Νιού Γιόρκ Νικς: Ο Τζέιλεν το πήρε και για τον Πάτρικ!

Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του βιώματα, τα δικά του αθλητικά ερεθίσματα και τα δικά του είδωλα, πράγματα που πηγάζουν και διαμορφώνονται από μικρή ηλικία, όταν πρωτοέρχεται σε επαφή με τον μαγικό κόσμο των σπορ. Κάπως έτσι… έλαχε σε έναν πιτσιρικά να αγαπήσει το μπάσκετ, με το… μικρόβιο να επεκτείνεται μέχρι την άλλη άκρη του Ατλαντικού.

Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, δεν υπήρχε ούτε ίντερνετ, ούτε συνδρομητική τηλεόραση. Αν ήθελες να απολαύσεις ματς του ΝΒΑ, έπρεπε να περιμένεις μέχρι τους τελικούς, παρακαλώντας να τους καλύψει κάποιο από τα τηλεοπτικά κανάλια της εποχής. Ή, ακόμα χειρότερα, μπορούσες να προμηθευτείς βιντεοκασέτες με παιχνίδια «κονσέρβα» προηγούμενων μηνών ή ετών.

Ο εν λόγω πιτσιρικάς, λοιπόν, πήγε στο βίντεο κλαμπ της γειτονιάς του και νοίκιασε τότε μια βιντεοκασέτα με αγώνες κανονικής περιόδου του ΝΒΑ. Σε ένα από αυτά, οι Νιού Γιόρκ Νικς αντιμετώπιζαν τους Σικάγο Μπουλς του φοβερού και τρομερού Μάικλ Τζόρνταν.

Ύστερα από ένα σκληρό ματς-σήμα κατατεθέν της εποχής, οι «ταύροι» του Σικάγο κέρδισαν, όμως ο πιτσιρικάς εντυπωσιάστηκε από έναν νεαρό σέντερ, ο οποίος παραλίγο να κερδίσει ολομόναχος τους Μπουλς. Το όνομά του ήταν Πάτρικ Αλοΐσιους Γιούινγκ.

Σιγά σιγά, ο πιτσιρικάς έγινε οπαδός των Νικς και τους ακολουθούσε όσο μπορούσε και όσο το επέτρεπαν τα περιορισμένα μέσα της τότε εποχής. Έχοντας φτάσει πια στην εφηβεία, είδε την αγαπημένη του ομάδα στο ΝΒΑ να φτάνει μέχρι τους τελικούς, αντιμετωπίζοντας τότε τους Χιούστον Ρόκετς του σπουδαίου Χακίμ Ολάζουον.

Το μεγάλο του είδωλο, όμως, δεν τα κατάφερε. Οι Νικς του Γιούινγκ πήγαν τη σειρά των τελικών του 1994 σε επτά παιχνίδια, έφτασαν στην πηγή, όμως νερό δεν κατάφεραν να πιούν.

Την πρώτη μεγάλη πικρία του πιτσιρικά ακολούθησε μια δεύτερη, πέντε χρόνια μετά, όταν το 1999 οι Νεοϋορκέζοι με ανέλπιστο πρωταγωνιστή τον Λατρέλ Σπρίουελ έφτασαν ξανά στους τελικούς. Το αποτέλεσμα, όμως, ίδιο, με «θύτη» αυτήν τη φορά τους φοβερούς Σαν Αντόνιο Σπερς του «ναύαρχου» Ντέιβιντ Ρόμπινσον και του μεγάλου Τιμ Ντάνκαν. Και με καλάθι-«μαχαιριά» του Έιβερι Τζόνσον στο Game 5…

«Fast forward» -που λένε και οι Αμερικανοί- στο 2026. Ο πιτσιρικάς του ’80 και του ’90, μεσήλικας πια, αλλά ακόμα πιστός φίλος της ομάδας του «μεγάλου μήλου», είδε τους αγαπημένους του Νικς να φτάνουν ξανά -για τρίτη φορά στη δική του ζωή- στους τελικούς του ΝΒΑ.

Και χάρη στον απίθανο Τζέιλεν Μπράνσον και την παρέα του, αυτή τη φορά ευτύχησε να βρεθεί στην άλλη πλευρά. Σε αυτή των νικητών! Οι Νικς κέρδισαν τους Σπερς ακριβώς όπως είχαν χάσει το ’99, σε πέντε παιχνίδια, θαρρείς και πήραν την άτυπη εκδίκησή τους και για τους Γιούινγκ και Σπρίουελ.

Ο φίλος των Νικς, όπως είχε κάνει και στις πίκρες του ’94 και του ’99, δάκρυσε ξανά. Αυτή τη φορά, όμως, επρόκειτο για δάκρυα χαράς και όχι λύπης. Μια χαρά ξεχωριστή, μοναδική. Γιατί κάποια πράγματα βλέπονται μόνο μέσα από μάτια που κλαίνε…