Ο αποκλεισμός παλεύεται, αρκεί να αξιολογηθεί σωστά

Οι καλοκαιρινοί αποκλεισμοί είναι πάντα μια συγκυρία που φέρνει γκρίνια κι εσωστρέφεια σε όλους τους ελληνικούς συλλόγους. Πόσω μάλλον όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό, που δε θα βρίσκεται φέτος στο UEFA Champions League, αλλά στο Europa League.

Με μια πολύ μέτρια έως κακή εικόνα στα δύο παιχνίδια από τη Ναϊμέγκεν, οι ερυθρόλευκοι δε μπορούσαν να ζητήσουν πολλά παραπάνω από το ζευγάρι. Παρά τη διάθεση, το φιλότιμο και τις εκλάμψεις ποιότητας ορισμένων ποδοσφαιριστών, οι Ολλανδοί ήταν πιο έτοιμοι, πιο γυμνασμένοι και δικαίως πήραν την πρόκριση για τα πλέι οφ.

Τώρα, τι γίνεται τώρα; Πρέπει να βγουν από τις ντουλάπες οι μαύρες πλερέζες και να ξεκινήσει το μοιρολόι; Όχι, γιατί δεν έχει τελειώσει ουσιαστικά τίποτα. Απλά, ο Ολυμπιακός είχε ένα ωραιότατο reality check αναφορικά με την αγωνιστική κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Οι Πειραιώτες αυτή τη στιγμή δεν είναι ομάδα επιπέδου Champions League. Πώς να είναι, άλλωστε, όταν αυτή τη στιγμή έχει 1 αριστερό μπακ, 1 σέντερ φορ, 5 παίκτες για τις 3 θέσεις του κέντρου και στο δεξί άκρο της άμυνας αγωνίζεται ο μπακ που έγινε εξτρέμ, γιατί οι άλλοι δύο κρίθηκαν είτε ανέτοιμοι είτε παντελώς ελλιπείς.

Ωστόσο, χρόνος υπάρχει. Λίγος μεν μέχρι την έναρξη του πρωταθλήματος, αλλά υπάρχει. Χρόνος να γεμίσει το ρόστερ με ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, να γίνει δουλειά στον τομέα της εκγύμνασης και των εντάσεων, να αποκτήσουν οι παίκτες αυτοματισμούς μεταξύ τους.

Τόσο η διοίκηση, όσο και ο Μεντιλίμπαρ, οφείλουν να δουν στον καθρέφτη και να αναγνωρίσουν το δικό τους μερίδιο στη φετινή αποτυχία. Ώστε να γυρίσει, σιγά σιγά, η κατάσταση προς το καλύτερο.