Τι είναι λοιπόν ο άνθρωπος;

Η φιλοσοφία, η προϋπόθεση της ζωής, το πιο ιδιαίτερο συμβάν της, όπως την όρισε ο Λεβινάς αναζητά αιώνες τώρα την ουσία του ανθρώπου.Φτάνοντας κάποτε στον υπαρξισμό συναντάμε τον Μάρτιν Χάιντεγκερ, αυτό τον γίγαντα της σκέψης, που ταυτίζει την ουσία του ανθρώπου με την ύπαρξή του, εξηγώντας ότι ο άνθρωπος δεν είναι καθορισμένο πράγμα αλλά ένα ον που πηγαίνει προς το είναι του και με την διαρκή παρουσία του στον κόσμο γίνεται άνθρωπος.

Το σίγουρο είναι ότι εμείς οι άνθρωποι δεν είμαστε πράγματα, δεν μας τοποθέτησε κάποιος κάπου χωρίς να κάνουμε τίποτε απολύτως. Αντιθέτως είμαστε επιφορτισμένοι με το να εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητά μας κι έτσι να πραγματώσουμε την ύπαρξή μας. Με τον τρόπο αυτό πλησιάζουμε όλο και πιο κοντά στον εαυτό μας, γινόμαστε αυτό που θα μπορούσαμε να γίνουμε, έχοντας ταυτόχρονα τη βαριά ευθύνη της ελεύθερης επιλογής. Ο άνθρωπος δεν είναι πράγμα αλλά δίνει αξία και νόημα στα πράγματα με την ύπαρξή του. Ποτέ δεν είμαστε αυτό που θέλουμε να είμαστε αλλά εξακολουθούμε να θέλουμε να είμαστε. Ζούμε στην πραγματικότητα σε ένα διαρκές μέλλον κι έτσι υπερβαίνουμε συνεχώς το χρόνο. Δεν ζούμε παρά μόνο σ' ένα αύριο γεμάτο στόχους και προσδοκίες.