Γιώργο Μπαρτζώκα, πώς είναι να είσαι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στη Γη;

Δεν ελπίζω κάποιος να περίμενε κάτι εύκολο, κάτι απλό; Για τον Ολυμπιακό Μπι Σι μιλάμε, την ομάδα της οποίας ο οπαδός πρέπει να περάσει μέσα από την Κόλαση του Δάντη, προκειμένου να βρει τη γαλήνη του. Ειδικά απέναντι σε μια ομάδα απέθαντων, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης.

Λίγες λέξεις για τους Ισπανούς. Έπαιξαν το ρόλο του αουτσάιντερ με απόλυτη επιτυχία, δεδομένου τόσο των απουσιών, όσο και της διαφοράς ποιότητας σε σχέση με τον Ολυμπιακό. Πιο δυνατοί, πιο σκληροί οι παίκτες του Σκαριόλο, με άμυνα στα όρια του φάουλ (λογικό σε Final Four), με τον Ιταλό τεχνικό να πραγματοποιεί ένα μαεστρικό κοουτσάρισμα. Αυτή τη στιγμή, η Ρεάλ είναι ο πιο άμεσος και πιο επικίνδυνος αντίπαλος του Ολυμπιακού για τη νέα σεζόν.

Μια νέα σεζόν που θα βρει τους ερυθρόλευκους στην κορυφή της Ευρώπης. Μια θέση που προσπαθούσε να φτάσει ο σύλλογος εδώ και μια πενταετία. Η απόλυτη επιβεβαίωση της σωστής δουλειάς, οργάνωσης και λειτουργίας που συμβαίνει στο σύλλογο του Πειραιά. Μια ομάδα που έχει περάσει από όλα τα στάδια επιβίωσης, από το απόλυτο ζενίθ στο απόλυτο ναδίρ και τούμπαλιν.

Αλλά φέτος, ήταν η χρονιά της. Έπαιξε για ένα μεγάλο διάστημα το καλύτερο μπάσκετ, ήταν η πιο πλήρης ομάδα, με ποιότητα σε κάθε θέση, ενώ στον πάγκο καθόταν ο άνθρωπος που έκανε τον οπαδό του Ολυμπιακού να ονειρεύεται. Τον άνθρωπο που μας έδειξε το μπάσκετ από μια άλλη οπτική, τη δική του. Και τον άνθρωπο που φροντίζει να αποδεικνύει σε κάθε σεζόν ότι ανήκει στους κορυφαίους της γενιάς του κι όχι μόνο.

Βασικά, θα το πούμε εμείς, κι ας μην συμφωνείτε κάποιοι. Δεκτές όλες οι γνώμες. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην κορυφή όσων έχουν περάσει από τον «ερυθρόλευκο» πάγκο. Γιατί, πολύ απλά, ουδέποτε στην ιστορία του ο Ολυμπιακός δεν επέδειξε τέτοια σταθερότητα στο ελίτ επίπεδο, ουδέποτε δεν έκανε το Final Four να μοιάζει με δεδομένο κι όχι με υπέρβαση. Και δε χρειάζεται καν να μιλήσουμε για τον βρώμικο πόλεμο που δέχεται από συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων, μόνο και μόνο επειδή είναι Ολυμπιακός.

Βασικά, διόρθωση. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι η προσωποποίηση του Ολυμπιακού. Δουλευταράς, τελειομανής, πολύ συναισθηματικός, που δε φοβάται να τα βάλει με κανέναν και θα φροντίσει να προστατεύσει όποιον και όποτε χρειαστεί. Ένας άνθρωπος που θα σου φωνάξει για να σε κάνει καλύτερο, αλλά θα σε αγκαλιάσει όταν κάνεις αυτά που σου ζητάει.

Κάθε χρόνο, όλα τα μέλη της κάστας έψαχναν μανιωδώς κάτι να του προσάψουν και να τον ρίξουν στα μάτια των οπαδών του Ολυμπιακού. Και ο Γιώργος Μπαρτζώκας αποφάσισε να τους διαψεύσει με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο. Τον αποκαλούσαν «λούζερ» κόντρα στον Παναθηναϊκό. Μετράει αυτή τη στιγμή σερί 11-0 απέναντί του στη Euroleague. Ανέφεραν ότι δε μπορεί να επαναλάβει ότι έκανε το ’13. Πήγε σε πέντε σερί Final Four. Στη συνέχεια, έφεραν τον κόουτς Αταμάν ως τον «κακό του δαίμονα». Έχει κερδίσει ήδη 6 τρόπαια στα τρία χρόνια του Τούρκου τεχνικού στον Παναθηναϊκό, δεν του λείπει τίποτα.

Το τελευταίο, η επιβεβαίωση του «Bartzokas Ball». Η Ευρωλίγκα. Την πήρε. Και την πανηγύρισε σαν μικρό παιδί. Να απολαμβάνει την κάθε στιγμή της, από το ξέσπασμά του στο ριμπάουντ του Ταϊρίκ μέχρι τη στιγμή που πήγε σπίτι του να ξεκουραστεί.

Γιώργο Μπαρτζώκα, αυτό το τρόπαιο ανήκει σε όλους σας. Σε σένα, λίγο παραπάνω. Είσαι Ολυμπιακός, βλέπεις.