Κρόνος Γέρακα - ΖΑΟΝ Κηφισιάς: Δύο σύλλογοι παράδειγμα προς μίμηση (pics)

Πιο συναρπαστικό από ποτέ είναι το φετινό πρωτάθλημα της Α’ ΕΣΚΑ γυναικών. Για τον τίτλο προβλέπεται μάχη μέχρι τέλους ανάμεσα στον Κρόνο Γέρακα και στον ΖΑΟΝ Κηφισιάς. Δύο ομάδες με τη δική τους ταυτότητα και από τα καλύτερα συστήματα παραγωγικής διαδικασίας. Το «ΦΩΣ» είχε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον Νίκο Κόμη και τη Μαρία Μίχου από τον Κρόνο και με την Άννα Κακαγιά και τη Μαλένα Μόσχου από τον ΖΑΟΝ.

Το θέμα δημοσιεύτηκε στο «ΦΩΣ» στις 9 Ιανουαρίου

ΚΡΟΝΟΣ ΓΕΡΑΚΑ

Κόμης: Να κάνουμε το βήμα παραπάνω

Ο Νίκος Κόμης είναι σταθερά στο «τιμόνι» του Κρόνου Γέρακα από το 2019, έχοντας την επίβλεψη όλων των τμημάτων κοριτσιών.

Ήρθε η στιγμή για την άνοδο στις εθνικές κατηγορίες που κυνηγάτε τόσα χρόνια;

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε καθιερωθεί στην κατηγορία ως μία από τις πιο ανταγωνιστικές ομάδες, όμως ποτέ δεν ήταν αυτοσκοπός μας η άνοδος. Φέτος δεν έχουμε κρύψει από την αρχή ότι θέλουμε να κάνουμε το βήμα παραπάνω και αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε όπως μέχρι τώρα και παραμείνουμε υγιείς, νομίζω ότι έχουμε πολλές πιθανότητες να το πετύχουμε.

Είστε συνδεδεμένος με τον σύλλογο. Από πότε βρίσκεστε στον Κρόνο;

Σε αυτό το ερώτημα τα εύσημα πάνε στη διοίκηση που με πιστεύει και με στηρίζει και που τα «θέλω» μας και τα όνειρά μας ταυτίζονται. Ήρθα στην ομάδα το 2018-19 ως προπονητής των κορασίδων, αφού τότε παράλληλα είχα και το γυναικείο της ΑΕΚ Περιστερίου, και από την επόμενη χρονιά έως σήμερα καθοδηγώ τα τμήματα γυναικών, νεανίδων και κορασίδων που αγωνίζονται όλα στην Α’ ΕΣΚΑ με πάρα πολλές διακρίσεις και έχω την εποπτεία των ακαδημιών.

Οι υποδομές ήταν πάντα η δύναμή σας. Πόσα κορίτσια αριθμείτε;

Αυτό είναι που μας κάνει ιδιαίτερα υπερήφανους, άλλωστε αποτελεί μοναδικό επίτευγμα η αδιάλειπτη παρουσία τους από το 2013 στην Α’ κατηγορία ΕΣΚΑ κορασίδων και νεανίδων, με συμμετοχές σε τελικούς και φάιναλ φορ σχεδόν κάθε χρόνο. Στο δε πρωτάθλημα των παγκορασίδων της Ένωσης έχουμε δύο κατακτήσεις και 10 συμμετοχές σε φάιναλ φορ, τα δε μίνι κορίτσια μέχρι την αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του πρωταθλήματος είχαν 3 κατακτήσεις και 2 δεύτερες θέσεις. Πραγματικά ασύλληπτο για μια συνοικιακή ομάδα που βασίζεται κατά βάση στα παιδιά της περιοχής της. Κάθε χρόνο αποτελούμε βασικό τροφοδότη των κλιμακίων της αναπτυξιακής ομάδας της ΕΣΚΑ αλλά και των εθνικών ομάδων σε επίπεδο U15, U16 και U18, ενώ πολλά από τα παιδιά που έχουν περάσει από το πρόγραμμά μας, σήμερα πρωταγωνιστούν σε ομάδες εθνικών κατηγοριών. Φέτος στο αναπτυξιακό μας πρόγραμμα συμμετέχουν περίπου 100 κορίτσια, με αυξητικές τάσεις.

