Γκριγκόνις: «Βρείτε μου έναν παίκτη που να έχει σχέσεις με τον Αταμάν!»

Ο Μάριους Γκριγκόνις σε δηλώσεις του στο επίσημο σάιτ της Ζάλγκιρις, μίλησε για όλα και αναφέρθηκε στη θητεία του στον Παναθηναϊκό, στην κατάκτηση της Euroleague και την επιστροφή του στη Ζαλγκίρις.

Παράλληλα, έριξε σπόντα για τον πρώην προπονητή του στους πράσινους, Εργκίν Αταμάν, αναφορικά με τις σχέσεις που (δεν) ανέπτυξε με τους παίκτες.

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

- Τέσσερις σεζόν στον Παναθηναϊκό. Δεν μπορούν πολλοί ντόπιοι παίκτες υψηλού επιπέδου να πουν ότι πέρασαν τόσα χρόνια στην ομάδα. Πώς θα περιέγραφες τη θητεία σου εκεί με μία φράση;

«Η πρώτη χρονιά ήταν ενδιαφέρουσα. Είναι εύκολο να μιλάς γι’ αυτήν με τη σημερινή οπτική. Τότε, βέβαια, τα πράγματα ήταν δύσκολα. Όλοι στα αποδυτήρια τσακώνονταν, έβριζαν ο ένας τον άλλον. Ο προπονητής έθετε παίκτες εκτός ομάδας. Οι οπαδοί μας μάς έβριζαν. Μας έφτυναν. Περπατούσες στον δρόμο και ο κόσμος σού έλεγε διάφορα».

Και την επόμενη χρονιά, σε σήκωναν στα χέρια επειδή είχαμε κατακτήσει την Εuroleague. Λέμε ότι στο Κάουνας υπάρχει φανατισμός για τη Ζαλγκίρις, αλλά εκεί η κατάσταση ήταν σε εντελώς άλλο επίπεδο.

Όλη τους η αθλητική κουλτούρα είναι ποτισμένη με αυτό. Φυσικά, η τοπική αγορά είναι μεγαλύτερη και ο πληθυσμός περισσότερος. Είναι πραγματικά παθιασμένοι με αυτό. Δεν χρειάζονται καν μπίρα για να φτάσουν σε αυτό το σημείο, έτσι είναι από τη φύση τους. Εκείνη η περίοδος ήταν μία από τις καλύτερες της καριέρας μου».

- Έζησες μια εξαιρετική περίοδο, όταν ο Παναθηναϊκός δημιούργησε μια απόλυτη υπερομάδα μέσα σε ένα μόνο καλοκαίρι. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

«Υπήρξαν πολλοί τραυματισμοί στην αρχή της σεζόν. Θυμάμαι ότι οι Μήτογλου, Παπαπέτρου και Ερνανγκόμεθ ήταν εκτός δράσης. Κατέληξα να παίζω 35 λεπτά ανά αγώνα. Έτσι γίνονται τα πράγματα στον αθλητισμό: βάζεις τα πρώτα σου σουτ και όλοι σου λένε πόσο καλός είσαι. Μετά συνεχίζεις να παίζεις.

Στη συνέχεια ήρθε ο Ναν και μας ανέβασε επίπεδο. Έτσι δεθήκαμε ως ομάδα, χωρίς κανόνες, χωρίς τίποτα συγκεκριμένο. Απλώς προέκυψε έτσι.

Θυμάμαι που πήγαμε στο Final Four και ήμασταν πεπεισμένοι ότι θα κερδίζαμε. Ακόμα και όταν χάναμε με 15 πόντους από τη Μαδρίτη στον τελικό, όλοι ήταν σίγουροι ότι θα νικούσαμε.

Γι' αυτό λέω ότι, εξαιτίας εκείνης της στιγμής, δεν μετανιώνεις που τραυματίστηκες ή που δεν έπαιζες. Αποζημιώνει για όλα».

- Ανέπτυξες κάποια σχέση με τον Εργκίν Αταμάν;

«Θα ήθελα να μου βρεις έστω και έναν παίκτη που να έχει σχέση μαζί του. Κρατάει εντελώς αποστάσεις από τους παίκτες. Αυτή είναι η στάση που επιλέγει να τηρεί. Δεν υπάρχει καμία απολύτως επικοινωνία».

