Ολυμπιακός: Ένας πόλεμος και μία ατσάλινη συσπείρωση

Αρκετοί προσπαθούν να καταλάβουν ποιο από τα τέσσερα ευρωπαϊκά τρόπαια που έχει πάρει ο Ολυμπιακός είναι το καλύτερο. Είναι λίγο άκυρη αυτή η συζήτηση, διότι δεν μπορεί να υπάρξει ευρωπαϊκό που δεν είναι καλό. Απλά σε αυτό, στο τέταρτο, έγινε το μεγαλύτερο ξέσπασμα. Και το 1997 γιατί ήταν το πρώτο υπήρχε ξέσπασμα και το 2012 με το καλάθι του Πρίντεζη στο τέλος και το 2013 γιατί έγινε το back to back.

Τέτοιο πράγμα, όμως, δεν έχει γίνει ξανά και υπάρχει εξήγηση και κρύβονται πολλά από πίσω. Ο οργανισμός, ο κόσμος, οι παίκτες, ο προπονητής ξέσπασαν, ξεχύθηκαν στους δρόμους και πανηγύρισαν βγάζοντας από μέσα τους πολλά.

Δεν τρελάθηκαν όλοι που είχαν τέτοιες αντιδράσεις, διότι δεν ήταν απλά πανηγυρισμοί ήταν ξέσπασμα. Ο Ολυμπιακός έχει μπει εδώ και χρόνια στο… στόχαστρο ενός συστήματος που προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον λοιδορήσει και να τον μειώσει.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν καλείται να διαχειριστεί απλά μία ομάδα και διαφορετικές προσωπικότητες, αλλά και τα βέλη που δέχεται απ’ έξω. «Τσακώθηκε με τον Ντόρσεϊ», «Δεν μιλιέται με τον Φουρνιέ», «θάβει τον Παπανικολάου, τον αρχηγό», «έχει κακές σχέσεις με τους παίκτες». Αυτά είναι μερικά που μας ήρθαν στο μυαλό έτσι γρήγορα. Μερικά απ’ όσα έχει ακούσει και έχει διαβάσει ο κόουτς.

Ο Ολυμπιακός έχει χλευαστεί κι ενώ πρόκειται για έναν σύλλογο που επενδύει εκατομμύρια και δίνει μάχη για να φτιάξει ένα σύγχρονο γήπεδο. Ειρωνείες για τα προβλήματα που έχει το ΣΕΦ και δεν είναι υπεύθυνος ο σύλλογος.

Δεν υπήρξε καμία αντίδραση σε αυτό τον πόλεμο και τα χτυπήματα κάτω από τη μέση. Όλοι δούλεψαν για να γίνει καλύτερη η ομάδα. Οι παίκτες φορούσαν μπλουζάκια με τη μορφή του Μπαρτζώκα για να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες.

Προσπάθησαν να πείσουν ότι η διαιτησία… σπρώχνει τον Ολυμπιακό και άλλα πολλά. Όλο αυτό το άδικο, το βρόμικο και το ύπουλο που γινόταν σε ένα τμήμα που πάλευε με Θεούς και δαίμονες το έβλεπε ο κόσμος.

Αυτός ο πόλεμος προκάλεσε με απίστευτη συσπείρωση. Οι οπαδοί αγκάλιασαν την ομάδα, την στήριξαν και στάθηκαν δίπλα της. Έγιναν ασπίδα για τον προπονητή και τους παίκτες.

Οι ίδιοι οι παίκτες έτρεξαν πάνω στον Γιώργο Μπαρτζώκα μετά το τέλος του τελικού. Ο Παπανικολάου του έδωσε το τρόπαιο στον Πειραιά. Γιατί έγιναν όλα αυτά; Γιατί και οι ίδιοι καταλάβαιναν ότι αυτός ο άνθρωπος δεχόταν έναν αισχρό πόλεμο με μοναδικό στόχο να τον διώξουν από τον Ολυμπιακό. Οι παίκτες είναι μαζί του και απάντησαν ηχηρά. Ο Ολυμπιακός είναι μία οικογένεια, μία ομάδα ενωμένη που πλέον έχει μάθει να αντέχει και όλα αυτά.