Μπάσκετ του «πάμε κι όπου βγει»

Ασφαλώς και υπήρχαν πολλοί φίλαθλοι του Παναθηναϊκού που δεν πολύ πίστευαν πως η ομάδα τους μπορεί να πάρει τη νίκη στο Βελιγράδι απέναντι στην Παρτιζάν.

Οι περισσότεροι ήταν… κουμπωμένοι και κρατούσαν μικρό καλάθι για το τι μπορεί να κάνουν ο Εργκίν Αταμάν και οι παίκτες του. Βλέπετε ο φετινός κυρίως Παναθηναϊκός δεν είναι φτιαγμένος από σίδερο, αλλά από ύφασμα, που με την πρώτη πίεση σπάει, σκίζεται και γίνεται κομμάτια.

Έτσι και στο Βελιγράδι απέναντι σε μια ομάδα με χίλια προβλήματα, που τώρα προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μέσα από μια σοβαρή διαδικασία και με σαφές πλάνο αντιπαρέταξε πάλι «ηρωϊκό μπάσκετ» και το πάμε κι όπου βγει σε όλες τις βερσιόν.

Φυσικό επακόλουθο λοιπόν ήταν ο Παναθηναϊκός να διαλυθεί, αφού δεν είχε πάλι ούτε πλάνο, ούτε σταθερές στο παιχνίδι του, ούτε παίκτες με έμπνευση, ενέργεια και θέληση.

Οι τρεις που εδώ και ένα μήνα παίζουν πάνω από 30’ συνεχόμενα για να καλυφθεί το κενό του Ναν αυτή τη φορά ξέμειναν από δυνάμεις. Σλούκας, Γκραντ, Χουάντσο αυτή τη φορά «ξεθεωμένοι» δεν μπόρεσαν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά.

Κι έμειναν οι υπόλοιποι οι οποίοι εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα. Μήτογλου, Όσμαν, Χολμς, Φαρίντ, Σορτς και λοιποί δεν κατάφεραν ούτε απέναντι στον Λάκιτς και τον Ντάγκουμπιτς να αντιπαρατεθούν.

Όσο για τον Ρογκαβόπουλο; Καλύτερα να κρατήσει τα νεύρα του για να πιέσει περισσότερο στην άμυνα και να μην χάνει με το παραμικρό τον παίκτη του. Τον κέρδισε κατά κράτος ο Λάκιτς και πανηγύριζε μέσα στα μούτρα του. Έτσι για να τον θυμάται και καλά του έκανε. Εκείνος βάραγε κουτουλιές…

Ο Εργκίν Αταμάν εξακολουθεί να παριστάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι η κατάσταση φτάνει σε οριακά σημεία και πως η ομάδα του εξακολουθεί να μην έχει πλάνο στην άμυνα. Να παίζει στο… περίπου και ο, τι βγει, αλλά θα κερδίσει η επίθεση. Μόνο που απόντος του Ναν η επίθεση δεν υπάρχει και μόνο με ηρωϊσμούς σκοράρει.

Όπως και με τη Ρεάλ, έτσι και με την Παρτιζάν ο αντίπαλος έβαζε καλάθι με τον ίδιο τρόπο. Επαναλαμβανόμενα με το ίδιο σχεδόν σύστημα. Αυτό με τον Μπόνγκα στην base line να περιμένει πάσα από τον ψηλό. Καμία αντίδραση από τον «πράσινο» πάγκο…

Ο Νικ Καλάθης είδε στα 37 του χρόνια να τον παίζουν over στην άμυνα λες και θα «πολυβολούσε» από την περιφέρεια και δεν το πίστευε…

Ο Παναθηναϊκός δεν προχωρά σε καμία κίνηση, αφήνει τα παιχνίδια να του φεύγουν και σε λίγο καιρό εάν δεν αλλάξει κάτι ριζικά, θα κυνηγάει να μπει στα play off. Η βαλίτσα με τον Εργκίν Αταμάν δεν μπορεί να πάει πολύ μακριά.