Έπαιξε (με τη φωτιά) κι έχασε ο Ολυμπιακός

Έπαιξαν ρόλο πολλά, όπως σε κάθε αγώνα επιπέδου. Το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα. Η ατυχία με τους τραυματισμούς και στα δύο ματς. Η αποβολή του Φορτούνη σε καίριο σημείο της ρεβάνς, αν και η ισοφάριση ήρθε πριν από αυτή τη φάση. Η φιλοδοξία του αντίπαλου που έπαιζε για την ιστορία του. Το «μαξιλαράκι» του Europa.

Για τον Ολυμπιακό είναι αποτυχία ότι δεν θα παίξει αυτός στο Champions League και μπορεί να παίξει η Ναϊμέγκεν. Ή όποιος άλλος. Ο ίδιος όφειλε να είναι καλύτερα προετοιμασμένος σε κάθε επίπεδο για να παρουσιάσει καλύτερη εικόνα από την πιο έτοιμη ολλανδική ομάδα, η οποία φυσικά έχει ποιότητα. Αλλά δεν έχει το μέγεθος του Ολυμπιακού κι αυτό κάνει τον αποκλεισμό περισσότερο οδυνηρό.

Κανείς δεν τα έκανε σωστά μέχρι τώρα. Η ομάδα είχε σοβαρές ελλείψεις στο ρόστερ, σε καίριες θέσεις. Έχει δύο σέντερ φορ εκτός λίστας, ενώ δεν έχουν φύγει ακόμη. Έχει αριστερό μπακ μόνο τον Μπρούνο. Στα χαφ δεν έχει βρει τους παίκτες της διαφοράς. Ο προπονητής δεν το είδε σωστά στο πρώτο ματς σε επιλογές. Τις διόρθωσε σε μεγάλο βαθμό, αλλά δεν έφτανε.

Η εικόνα πολλών παικτών δεν ήταν η δέουσα σε αυτά τα δύο ματς. Κάτω των περιστάσεων. Και δεν είναι κάτι που καταπίνεται εύκολα, να έρχεται ένα γκολ σε τόσο σημαντικό χρονικό σημείο και να μην αξιοποιείται. Με τη Ναϊμέγκεν να κάνει τρεις ίδιες φάσεις από την ίδια πλευρά, να χάσει ευκαιρίες μέσα σε ένα πεντάλεπτο και με τον ίδιο τρόπο να φτάσει τελικά στην ισοφάριση. Μετά έγινε ό,τι έγινε, αλλά αυτό το δεκάλεπτο μετά το 60' ο Ολυμπιακός πρέπει να το βλέπει και να το ξαναβλέπει...

Η ζωή συνεχίζεται, η σεζόν είναι μεγάλη, όπως βέβαια και η... μεταγραφική περίοδος, αφού ο Ολυμπιακός πάει για μισή ομάδα βασικών. Αλλά στο Champions League δεν θα είναι. Κι αυτό θέλει χρόνο για να μπορέσει να το διαχειριστεί.