Αλμέιδα: «Κάθε πύραυλος κοστίζει 50 εκατομμύρια, γιατί να μη τα στείλουμε για ρύζι κι εκπαίδευση;»

Ξέσπασμα του «Πελάδο» ενόψει του ματς με την Μπαρτσελόνα στη Βαρκελώνη (15/3, 17:15), όπου η Σεβίλλη αγνοεί τη νίκη για 23 χρόνια και θα επιδιώξει να σταθεί όρθια, όπως στον πρώτο γύρο.

Η... χειμαρρώδης ομιλία του Ματίας Αλμέιδα στη συνέντευξη Τύπου, θέλοντας να θίξει την κατάσταση που μαστίζει τον πλανήτη, τους πολέμους, «περνώντας από κάτι όμορφο σε κάτι σχεδόν απάνθρωπο», όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στα ΜΜΕ.

Αναλυτικά:

«Το ποδόσφαιρο έχει κάτι πολύ όμορφο, ξυπνά συναισθήματα. Το ποδόσφαιρο, όταν χρησιμοποιείται σωστά, είναι ένα φάρμακο για πολλούς ανθρώπους, όπως είναι και για εμάς. Άλλωστε, πόσους ανθρώπους ταΐζουμε χάρη σε αυτό; Είμαι τόσο ευγνώμων που το ποδόσφαιρο μας επιτρέπει να γνωρίζουμε άλλους πολιτισμούς, άλλες χώρες, άλλους ανθρώπους, να τρώμε υπέροχο φαγητό. Αν δεν υπήρχε το ποδόσφαιρο, θα έκανα κάποια άλλη δουλειά, ούτε καν ξέρω ποια θα ήταν. Αυτή είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου.

Κοιτάξτε, είναι μια αληθινή αντανάκλαση της κοινωνίας. Σήμερα υπάρχουν πόλεμοι κι εμείς μιλάμε για το να παίξουμε έναν αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μας νοιάζει τίποτα άλλο. Αυτό είναι το λυπηρό σε όλη την ιστορία: Ότι οι μπίζνες πρέπει να συνεχιστούν. Υπάρχει πόλεμος κι εγώ σπάω το κεφάλι μου για να πάω να παίξω στο Καμπ Νου και να τελειώσω αυτά τα 23 χρόνια χωρίς νίκη. Έχουμε περάσει από κάτι όμορφο σε κάτι σχεδόν απάνθρωπο. Αν κάθε πύραυλος που εκτοξεύεται κοστίζει 50 εκατομμύρια, ενώ στην Αφρική υπάρχει πείνα, γιατί να μη στείλουμε αντί γι’ αυτό, 50 εκατομμύρια σε ρύζι ή σε εκπαίδευση; Ζούμε σε έναν κόσμο όπου όλοι είναι επικεντρωμένοι στον εαυτό τους κι αυτό που προσπαθώ να κάνω στο ποδόσφαιρο είναι να απολαμβάνω αυτή την πλευρά του.

Προσκαλούμε κόσμο στις προπονήσεις, εκτιμούμε όταν σταματούν για να ζητήσουν μια φωτογραφία, και το εκτιμούμε πραγματικά γιατί κι εγώ κάποτε ήμουν νέος. Προσκαλώ πολύ κόσμο στις προπονήσεις και βλέπω τον ενθουσιασμό που δημιουργεί. Την άλλη μέρα έστειλα μήνυμα ότι θέλω να γνωρίσω τη Χοσέφα (σ.σ. το πιο παλιό μέλος της ομάδας). Αυτή είναι η όμορφη πλευρά του ποδοσφαίρου, κάτι που έχει χαθεί. Παλιά ερχόμουν εδώ πριν χρόνια και υπήρχαν φίλαθλοι στις προπονήσεις. Πάντα ανησυχούμε για άλλα πράγματα, αλλά όχι για την ουσία του ποδοσφαίρου. Θα ήθελα να επιστρέψει αυτό. Κοινωνικά, για μένα, ο κόσμος οπισθοδρομεί με κάθε τρόπο και όλοι μας είμαστε μέρος αυτού».