Με άμυνα… χωνί δεν πας πουθενά

Ήρθε λοιπόν το ματς με την ΤΣΣΚΑ 1948 για να αναδείξει τα προβλήματα που έχει το ρόστερ και η αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού.

Οι… τίμιοι Ούγγροι της Πάκσι πάλεψαν, αλλά δεν είχαν το κάτι παραπάνω για να κάνουν τη ζημιά, αλλά βάδισαν στα ίδια μονοπάτια με τους Βούλγαρους.

Διότι και οι δύο έχουν «διαβάσει» την προβληματική αμυντική λειτουργία των «πρασίνων» είτε στα πλάγια, είτε στον άξονα. Ακριβώς επειδή λείπουν τα τρεξίματα, η ένταση, οι αλληλοκαλύψεις, η διάθεση ενδεχομένως να καλυφθούν τα μέτρα που πρέπει να λειτουργήσει η ομάδα ως ένα ομοιογενές σύνολο.

Διότι οι Γιάγκουσιτς και Αντίνο, σχεδόν ποτέ δεν κατέβηκαν στο ύψος της μεγάλης περιοχής, εκτός από στημένη φάση, για να βοηθήσουν τους Τσάπρα και Κυριακόπουλο αντίστοιχα.

Μοιραία τα δύο μπακ έπαιζαν ανάμεσα σε δύο επιτιθέμενους, ενώ κανείς από τους Καμαρά και Τσιριβέγια δεν έπαιρνε την απόφαση να βγει να καλύψει τα μέτρα.

Τι έμενε; Οι στόπερ με τους δύο Ολλανδούς να παλεύουν να βρουν άκρη χάνοντας χρόνους και μέτρα από τους Βούλγαρους, που είχαν μια συγκεκριμένη στόχευση.

Κι αν στην άμυνα τα πράγματα ήταν συγκεκριμένα, ασαφής ήταν ο στόχος στην επίθεση. Τι ακριβώς ζητούσε ο Παναθηναϊκός αλήθεια; Πίεζε; μάρκαρε ψηλά; «έτρωγε» τη μπάλα; Είχε κίνηση με ή χωρίς τη μπάλα; Ζήτησε το κάθετο παιχνίδι; Τίποτε από όλα αυτά.

«Εγκλωβισμένος» στη διπλή ζώνη άμυνας, κάτι που σημειωτέον θα το δει πάμπολλες φορές μέσα στη σεζόν ειδικά στο ελληνικό πρωτάθλημα, αναλώθηκε σε ένα ανούσιο παιχνίδι με παράλληλες πάσες, που έδιναν την ευκαιρία στην ΤΣΣΚΑ 1948 να κλέβει μπάλες και να βγαίνει στην κόντρα επίθεση.

Ο Τζέικομπ Νίστρουπ θα πρέπει να αντιληφθεί πως οι καινούργιες ομάδες χτίζονται από την άμυνα. Κρατάνε πρώτα το μηδέν, παίρνουν ψυχολογία, έχουν μια βάση και μετά δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να κερδίσουν.

Πρώτα δεν χάνεις και μετά κερδίζεις. Σε τρία ματς που έχει δώσει ο Παναθηναϊκός δέχεται εύκολα και φάσεις και γκολ. Μέσα σε περίοδο με προκριματικά μιας διοργάνωσης που δεν έχει «μαξιλαράκι» ασφαλείας και οι προκρίσεις κρίνονται από το ένα γκολ.

Η εικόνα ήταν άκρως προβληματική σε μια ομάδα που δεν σταματά να αποκτά παίκτες, να ενισχύεται, αλλά κινδυνεύει να ξεμείνει από στόχους…