Εισαγωγή 1812 του Τσαϊκόφσκι - Γνωρίζει και η μουσική από ειρωνεία
Πώς η διάσημη ουβερτούρα του Πιότρ Τσαϊκόφσκι παρωδεί αριστουργηματικά τη ναπολεόντεια αλαζονεία
Η περίφημη ορχηστρική σύνθεση του Πιότρ Τσαϊκόσφκι με τον τίτλο Εισαγωγή 1812 είναι μια δεκαπεντάλεπτη ουβερτούρα που γράφτηκε από τον Ρώσο συνθέτη το 1880 κατά προτροπή του φίλου του πιανίστα Αντόν Ρουμπινστάιν προκειμένου να ενταχθεί στο πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων του 1882 για τα εβδομηντάχρονα της πανωλεθρίας του Ναπολέοντα στη Ρωσία.
Η μουσική σύνθεση του Πιότρ Τσαϊκόφσκι επιχειρεί με νότες να περιγράψει την εισβολή και τον όλεθρο που έσπειρε η ναπολεόντεια στρατιά καθώς και την ολοκληρωτική συντριβή των Γάλλων στο τέλος αυτής της πολεμικής περιπέτειας. Ο Τσαϊκόφσκι αξιοποιεί την ρωσική λαϊκή μουσική, το τροπάριο «σώσον Κύριε το λαόν σου», δίνοντας ένα θεολογικό νόημα στη νίκη της πατρίδας του, ενώ επιστρατεύει και τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας, τη «Μασσαλιώτιδα» σε αντιδιαστολή με τον αντίστοιχο ύμνο της Ρωσίας, «Ο Θεός σώζοι τον Τσάρο» για το θριαμβευτικό φινάλε. Χρησιμοποιεί επίσης κανόνια και καμπάνες για να αποδώσει το ανατριχιαστικό στοιχείο της κρίσιμης ώρας για το ρωσικό έθνος.
Το ενδιαφέρον στοιχείο στην όλη σύνθεση είναι ο τρόπος που αποδομεί τη Μασσαλιώτιδα», με μια εμφανή παραφωνία με την οποία ειρωνεύεται το ναπολεόντειο μεγαλείο και τη μεγαλομανία ενός πολέμαρχου όπως ο Ναπολέοντας. Όπως «ξεκουρδίζεται» η Μασσαλιώτιδα έτσι αποφλοιώνεται και το κίβδηλο όραμα της παγκόσμιας κυριαρχίας. Η συγκεκριμένη παρωδία αποτελεί θαυμαστό παράδειγμα μουσικής ειρωνείας.
Η σύνθεση του Τσαϊκόφκσι κινείται στο εορταστικό πνεύμα που εισήγαγε δεκαετίες νωρίτερα ο Χέντελ με τα «Βασιλικά πυροτεχνήματα».