Το… σύστημα σταυρός!
Ο Παναθηναϊκός είναι μια του ύψους, μια του βάθους και κανείς δεν ξέρει πως θα παρουσιαστούν κάθε βραδιά οι παίκτες του
«Τι είχες Εργκίν, τι είχα πάντα»… Ο Παναθηναϊκός πιστός στις συνήθειές του φέτος απέναντι σε μια ομάδα με την αθλητικότητα, την ταχύτητα και την ευστροφία της Βαλένθια προτίμησε να μην παίξει σχεδόν καθόλου άμυνα, να μην προσπαθήσει να την βγάλει από τον ρυθμό της και να κάνει ο, τι έπρεπε για να την διευκολύνει.
Κάκιστες καλύψεις στα μαρκαρίσματα, ελάχιστη ενέργεια, μηδέν πίεση πάνω στη μπάλα, ολιγωρία στα ριμπάουντ, κανένας έλεγχος του ρυθμού. Δεν ήθελαν και πολύ οι «πεινασμένοι» παίκτες του Μαρτίνεθ και άρχισαν να «χτυπάνε» στα πρώτα 5 δευτερόλεπτα των επιθέσεών τους, να ευστοχούν στα πάμπολλα ελεύθερα τρίποντα και να ανανεώνουν τις επιθέσεις τους παίζοντας σχεδόν μόνοι τους.
Κι όλα αυτά σε ένα ματς στο οποίο ο Παναθηναϊκός «καιγόταν» για να κερδίσει και να καλύψει το χαμένο έδαφος για να προλάβει τα play off.
Μπορεί στη Βαρκελώνη δύο ημέρες πριν να είχε δείξει σημάδια αισθητής βελτίωσης, αλλά ήταν προφανές πως επρόκειτο για τελείως διαφορετικό παιχνίδι και για τελείως άλλον αντίπαλο με διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Το καταλαβαίνει και ο πλέον αδαής πως κάθε ομάδα οφείλει ανάλογα με τον αντίπαλο να προσαρμόζει το πλάνο της και την τακτική της. Οφείλει όμως πάνω από όλα να έχει τα ίδια επίπεδα θέλησης και αγωνιστικότητας.
Εάν αυτά δεν υπάρχουν πάει στράφι κάθε πλάνο, κάθε τακτική και μεγαλοστομία. Και οι «πράσινοι» δεν είχαν διάθεση, θέληση, πάθος για να μπορέσουν να κοντράρουν τους αντιπάλους τους.
Για να παίξεις άμυνα πάνω από όλα προϋποθέτει να έχεις θέληση να παλέψεις διότι στην επίθεση με το ταλέντο και την δεξιοτεχνία του καθενός μπορεί να βρεθεί λύση. Όταν όμως σημειώνεις καλάθι και μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα, πριν καν προλάβεις να επιστρέψεις στην άμυνα διότι είσαι ράθυμος, τρως καλάθι δεν γίνεται δουλειά…
Στη «διαβολοβδομάδα» που πέρασε ο Παναθηναϊκός ήταν ο… καθρέφτης της ομάδας που παρουσιάζεται όλη τη χρονιά. Ένα σύνολο που μπορεί να θριαμβεύσει μέσα στη Βαρκελώνη επί της Μπαρτσελόνα σε do or die ματς και μετά από δύο ημέρες να είναι αγνώριστος σχεδόν… περπατώντας στη Βαλένθια.
Έτσι όμως όχι κούπα δεν παίρνεις, δεν αξίζεις να πάς ούτε στα play in, διότι κινδυνεύεις και εκεί να διασυρθείς.
Κανείς δεν γνωρίζει πλέον πως μπορούν να διορθωθούν τα πράγματα, μάλλον επειδή είναι αργά πια για αλλαγές και η σεζόν μπαίνει στα ματς που «αποφασίσουν» για στόχους.
Ο Παναθηναϊκός συνεπώς θα βαδίσει ανάλογα με την βραδιά που θα βρεθούν οι παίκτες του και οι οπαδοί του θα κάνουν τον σταυρό τους για το τι θα δουν μπροστά τους κάθε φορά. Το λεγόμενο… σύστημα σταυρός.