Πώς ο Μπαρτζώκας ενεργοποίησε τον Εντζάι και «διέλυσε» τη Ντουμπάι
Το «τρικ» του Έλληνα τεχνικού που ανέβασε επίπεδο της απόδοση των πρωταθλητών Ευρώπης.
Ο Ολυμπιακός έκανε, μακράν, την καλύτερή του φετινή εμφάνιση κόντρα στη Ντουμπάι. Οι πρωταθλητές Ευρώπης «κονιορτοποίησαν» την ομάδα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με 101-72, δείχνοντας ένα πρόσωπο που είχαμε «ξεχάσει» πώς είναι μετά τους τραυματισμούς των Μοντέρο-Φουρνιέ και την τιμωρία του Ντόρσεϊ.
Φυσικά, μεγάλος πρωταγωνιστής της αναμέτρησης ήταν ο Γάλλος σούπερ σταρ. Ο Φουρνιέ πραγματοποίησε μια εκπληκτική εμφάνιση με 28 πόντους (9/13 σουτ εντός παιδιάς) και 5 ασίστ, κυριαρχώντας στο παρκέ. Ακολούθησε ο Σάσα Βεζένκοφ, με τη συνηθισμένη «ταρίφα» του (20 πόντοι, 4 ριμπάουντ), σε ακόμη μια βραδιά υποδειγματικής αποδοτικότητας (8/10 σουτ, 2/2 βολές). Ωστόσο, υπήρχε κι ακόμη ένα στοιχείο που, όπως φάνηκε, απλοποίησε τα πράγματα για τους Πειραιώτες.
Αυτό ήταν η επιλογή του Γιώργου Μπαρτζώκα να ξεκινήσει τον Κόρι Τζόσεφ στη βασική πεντάδα, αντί του Κόντι Μίλερ/ΜακΙντάιρ. Μια, τουλάχιστον, ενδιαφέρουσα κίνηση από τον Έλληνα τεχνικό, μιας και ο Αμερικανός γκαρντ είχε ξεκινήσει σε κάθε παιχνίδι μέχρι προχθές. Την ίδια στιγμή που, μετά τους τραυματισμούς των παικτών στην περιφέρεια, είχε αναλάβει ένα μεγάλο μέρος της επιθετικής «μπαγκέτας», αυξάνοντας τα νούμερά του τόσο στην εκτέλεση, όσο και στη δημιουργία. Ωστόσο, ο Γιώργος Μπαρτζώκας είδε δύο πολύ σημαντικά στοιχεία από τα προηγούμενα παιχνίδια: Το πρόβλημα στην κυκλοφορία της μπάλας στην πρώτη πεντάδα και την κακή επιθετική συγκομιδή της δεύτερης πεντάδας. Οπότε, με μία κίνηση, έλυσε και τα δύο ζητήματα.
Αρχικά, ο Κόρι Τζόσεφ δεν είναι ένας παίκτης που χρειάζεται πολλές κατοχές για γίνει αποτελεσματικός. Ο Καναδός γκαρντ χαρακτηρίζεται για τη σκληράδα που βγάζει στην άμυνα, ενώ στην επίθεση λειτουργεί ως ο παίκτης που θα διασφαλίσει την κατοχή. Δηλαδή, θα βοηθήσει στη μεταφορά της μπάλας στους συμπαίκτες του και θα βελτιώσει την κυκλοφορία, χωρίς να παίρνει πολλές προσπάθειες. Αυτό είναι πάρα πολύ ευεργετικό, όταν βρίσκεται στην ίδια πεντάδα με τους Φουρνιέ, Γουόρντ, Βεζένκοφ και Μιλουτίνοφ. Δηλαδή, τέσσερις παίκτες που πρέπει να παίρνουν πολύ πιο συχνά τη μπάλα, ώστε να εκτελέσουν και να δημιουργήσουν. Και με την παρουσία του Τζόσεφ, όλοι οι συμπαίκτες του μπόρεσαν να βρουν ιδανικά σουτ ή ιδανικές συνθήκες ώστε να δημιουργήσουν για τους συμπαίκτες τους.
Από κει και πέρα, η μεγαλύτερη «παράπλευρη απώλεια» του τραυματισμού του Μοντέρο ήταν ο Εμπάι Εντζάι. Ο Σενεγαλέζος φόργουορντ ήταν «σκιά του εαυτού του» στα τέσσερα παιχνίδια μετά τη Βαρκελώνη, με τους αριθμούς του στην επίθεση να πέφτουν κατακόρυφα. Προφανώς, ο θάνατος του πατέρα του έπαιξε σαφέστατο ρόλο, αλλά το ζήτημα δεν ήταν μόνο πνευματικό, αλλά και αγωνιστικό. Διότι, η παρουσία και η ικανότητα του Μοντέρο στη δημιουργία βοηθούσε απίστευτα τον Εντζάι, που φρόντιζε να τελειώνει τις φάσεις που τους «έφτιαχνε» ο 23χρονος. Μετά τον τραυματισμό του Μοντέρο, φαινόταν ότι δεν υπήρχε ο παίκτης που θα τροφοδοτεί τον Σενεγαλέζο, με αποτέλεσμα να παίρνει πάνω του πολλές, τραβηγμένες προσπάθειες. Διότι, όπως τονίσαμε και πριν, ο Τζόσεφ δεν έχει αυτό το ρόλο.
Κι εδώ έρχεται ο Κόντι Μίλερ ΜακΙντάιρ. Η δημιουργική δεινότητα του Αμερικανού γκαρντ ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόταν ο Εντζάι. Δηλαδή, έναν παίκτη που θα μπορεί να τον τροφοδοτεί με μεγάλη επιτυχία και μεγάλη συχνότητα. Το αποτέλεσμα; 11 πόντοι με 5/7 σουτ εντός παιδιάς, 6 ριμπάουντ και 3 μπλοκ. Μακράν, η κορυφαία του εμφάνιση από τον τραυματισμό του Μοντέρο και μετά. Και πιθανότατα, πρόκειται για μια επιλογή που θα ξαναδούμε αρκετά σύντομα. Όσο δηλαδή, ο Ολυμπιακός δεν προχωρά στην απόκτηση του γκαρντ που θα αντικαταστήσει τον Μοντέρο.