Ζουγανέλης: «Με έχουν εντυπωσιάσει η μεθοδικότητα, η ταπεινότητα και η οργάνωση της Μυκόνου»

Ο Γιάννης Ζουγανέλης «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο Ριπλέι» του ΕΟΚ WebRadio με την Έλενα Βογιατζή και τον Γιώργο Βαλαβάνη και αναφέρθηκε στη Μύκονο και το ντοκιμαντέρ «Τις κούπες τις φέρνει ο πελεκάνος», που ακολουθεί τη διαδρομή του συλλόγου από τα τοπικά πρωταθλήματα μέχρι την GBL. Αναλυτικά είπε:

Για τη σχέση του με το νησί της Μυκόνου: «Έχω καταγωγή από τη Μύκονο και έχω ζήσει αρκετά εκεί. Ο πατέρας μου εργαζόταν τα καλοκαίρια στο νησί και πέρασα πολύ ωραία, γιατί γνώρισα μεγάλες προσωπικότητες και πήρα πολλά μαθήματα. Είμαστε μια μεγάλη χώρα και έχουμε πολλά εθνικά σπορ, με πρώτο να είναι το μπάσκετ, για ‘μένα, το οποίο αγαπάω πολύ. Από μωρό παιδί αγαπώ το μπάσκετ και το μπάσκετ της Μυκόνου το παρακολουθώ. Διαπρέπουμε σε πολλές εκφάνσεις της κοινωνίας σαν πολιτισμός οι Έλληνες, στον αθλητισμό πάρα πολύ. Εγώ πιστεύω στον Έλληνα παίκτη και θα πρέπει να ασχοληθούμε μαζί του, ειδικά οι ομάδες της περιφέρειας».

Για το ντοκιμαντέρ για την ομάδα της Μυκόνου: «Είναι ένα πολύ ιδιαίτερο ντοκιμαντέρ, που μας δείχνει πώς μια ομάδα μπάσκετ μπορεί να φέρει μια κοινωνία κοντά, να την κάνει να υπερασπίζεται και το βίωμά της. Το βίωμα αλλάζει από τόπο σε τόπο και μέσα σ’ αυτό βρίσκονται οι άνθρωποι. Η νεολαία έχει μια αναφορά για να μπει σε μια διαδικασία προτύπων. Είναι πολύ σημαντικό και περνάει ανάγλυφα την ιστορία μέσα απ’ την κοινωνία της Μυκόνου και μέσα απ’ τους ανθρώπους που ονειρεύονταν να το κάνουν αυτό. Κάτι που δεν ήταν εύκολο, γιατί η ζωή έχει γίνει συνάφεια και της οικονομίας. Βρέθηκαν χρηματοδότες που δεν είναι φειδωλοί, προσφέρουν στην ομάδα. Όσον αφορά τον κόσμο, όχι μόνο στηρίζει, αλλά είναι και δική τους η αντανάκλαση κοινωνικά».

Για τη μορφή του ντοκιμαντέρ: «Το ντοκιμαντέρ δείχνει την πορεία της ομάδας σε σχέση με την κοινωνία της Μυκόνου, τους ανθρώπους και τη νεολαία, πώς την αντιμετωπίζει και πώς της φέρεται, από απόψεις κατοίκων της Μυκόνου. Μια τέτοια μορφή θα έχει».

Για το τι τον εντυπωσίασε παρακολουθώντας την πορεία της ομάδας από τα τοπικά μέχρι τη GBL: «Με εντυπωσίασε, καταρχάς, η μεθοδικότητα και η ταπεινότητα, δεν έχουν “πάρει τα μυαλά τους αέρα”. Επίσης, μου έκανε εντύπωση ότι εμπιστεύτηκαν το πρότζεκτ της ομάδας και αθλητές από το εξωτερικό, το να πειστεί να έρθει ένας Αμερικανός παίκτης στη Μύκονο και με αποδοχές που δεν έχουν σχέση με μεγαλύτερες ομάδες. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μια πολιτική στην ομάδα, απέσπασαν εμπιστοσύνη κι έτσι δείχνει και μια οργάνωση και στο μυαλό. Το άλλο είναι ότι, και θα το δείτε, υπάρχουν… φυντάνια, παίκτες που θα διαπρέψουν, και Μυκονιάτες και απ’ τις Κυκλάδες. Αυτό αποτελεί και μια αφορμή όλα τα νησιά να ξαναψαχτούν».

Για τη σύνδεση πολιτισμού και αθλητισμού: «Ο πολιτισμός υπάρχει παντού. Υπάρχει στις σχέσεις μας, στην αισθητική, στις οικογένειες και φυσικά στον αθλητισμό. Όσο πιο κοντά πάει στον πολιτισμό ο αθλητισμός, τόσο πιο καλά πάνε και οι δύο. Μην ξεχνάμε ότι και ο πολιτισμός άνθρωποι και πολίτες είναι».

Για την ομάδα που υποστηρίζει, Παναθηναϊκό, και την επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς: «Θεωρώ πως είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί στον Παναθηναϊκό. Η ζωή με έκανε να γνωρίζω τον Ζέλικο. Ξέρω ότι είναι ένας άνθρωπος που έχει πείσμα, γνώση και σεβασμό. Είναι ένας άνθρωπος που δεν ξεχνά από πού έχει ισορροπήσει επαγγελματικά, είναι πολύ συγκροτημένος. Βέβαια, θέλει προσοχή, γιατί καλό είναι που έχουν ανέβει και οι υπόλοιπες ομάδες, ο ΠΑΟΚ και ο Άρης. Θέλει πολύ μεγάλη προσοχή. Θεωρώ πως το ρόστερ είναι σε ανάλογα επίπεδα με το περσινό. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα δούμε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα».

Για την παράσταση «Το Παγόβουνο» στο οποίο πρωταγωνιστεί: «Είναι ένα εξαιρετικό έργο, που για πρώτη φορά παίζεται σε όλο τον κόσμο. Είναι μιας Ισπανίδας και το έχει μεταφράσει η κυρία Χριστοπούλου, μια μεταφράστρια πολλών έργων απ’ την Ισπανία. Μαζί με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη, την Κατερίνα Γερονικολού και τον Θανάση Πατριαρχέα ξεκινάμε στις 8 Οκτωβρίου, στο θέατρο Embassy. Το διαπραγματεύεται ένα ζευγάρι και δύο φίλοι που βρίσκονται στον Τιτανικό. Εμείς, οι δύο φίλοι, είμαστε λίγο κομπιναδόροι και μέσα από μια κωμικότητα αφήνει μια πολύ ωραία αίσθηση που περνάει στους ανθρώπους».