Ο Εντιαγέ που αποδεικνύει γιατί έχει θέση στον Ολυμπιακό και τα ζητήματα που έχουν εμφανιστεί
Η εικόνα του Εμπάι Εντιαγέ είναι αρκετά ενθαρρυντική, δείχνοντας ότι ο Ολυμπιακός «χτύπησε διάνα» με την απόκτηση του Σενεγαλέζου φόργουορντ.
Γενικά, εδώ και πολλά χρόνια, ο Ολυμπιακός έχει δείξει πως στο κομμάτι του σκάουτινγκ, είναι ένας εκ των κορυφαίων οργανισμών της Ευρώπης. Οι πρωταθλητές Ευρώπης έχουν καταφέρει να κερδίσουν το δικαίωμα μιας ομάδας που γνωρίζει να επιλέγει παίκτες, ειδικά τα προηγούμενα χρόνια όπου το μπάτζετ της ομάδας ήταν αρκετά μικρότερο απ’ ότι σήμερα.
Ωστόσο, αυτό το σύστημα, παρότι σίγουρα επιτυχημένο, δε μπορούσε να προσφέρει στους «ερυθρόλευκους» τα κατάλληλα υλικά προκειμένου να φτάσει στην κορυφή. Κάτι που έγινε αρκετά εμφανές όσο περνούσαν τα χρόνια και οι ομάδες επένδυαν όλο και περισσότερα χρήματα, προκειμένου να ενισχυθούν. Έτσι, από το καλοκαίρι του 2024, οι αδερφοί Αγγελόπουλοι αποφάσισαν να «μπουν» στο χορό και να προσφέρουν μεγάλα ποσά, ώστε ο Ολυμπιακός να φτάσει στην κορυφή της Ελλάδας και της Ευρώπης. Όπως, δηλαδή, έγινε πέρσι.
Αλλά, πού και πού, ο σύλλογος φροντίζει να υπενθυμίσει ότι η φήμη της ομάδας που βρίσκει και αναδεικνύει ταλέντα δεν υπάρχει χωρίς λόγο. Πέρσι, ο παίκτης που ήρθε χωρίς το μεγάλο όνομα και προσέφερε σε πολλά μέτωπα, ήταν ο Τάισον Γουόρντ. Αναμφισβήτητα, ο παίκτης που αποχώρησε από την Παρί και είχε τη μεγαλύτερη προσφορά στη νέα του ομάδα.
Φέτος, φαίνεται ότι το ρόλο της «ανακάλυψης» θα έχει ο Εμπάι Εντιαγέ. Ένας αθλητής με τρομερά αθλητικά προσόντα, αλλά και πολλά ερωτηματικά γύρω από την απόκτησή του. Ερωτηματικά αναφορικά με το σουτ έξω από τα 6.75, την προσφορά του στην επίθεση και το πόσο θα μπορέσει να αντικαταστήσει τον Άλεκ Πίτερς. Όχι στο ρόλο – προφανώς, μιλάμε για δύο τελείως διαφορετικούς παίκτες – αλλά στο γεγονός ότι θα είναι ο παίκτης που θα αντικαθιστά τον καλύτερο παίκτη της Ευρώπης, Σάσα Βεζένκοφ.
Μέχρι στιγμής, έχουμε δει τον Εντιαγέ σε τέσσερα φιλικά και στα δύο κατάφερε να διακριθεί. Όχι μόνο στις αμυντικές του επιδόσεις, κάτι το αναμενόμενο βάση των χαρακτηριστικών του, αλλά και στις επιθετικές. Ο Σενεγαλέζος ήταν αρκετά εύστοχος έξω από τα 6.75, δυναμικός κοντά στο καλάθι, ενώ έδειξε ότι έχει και αρκετά υψηλό μπασκετικό IQ σε αρκετές συνεργασίες με τους συμπαίκτες του.
