ιταλία έχει γίνει μια σύγχρονη ομάδα χωρίς μεγάλες προσωπικότητες.

Ναι υπάρχει ο Ντοναρούμα και αρκετοί παίκτες που πρωταγωνιστούν στη «Serie A» ή σε άλλες μεγάλες λίγκες, αλλά μέχρι εκεί. Πρωταγωνιστούν. Δεν είναι ποδοσφαιριστές της μεγάλης κλάσης και της προσωπικότητας που θα ωθήσει την εθνική ομάδα εκεί όπου είναι μαθημένη. Με μεγαλύτερη συχνότητα στις παλαιότερες δεκαετίες, με μικρότερη τις πιο πρόσφατες.

Ας μην αναφέρουμε ονόματα τεράστιων Ιταλών ποδοσφαιριστών και ας μη δούμε ξανά και κάνουμε συγκρίσεις με το τωρινό ρόστερ. Γράφτηκε ότι ένα πολυσέλιδο «μέμο» του Ρομπέρτο Μπάτζιο δεν έγινε καν αντικείμενο συζήτησης από τους αρμόδιους και πετάχτηκε στον κάλαθο. Με καλές ιδέες για την ανασυγκρότηση του ποδοσφαίρου στη γειτονική χώρα. Όμως το θέμα δεν είναι οι ιδέες του κάθε Ρομπέρτο Μπάτζιο. Είναι η έλλειψη παικτών σαν κι αυτόν στην τωρινή φουρνιά και στις αμέσως προηγούμενες. Κι ακόμη σπουδαιότερων από εκείνου. Σε κάθε γραμμή και θέση στην ενδεκάδα…