- Θυμάμαι να σε συναντώ κάποτε στη «Zalgirio Arena», όταν έκανες αποκατάσταση μετά από χειρουργική επέμβαση στη μέση. Εκείνη την εποχή, δεν ήξερες καν αν θα μπορούσες να συνεχίσεις την καριέρα σου. Ήταν το ενδεχόμενο της απόσυρσης ένα ρεαλιστικό σενάριο;

«Ξέρεις, όταν τα πράγματα είναι δύσκολα, αυτή η επιλογή υπάρχει πάντα. Επικρατούσε χάος. Κανείς δεν οργάνωσε σωστά την αποκατάστασή μου, οπότε έπρεπε να πηγαινοέρχομαι στη Γερμανία με δική μου πρωτοβουλία.

Πριν από το χειρουργείο, ήμουν ουσιαστικά παράλυτος. Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα, ούτε καν να ταξιδέψω αεροπορικώς στη Γερμανία. Έπρεπε να χειρουργηθώ εκεί. Στη συνέχεια, προέκυψαν διαφωνίες. Ο γιατρός μου έλεγε το ένα, ο δικός τους γιατρός έλεγε το άλλο.

Ο τραυματισμός υποτροπίασε. Τότε πια μπορούσα να ταξιδέψω στη Γερμανία και πέρασα όλο το καλοκαίρι εκεί.

Μετά, ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε στο επιτελείο έναν Έλληνα φυσικοθεραπευτή, με τον οποίο είχα συνεργαστεί και στη Ρωσία. Είχε δουλέψει επίσης υπό τις οδηγίες του Σάρας στη Φενέρμπαχτσε. Είναι πραγματικά εξαιρετικός ειδικός. Συνέχισα την αποκατάσταση μαζί του, ενώ συμμετείχε και ο Κέστας, ο οποίος συνεργάζεται επίσης με τη Ζαλγκίρις.

Άρχισα να νιώθω καλύτερα μόλις τον Ιανουάριο του περασμένου έτους. Τότε ήταν που άρχισα επιτέλους να νιώθω ότι όλα ήταν και πάλι εφικτά. Χρειάστηκε πολύς χρόνος».

- Σε μια τέτοια κατάσταση, η σχέση σου με την ομάδα μπορεί να χειροτερέψει σημαντικά. Τι συνέβη στη δική σου περίπτωση; Διατήρησες καλή σχέση;

«Κανείς δεν το πήρε προσωπικά. Μου είπαν: "Αν θέλεις, μείνε". Τυπικά, θα έπρεπε να έχω συμβόλαιο μαζί τους και για τη φετινή χρονιά. Αν ήθελα, θα μπορούσα να ψάξω για άλλη ομάδα. Από τη δική τους πλευρά, όλα αντιμετωπίστηκαν με καλή πίστη.

Σίγουρα διατηρώ καλή σχέση με τον αθλητικό διευθυντή του Παναθηναϊκού, αλλά και με τον ιδιοκτήτη της ομάδας. Δεν υπήρξαν προβλήματα.

Εκείνη την εποχή, βέβαια, είχα μια διαφωνία με τον γιατρό της ομάδας. Δεν μπορείς να λειτουργείς με αυτόν τον τρόπο. Σε αντίθεση με τη Ζαλγκίρις, στην Ευρώπη συχνά αντιμετωπίζουν την επιλογή γιατρών και φυσικοθεραπευτών με υπερβολική επιπολαιότητα».

- Όταν όμως σου λένε «αν θέλεις, μπορείς να μείνεις», δεν ακούγεται ακριβώς σαν να σε θέλουν απεγνωσμένα στην ομάδα. Δεν το ένιωσες έτσι;

«Κοίτα, από τη στιγμή που γράφεις ιστορία με τον Παναθηναϊκό και βάζεις εκείνο το αστέρι στη φανέλα, ο κόσμος σε βλέπει διαφορετικά. Το ένιωσα πραγματικά αυτό. Ο κόσμος μού έδειξε πολλή αγάπη.