Μπορεί να σταθεί ο Κρόνος ψηλότερα; Βοηθάει η περιοχή;

Αυτό είναι το σκεπτικό μας, να μπορέσουμε να σταθούμε ψηλότερα και να βάλουμε ακόμη ψηλότερα τον πήχη. Έχουμε σταθερό κορμό, αρκετά παιδιά που προέρχονται από τις ακαδημίες μας, διοικητική σταθερότητα και συνέπεια, και πλέον με τη νέα δημοτική αρχή μεγάλη βοήθεια στο γηπεδικό κομμάτι που ήταν μεγάλο πρόβλημα τα προηγούμενα χρόνια όσον αφορά τις προπονητικές ώρες. Πλέον και η τοπική κοινωνία στηρίζει την προσπάθειά μας και αυτό μας κάνει ιδιαίτερα χαρούμενους.

Ποιο το μυστικό του αήττητου ως τώρα;

Εύκολο να απαντηθεί: δουλειά, δουλειά, δουλειά, προσήλωση μόνο στον επόμενο αντίπαλο και η χημεία που έχει η ομάδα εντός και εκτός γηπέδου.

Με τον ΖΑΟΝ πού πιστεύετε ότι πλεονεκτείτε και πού υστερείτε;

Κατ’ αρχάς, να πω ότι σεβόμαστε όλους τους αντιπάλους μας, ο ΖΑΟΝ είναι μια ομάδα που με βάση τη βαθμολογία μάς ακολουθεί, έχει κάνει μια μεγάλη επένδυση φέτος, είναι μια νεανική ομάδα με πολύ ταλαντούχα παιδιά και πολύ αξιόλογη κόουτς, όσον αφορά τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε ομάδας θα μας απασχολήσουν πριν από εκείνο το παιχνίδι. Ωστόσο, θεωρώ πολύ αξιόλογη και τη μέχρι τώρα πορεία του Προμηθέα αλλά και της U23 των Μελισσίων.

Η ευχή σας για το μπάσκετ γυναικών; Τι θα θέλατε να αλλάξει με τη νέα χρονιά;

Να δω τα γήπεδα να γεμίζουν με νέα κορίτσια που θα αγαπήσουν το μπάσκετ. Να δω νέα κορίτσια πρωταγωνίστριες μέσα στο γήπεδο, να τις δω να δουλεύουν και να κοπιάζουν για να γίνουν καλύτερες. Εγώ φέτος είμαι περήφανος που το παράδειγμα της εργατικότητας και της δουλειάς τα δικά μας παιδιά το λαμβάνουν από δύο αθλήτριες-κόσμημα του χώρου, τη Μίχου και τη Βαμβακά. Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την όμορφη κουβέντα που είχαμε, να ευχηθώ καλή χρονιά με υγεία πάνω απ’ όλα για όλο τον κόσμο. Ολοκληρώνοντας, θεωρώ υποχρέωσή μου να πω ότι ως ομάδα έχουμε υποσχεθεί ότι η πορεία μας είναι αφιερωμένη στη μνήμη της Ελένης Στεργίου, αθλήτριας του συλλόγου και κόρης του προέδρου μας, που πριν από λίγους μήνες έφυγε από κοντά μας εντελώς αναίτια και αιφνιδιαστικά.

Μίχου: Πάντα το καλύτερο που μπορώ

Η πολύπειρη Μαρία Μίχου στα 42 της ηγείται της προσπάθειας ανόδου του Κρόνου Γέρακα.

