Η διαφορά ενός προπονητή που διαχειρίζεται τους παίκτες του κι ενός που τους «καίει»

Ένα ντέρμπι Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός έχει πάντοτε πολλά θέματα προς συζήτηση μετά τη λήξη του. Σήμερα, ευτυχώς, μπορούμε να μιλήσουμε πολύ περισσότερο για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, μιας και αυτό τελικά, είναι που θα μείνει στη μνήμη όσων παρακολούθησαν το ματς.

Ολυμπιακός: Κουράσατε με τις βολές...

Χθες, οι δύο καλύτερες ομάδες της Ελλάδας μάς παρουσίασαν τον, μακράν, κορυφαίο αγώνα τους φέτος. Ένα ματς γεμάτο ποιότητα, ταλέντο, συνεργασίες, ένταση, δύναμη, όπου τελικά, στο τέλος το κέρδισαν οι πρωταθλητές Ευρώπης.

Ο Παναθηναϊκός έκανε την καλύτερη εμφάνισή του σε ντέρμπι αιωνίων φέτος (ναι, καλύτερη από εκείνη του δεύτερου αγώνα), ωστόσο ο Ολυμπιακός βρήκε το αξιόπιστο σουτ έξω από τα 6.75 (10/25, 40%) και με τον Φουρνιέ μπροστάρη, έκανε το πολύ, πολύ σημαντικό 2-1, πριν πάει την Τετάρτη στο ΟΑΚΑ.

Μεγάλη συζήτηση έχει γίνει για το ροτέισον που χρησιμοποίησαν οι δύο προπονητές, ελέω απουσιών. Ωστόσο, ίσως να πρέπει να γίνει μια κουβέντα από άλλη βάση. Κυρίως, ο τρόπος που οι δύο προπονητές, ο Γιώργος Μπαρτζώκας κι ο Εργκίν Αταμάν, αποφάσισαν να διαχειριστούν τους παίκτες τους.

Από τη μία, ο τεχνικός του Ολυμπιακού ήξερε ότι ο Τάιλερ Ντόρσεϊ δεν είναι ακόμη έτοιμος, ενώ προέκυψε και νέο ζήτημα με τον Κώστα Παπανικολάου. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού έκανε ένεση προκειμένου να ξεπεράσει, προσωρινά, τις ενοχλήσεις στη μέση, με τον Γιώργο Μπαρτζώκα να μην τον χρησιμοποιεί καθόλου.

Βεβαίως, βοήθησε το γεγονός ότι ο Τάισον Γουόρντ είναι καταπληκτικός χθες. Ωστόσο, το γεγονός ότι ο Έλληνας τεχνικός αποφάσισε να πάει στο σχήμα με Βεζένκοφ στο 3 και Πίτερς στο 4 αντί να επιβαρύνει τον Παπανικολάου, του δίνει πόντους. Κάτι που μπορεί να φανεί στο ματς της Τετάρτης, αν ο αρχηγός είναι σε θέση να αγωνιστεί.

Από την άλλη, ο Εργκίν Αταμάν είδε τον Τσέντι Όσμαν να μη μπορεί να αγωνιστεί. Ο Τούρκος, να το αναφέρουμε, παίζει με ενοχλήσεις στη μέση εδώ και πολύ καιρό, ενώ αντιμετώπιζε σε αρκετά μεγάλο διάστημα της σεζόν προβλήματα στον αστράγαλο, προερχόμενα από το Ευρωμπάσκετ.

Έτσι, μπαίνει μέσα ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ. Ο Ισπανός, που είχε μείνει εκτός δωδεκάδας στα πρώτα δύο παιχνίδια, ξεκινάει βασικός στο 3, σε μια θέση όπου έχει παίξει ελάχιστα στην τριετία του στους πράσινους. Και παρότι είναι φανταστικός επιθετικά με 10 πόντους (4/4 σουτ), δε μπορεί να ακολουθήσει τον πολύ πιο γρήγορο κι ελαφρύ Γουόρντ και φορτώνεται με 3 φάουλ στην πρώτη περίοδο. Κάτι που τον επηρεάζει καθ' όλη τη διάρκεια του υπόλοιπου αγώνα.

Εν συνεχεία, πάμε στους δύο Έλληνες. Κώστας Σλούκας και Νίκος Ρογκαβόπουλος. Ο πρώτος ήταν παντελώς ανέτοιμος για ένα παιχνίδι τέτοιων απαιτήσεων. Ο αρχηγός των πρασίνων πέρασε μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής στον πάγκο κάνοντας γκριμάτσες κι ειρωνικές κινήσεις, αντί για το παρκέ. Αν και, παρότι είχαμε ενημερωθεί ότι ο Σλούκας θα έπαιζε λίγο (περίπου 10 λεπτά), τελικά αγωνίστηκε για 14:30.

Σε αυτό το σημείο, να δούμε και την απέναντι πλευρά. Όταν ο Εβάν Φουρνιέ έπαιζε λίγο στο πρώτο κομμάτι της σεζόν, κατέβηκε στη δεύτερη πεντάδα και είχε λίγα καλά παιχνίδια, κάποιοι βιάστηκαν και τον αποκάλεσαν "παλαίμαχο". Τον Φουρνιέ.

Κοίτα να δεις που αυτή η διαχείριση, την οποία ΔΕΝ έκανε ο Σλούκας, ο οποίος έπαιζε ΠΟΛΥ παραπάνω από όσο θα έπρεπε, βάση ηλικίας και ρόλου, λειτουργεί στο τελευταίο κρίσιμο κομμάτι της σεζόν. Εκεί δηλαδή, που περιμένουμε να δούμε τον Φουρνιέ να βγαίνει μπροστά, με τον Γάλλο να αναδεικνύεται MVP στο Final Four, και χθες να τελειώνει το ματς με 28 πόντους και 8 ασίστ.

Τέλος, ο Νίκος Ρογκαβόπουλος. Αν και εδώ, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά, τα είπε όλα η εικόνα. Ο Έλληνας φόργουορντ υπέστη υποτροπή εν ώρα αγώνα, καθώς δεν είχε αποκατασταθεί πλήρως το ζήτημα της πελματιαίας απονευρωσίτιδας που τον ταλαιπωρούσε. Εμείς θα πούμε πολλά περαστικά στον Νίκο Ρογκαβόπουλο, που πιθανότατα δε θα αγωνιστεί στον τέταρτο τελικό κι ελπίζουμε να επιστρέψει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Ξέρετε τι; Βάση όσων αναφέραμε πιο πάνω, στο δικό μου μυαλό, η διαφορά στη διαχείριση που έκαναν οι δύο προπονητές τόσο μέσα στους τελικούς, όσο και συνολικά μέσα στη σεζόν, είναι πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε διαφορά στις βολές. Γιατί, η διαφορά στις βολές, έχει και μερικά δικαιολογητικά, μερικές αιτίες που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Εδώ, ποια είναι η δικαιολογία του Εργκίν Αταμάν; Ότι θέλει να κερδίσει, ανεξαρτήτως του κόστους; Λυπάμαι, δε βγαίνει έτσι.