Όταν κερδίζεις, σου δίνουν την αίσθηση ότι μπορείς να μείνεις εκεί και όλα θα πάνε καλά.

Άλλωστε, ήθελα να κάνω άλλη μια προσπάθεια. Να έχω έναν ρόλο στον οποίο θα είμαι σημαντικός, αντί να είμαι απλώς εκεί και να εισπράττω τον μισθό μου».

-Όταν επέστρεψες από τον τραυματισμό, οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού σε αποθέωσαν όρθιοι. Πόσο έντονα σε συγκίνησε εκείνη η στιγμή;

«Πάλι, όταν πάτησα στο παρκέ εκείνη τη στιγμή, σίγουρα δεν ήμουν ακόμα έτοιμος. Χρειαζόμουν σταδιακή επιστροφή.

Έχω βρεθεί σε πολλά μέρη όπου κανείς δεν πρόκειται να περιμένει μέχρι να είσαι 100% υγιής. Αν βρίσκεσαι στο 70% και μπορείς να τρέξεις και να σουτάρεις, αναμένεται να μπεις στο γήπεδο και να παίξεις.

Δεν ήμουν ακόμα έτοιμος και ίσως αυτό λειτούργησε εις βάρος μου, επειδή όλοι περίμεναν να επιστρέψω μετά από έναν χρόνο αποχής και να είμαι αμέσως σε καλή κατάσταση.

Παρόμοια ήταν η περίπτωση και με τον Λεσόρ. Αργότερα χρειάστηκε κι εκείνος άλλη μία επέμβαση.

Ο σύλλογος διαχειρίστηκε άσχημα πολλές περιπτώσεις τραυματισμών. Νομίζω ότι το καταλαβαίνουν και οι ίδιοι. Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, οπότε τα πράγματα θα έπρεπε να είναι καλύτερα τώρα».

- Την περασμένη σεζόν, έπαιζες μόνο περίπου πέντε λεπτά ανά αγώνα στην Εuroleague. Πώς αντέδρασες σε αυτή την κατάσταση; Προσπάθησες να μιλήσεις με κάποιον μέσα στην ομάδα για τον ρόλο σου;

«Να μιλήσω με ποιον; Όχι. Δεν λειτουργούν έτσι τα πράγματα με τον Αταμάν.

Είσαι εκεί και απλώς σκέφτεσαι ότι θα βοηθήσεις στην προπόνηση. Θα βοηθήσεις στο εγχώριο πρωτάθλημα. Όταν σε χρειαστούν, θα σε καλέσουν.

Υπήρχαν στιγμές που οδηγούσες για να επιστρέψεις σπίτι μετά την προπόνηση και δεχόσουν ένα τηλεφώνημα: "Έλα στο αεροδρόμιο. Πρέπει να πετάξεις για τον αγώνα".

Ή έφτανες στα αποδυτήρια και, 25 λεπτά πριν από το παιχνίδι, σου έφερναν τη στολή και σου έλεγαν ότι σε χρειάζονταν. Υπήρχαν τέτοιες καταστάσεις.

Δεν νομίζω ότι θα συμβεί κάτι παρόμοιο με τον Ζέλικο. Υπήρχαν πολλά οργανωτικά ζητήματα εκείνης της φύσης. Το έβλεπα ως εξής: "Είμαι εδώ και θα προσπαθήσω να κάνω τη δουλειά μου".

Το συμβόλαιό μου ορίζει ότι πρέπει να βοηθώ την ομάδα. Φυσικά, παραπονέθηκα αρκετές φορές και εξέφρασα την άποψή μου, αλλά όποτε χρειαζόταν, ήμουν έτοιμος».

- Επέστρεψες στη Ζαλγκίρις. Ποιες είναι οι σκέψεις σου ενόψει της σεζόν, με το ανανεωμένο ρόστερ και το τόσο μεγάλο ροτέισον;

«Ειλικρινά, έχω τη δική μου αποστολή: να διατηρήσω το σώμα μου υγιές και να αποφύγω τους τραυματισμούς, γιατί ακόμα και τώρα όλοι ρωτούν: "Πώς είναι η μέση σου"; Όλα είναι καλά.

