Οι Ζότα και Ελ Κααμπί το παράδειγμα

Πολύ μέτριος έως κακός ο Ολυμπιακός κόντρα στη Ναϊμέγκεν, με το τελικό 0-0 να τον προβληματίζει σίγουρα, εν όψει της ρεβάνς στην Ολλανδία. Οι ερυθρόλευκοι έδειξαν σημάδια του περσινού, προβληματικού δεύτερου γύρου του πρωταθλήματος, όπου είχαν πολύ μεγάλο πρόβλημα τόσο στην παραγωγή καλών φάσεων, όσο και στο σκοράρισμα.

Ενδεικτικό ότι, αν υπολογίσουμε τα τελευταία οκτώ παιχνίδια από πέρσι στο Γεώργιος Καραϊσκάκης μαζί με το χθεσινό, ο Ολυμπιακός έχει σκοράρει μόλις στα τρία. Κάκιστη επιθετική συγκομιδή από μια ομάδα που ξεχώριζε ανέκαθεν για την παραγωγικότητά της.

Πάντως, οι Πειραιώτες δεν έχουν λόγο να τα βάψουν όλα μαύρα, καθώς έχουν μια εβδομάδα να αλλάξουν πράγματα ώστε να πάρουν την πρόκριση. Φάνηκε ότι έχουν μεγαλύτερη ποιότητα από το σύνολο του Σρέντερ, αλλά χρειάζονται σίγουρα αλλαγές.

Μια από αυτές είναι η τοποθέτηση του Ζότα Σίλβα στο αρχικό σχήμα. Ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός παρουσίασε την ίδια καλή εικόνα που είχε δείξει και στα φιλικά και δεδομένα πρέπει να ξεκινήσει, αντί του ντεφορμέ Τσικίνιο. Εκρηκτικός, με εξαιρετικές επαφές και πολύ καλές τοποθετήσεις, ο Σίλβα έδειξε ότι του ταιριάζει πολύ ο ρόλος του δεύτερου επιθετικού (δεν λειτουργεί όπως ο Τσικίνιο) και πως μπορεί να βοηθήσει πολύ.

Μαζί του, ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί έδειχνε πολλές φορές να προσπαθεί έως και μόνος του στην επίθεση. Ο Μαροκινός φορ μπήκε σε συνολικά 22 μονομαχίες, 15 στον αέρα και 3 στο έδαφος. Τα νούμερά του δεν ήταν καλά, 5/22 κερδισμένες. Λογικό εν μέρει, αν κρίνουμε πως πήρε ελάχιστες βοήθειες στο πρώτο μέρος, ενώ στο δεύτερο είχε κουραστεί.

Δεδομένα, με τον Ζότα Σίλβα σε ρόλο περιφερειακού, ο Ελ Κααμπί θα βρει και περισσότερο χρόνο να δράσει και θα έχει έναν επιπλέον παίκτη να συνεργαστεί. Ίσως, αποτελέσει έναν τρόπο παραγωγής ευκαιριών, που τόσο απεγνωσμένα ψάχνει ο Ολυμπιακός.