Προφανώς είναι νωρίς ακόμη, αλλά ο Εντιαγέ δείχνει έτοιμος να αναλάβει το βάρος του ρόλου που του έχει ανατεθεί. Σίγουρα, δε θα είναι ένα από τα «βασικά όπλα» του Ολυμπιακού τη νέα χρονιά, αλλά θα είναι ένα από τα πιο πλέον σημαντικά «γρανάζια» του συστήματος του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Μερικά πρώιμα ζητήματα
Ωστόσο, η καλή εικόνα του Εντιαγέ δεν πρέπει να καλύψει ορισμένα από τα ζητήματα που απασχολούν και θα απασχολήσουν τον Ολυμπιακό μέσα στη σεζόν. Αρχικά, παραμένουμε στην άποψη ότι οι «ερυθρόλευκοι» θα προχωρήσουν στην απόκτηση ενός καλού φόργουορντ μέσα στη σεζόν. Τώρα, δεν έγινε καθώς δε βρέθηκε ο κατάλληλος. Αλλά μοιάζει μια κίνηση επιβεβλημένη.
Κι αυτό γιατί, αν δούμε τους παίκτες στις θέσεις «3» και «4», ο μοναδικός παίκτης που αποτελεί πραγματική απειλή έξω από τα 6.75 είναι ο Σάσα Βεζένκοφ. Τόσο ο Γουόρντ όσο και ο Εντιαγέ πρέπει να βελτιώσουν αρκετά το μακρινό τους σουτ, ώστε να αποτελέσουν πραγματική απειλή για την αντίπαλη άμυνα, ενώ ο Παπανικολάου θα έχει περιορισμένο χρόνο συμμετοχής.
Η απόκτηση ενός παίκτη με κύριο χαρακτηριστικό το τρίποντο, στο στυλ Πίτερς, θα είναι κάτι που θα απασχολήσει τους ανθρώπους της ομάδας. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή, το τρέχον ρόστερ είναι αρκετό, ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα. Άλλωστε, στο σύνολο του, πρόκειται για το πιο ποιοτικό σύνολο που έχει φτιάξει ποτέ ο Ολυμπιακός. Αλλά ο έξτρα παίκτης μπορεί να του δώσει την ώθηση και την ποιότητα για να πάει ένα επίπεδο παραπέρα.
Επίσης, ένα ακόμη ζήτημα προκύπτει στη γραμμή των γκαρντ. Κι αυτό δεν αφορά τις επιθετικές επιδόσεις των παικτών. Δηλαδή, Μοντέρο, Μίλερ ΜακΙντάιρ, Ντόρσεϊ, Τζόσεφ και Φουρνιέ δημιουργούν επιθετικά με πλήρη περιφερειακή γραμμή.
Αλλά, δε ξέρουμε αν υπάρχει ο παίκτης που θα παίξει την άμυνα «πρώτης γραμμής¨. Δηλαδή, αυτός που θα πιέσει τον χειριστή, προκειμένου να δυσκολέψει και να διαταράξει την επίθεση του αντιπάλου. Πέρσι, ο Ολυμπιακός είχε δύο τέτοιους παίκτες. Ο ένας ήταν ο Τόμας Γουόκαπ και ο άλλος ο Φρανκ Νιλικίνα. Ιδιαίτερα ο Γάλλος ήταν φανταστικός σε αυτό το κομμάτι, ειδικά σε παιχνίδια με ομάδες τύπου Παναθηναϊκός.
Όμως, και οι δύο έφυγαν. Στη θέση τους, ήρθαν δύο πιο επιθετικοί παίκτες, που θα πρέπει όμως να καλύψουν τον συγκεκριμένο ρόλο. Ο ΜακΙντάιρ δείχνει να είναι πιο συμβατός, μιας και έχει τη δύναμη και το μέγεθος να ανταπεξέλθει. Χωρίς φυσικά να υπονοούμε ότι ο Μοντέρο αποτελεί «βάρος» στην άμυνα. Το απέδειξε, άλλωστε κόντρα στον Ερυθρό, με τα δύο κλεψίματα που έκανε στο τελευταίο δίλεπτο, ενώ η ταχύτητά του τον βοηθάει πάρα πολύ.
Ο Ολυμπιακός έχει χρόνο να τα λύσει αυτά τα ζητήματα, μιας και όλες οι υπόλοιπες ομάδες προσπαθούν να «μονταριστούν» εν όψει της νέας σεζόν. Όμως, επειδή σε λίγες μέρες κρίνονται οι πρώτοι δύο τίτλοι της χρονιάς και οι πρωταθλητές Ευρώπης θέλουν όλους τους τίτλους, σίγουρα θα υπάρξουν προσπάθειες να «κρυφτούν» τα ζητήματα, προκειμένου να πετύχει τους πρώτους στόχους για φέτος.