Έχω περάσει πολλούς τραυματισμούς και δύσκολες περιόδους αποκατάστασης. Τον έναν μετά τον άλλον. Είναι ψυχολογικά δύσκολο, γιατί κουράζεσαι να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά. Είναι απίστευτα βαρετό και δεν βλέπεις άμεσα αποτελέσματα. Τα αντιλαμβάνεσαι μόνο μετά από έναν ή δύο μήνες.

Αυτή τη στιγμή, είναι δύσκολο να αξιολογήσουμε οτιδήποτε για την ομάδα. Ως οργανισμός, τα πράγματα ήταν πάντα καλά εδώ. Η ομάδα επεκτείνεται και περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται εδώ.

Η Ζαλγκίρις γίνεται κάτι παραπάνω από μπάσκετ. Η Ζαλγκίρις είναι ένας μεγαλύτερος οργανισμός.

Ως άνθρωπος από το Κάουνας, αυτό με χαροποιεί. Όλοι οι φίλοι μου χαίρονται που επέστρεψα και που η Ζαλγκίρις αναπτύσσεται. Ένα εισιτήριο διαρκείας της Ζαλγκίρις έχει μεγαλύτερη αξία από τα ευρώ.

Είναι ωραίο, αλλά θα δούμε. Δεν θα είναι εύκολο, γιατί έχουμε πολλούς νέους παίκτες. Θα χρειαστούμε χρόνο για να αποκτήσουμε χημεία.

Έχουμε ταλέντο. Θα δούμε πόσο καλά θα δέσουμε ως ομάδα».

- Είδες από κοντά πώς αστέρια του Παναθηναϊκού με τεράστιο «εγώ» κατάφεραν να ενωθούν και να κατακτήσουν την Εuroleague. Και η Ζαλγκίρις θα έχει αρκετούς παίκτες που θέλουν την μπάλα στα χέρια τους. Ποια είναι η συνταγή για να μετατρέψεις παίκτες που γνωρίζουν την αξία τους σε μια δεμένη ομάδα;

«Όταν κατακτήσαμε τον τίτλο, αυτό που λειτούργησε θετικά για εμάς ήταν το γεγονός ότι είχαμε τόσο νέο προπονητή όσο και πολλούς νέους παίκτες εκείνη την περίοδο.

Κάπως έτσι, βρήκαμε τους ρόλους μας και κανείς δεν προσπάθησε να περιπλέξει τα πράγματα. Ένας παίκτης ήταν εκεί για να σουτάρει. Ένας άλλος περίμενε την μπάλα όταν κάποιος έκανε διείσδυση προς το καλάθι. Ένας άλλος έπαιζε άμυνα. Κάποιος άλλος έκανε καλά σκριν και μάζευε ριμπάουντ.

Όλοι γνώριζαν τον ρόλο τους. Φυσικά, παίζει ρόλο και η φυσική κατάσταση. Πρέπει να ξέρεις πότε να φτάσεις στο αγωνιστικό σου ζενίθ. Αυτά είναι τα πιο σημαντικά στοιχεία.

Πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα φέτος, δεν το γνωρίζω. Το να διασφαλίσεις ότι όλοι γνωρίζουν τον ρόλο τους και δεν αρχίζουν να προσπαθούν να κάνουν πράγματα πέρα ​​από αυτόν... αυτή είναι μια πολύ σημαντική ικανότητα για τους προπονητές.

Χρειάζεσαι επίσης παίκτες με καλό χαρακτήρα, γιατί κάποιος θα μείνει δυσαρεστημένος και θα πρέπει να κάνει θυσίες για την ομάδα».

-Μετά τις πρώτες προπονήσεις και τα φιλικά προετοιμασίας (αυτή η συνέντευξη καταγράφηκε πριν από το δεύτερο φιλικό) έχεις ήδη σχηματίσει εικόνα για το είδος του μπάσκετ που θα παίξετε; Δεν είστε ακόμα όλο μαζί.

«Στο πρώτο παιχνίδι, στα 32 μου χρόνια, πίεζα τον αντίπαλο σε όλο το γήπεδο (γέλια). Ο Τουμπέλις θα είναι επίσης σημαντικός παίκτης, όπως και ο Μάοντο. Ο κόουτς Τόμας πιθανότατα θα έλεγε το ίδιο: «Θέλουμε να παίζουμε γρήγορα, να παίζουμε δυνατά και να παλεύουμε για κάθε μπάλα.

Νομίζω ότι αυτή ήταν πάντα, θεωρητικά, η ταυτότητα της Zalgiris. Πώς θα εξελιχθεί στην πράξη; Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε εκείνη την περίοδο του «μήνα του μέλιτος», όπου όλοι είναι πρόθυμοι να πασάρουν την μπάλα.

Όμως, αργά ή γρήγορα έρχονται οι ήττες και μαζί τους οι δύσκολες στιγμές. Τότε είναι που μια ομάδα δείχνει τι αξίζει: ή έχεις χαρακτήρα ή δεν έχεις. Το να προσπαθείς να βγάλεις συμπεράσματα για τα πάντα από τώρα, θα ήταν κάπως αφελές».

- Στην πρώτη σου θητεία στη Ζαλγκίρις, ήσουν ήδη μια από τις ηγετικές φωνές στα αποδυτήρια. Τώρα επιστρέφεις με ακόμη μεγαλύτερη εμπειρία, ενώ εδώ βρίσκονται επίσης ο Ουλάνοβας και ο Βαλαντσιούνας. Τι είδους ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια της Zαλγκίρις περιμένεις να δούμε φέτος;

«Κοιτάζω το σημείο όπου κάθεται ο Βαλαντσιούνας και νιώθω σχεδόν σαν να κάθεται εκεί πάλι ο Γιανκούνας. Εκεί καθόταν παλιά ο Γιανκούνας. Τώρα είναι εδώ ο Βαλαντσιούνας, αυτός ο μεγαλόσωμος βετεράνος, που καταλαμβάνει δύο ντουλάπια.

Πιστεύω ότι η χρονιά στα αποδυτήρια θα έχει περισσότερο ενδιαφέρον σε σχέση με την περσινή σεζόν. Δεν ήμουν εδώ, αλλά έμαθα ότι επικρατούσε υπερβολική ησυχία. Δεν λέω ότι θα κάνουμε καμιά ανοησία.

Προσωπικά, θα είναι ωραίο να μιλάω ξανά λιθουανικά, καθώς πέρασα τόσα χρόνια παίζοντας στο εξωτερικό. Καταλαβαίνω πώς νιώθουν οι ξένοι παίκτες, γιατί μερικές φορές μπορεί να παρασυρθείς μιλώντας τη γλώσσα σου και πρέπει να φροντίζεις να τους συμπεριλαμβάνεις κι εκείνους.

Είναι ωραίο να μιλάς τη γλώσσα σου. Τα αστεία είναι διαφορετικά. Όταν μιλάς μια ξένη γλώσσα, είσαι κατά κάποιον τρόπο μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή του εαυτού σου».

- Όταν έφυγες από τη Ζαλγκίρις το 2021 και υπέγραψες εκείνα τα μεγάλα συμβόλαια, πέρασε ποτέ από το μυαλό σου ότι ίσως δεν θα επέστρεφες ποτέ στη Ζαλγκίρις κατά τη διάρκεια της καριέρας σου;

«Ίσως και να πέρασε. Από την άλλη, όλα εξαρτώνται από κάποιες μικρές λεπτομέρειες. Για παράδειγμα, βρισκόμουν στη Ρωσία. Μετά ξέσπασε ο πόλεμος και επέστρεψα. Δεν κατάφερα να συμφωνήσω με τη Ζαλγκίρις, αλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν καλά, καθώς προέκυψε μια πρόταση από την Ελλάδα».

- Ποια είναι η προσωπική σου φιλοδοξία με τη Ζαλγκίρις Κάουνας;

«Να βγαίνω στο γήπεδο κάθε μέρα και να προσπαθώ να κερδίζω. Δεν μπορώ να σου πω κάτι καινούργιο πέρα ​​από αυτό. Πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα; Αν το γνώριζα, θα ήταν πιο εύκολο να απαντήσω».