Δεν το βάζεις κάτω, παρότι πέρασαν τα χρόνια. Από πού παίρνεις δύναμη;

Η αλήθεια είναι πως τα χρόνια πέρασαν πολύ γρήγορα και δεν μπορώ να το πιστέψω... Υπάρχουν φορές που σκέφτομαι πως μεγάλωσα αρκετά και πως θα πρέπει να σταματήσω για να αφήσω χώρο στα νεότερα κορίτσια. Μετά πάλι το ξανασκέφτομαι... Ξέρω όμως πως δεν αργεί πολύ η στιγμή του αποχωρισμού. Η αγάπη μου για το άθλημα είναι η δύναμή μου. Βέβαια, δεν πρέπει να παραβλέψω τη βοήθεια και την στήριξη που είχα όλα αυτά τα χρόνια από τους δικούς μου ανθρώπους -τους γονείς μου και ιδιαίτερα τη μαμά μου (γιατί τον μπαμπά μου τον έχασα όταν ήμουν 17 ετών), την αδερφή μου, τον σύζυγό μου, τις φίλες μου, τα παιδιά μου – καλά, από αυτά όχι πάντα (γέλια). Πολλές φορές γκρινιάζουν όταν λείπω!

Μπορεί να ανέβει η ομάδα;

Μιλώντας όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, πιστεύω πως η ομάδα και μπορεί και θέλει και πρέπει να ανέβει. Βέβαια, όλα αυτά κρίνονται μέσα στο γήπεδο, άρα δεν μένει παρά να κάνουμε το καλύτερο για να πετύχουμε τον στόχο μας.

Από τη δική σου απόδοση σίγουρα θα είσαι ικανοποιημένη.

Αν με ρωτάς, θα σου πω πως πάντα θέλω να κάνω το καλύτερο που μπορώ. Το ότι αυτήν τη στιγμή τα έχω πάει καλά στο σκοράρισμα, δεν σημαίνει απαραίτητα πως τα έχω πάει τόσο καλά σε όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες του παιχνιδιού. Άρα κοιτάω κάθε φορά να βελτιώνω ό,τι μπορώ.

Είσαι και μητέρα. Πώς τα προλαβαίνεις όλα;

Είμαι και εργαζόμενη μητέρα, ακόμα πιο ζόρικο. Δεν είναι όλες οι μέρες εύκολες προφανώς, ειδικά τώρα που τα παιδιά μεγαλώνουν και αυξάνονται οι υποχρεώσεις τους. Όμως με κάποιον τρόπο μαγικό στο τέλος της μέρας έχω κάνει όλα όσα έπρεπε να γίνουν... Νομίζω πως ο προγραμματισμός είναι το πιο σημαντικό. Για να δούμε πόσο ακόμα θα μου βγαίνει!

Οι ομορφότερες στιγμές της καριέρας σου;

Νομίζω πως οι κλήσεις στις μικρές εθνικές ομάδες τότε στα νιάτα μου ήταν από τις πιο όμορφες στιγμές. Θα έλεγα εννοείται και τις ανόδους που έχω ζήσει με τις διάφορες ομάδες. Αλλά θα σταθώ σε εκείνες τις φορές που τα παιδιά μου ήρθαν στο γήπεδο και ήξεραν πως η μαμά τους παίζει μπάσκετ!

Σου έχει μείνει κάποιο απωθημένο;

Αν και μπορεί να μην ακουστεί απόλυτα ειλικρινές, θα σου πω πως όχι, δεν έχω. Όχι, γιατί πέτυχα πολλά πράγματα. Υπάρχουν αθλήτριες με πολλές, πολλές επιτυχίες. Απλά πάντα ό,τι έκανα το έκανα με τόση αγάπη και χαρά που ποτέ δεν μου έμεινε κάτι. Ίσα ίσα που νιώθω πως έχω πάρει τόσα πολλά από το μπάσκετ.

Το μότο σου;

Μότο, ε; Τίποτα δεν μου έρχεται... Απλά προσπαθώ να μην το βάζω κάτω και να ξεπερνάω την κάθε δυσκολία τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου.

Τι εύχεσαι για το 2026;

Πιο κλισέ δεν γίνεται. Αλλά με όλα όσα γίνονται γύρω μας, νομίζω πως η υγεία είναι στην κορυφή και ακολουθεί η κοινωνική αλληλεγγύη. Να νοιαζόμαστε για τον διπλανό μας. Να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι!

ΖΑΟΝ ΚΗΦΙΣΙΑΣ

Κακαγιά: Σοβαρότητα, δουλειά και συνέπεια

Η Άννα Κακαγιά είναι η «ψυχή» του ΖΑΟΝ εδώ και πολλά χρόνια, τρέχοντας καθημερινά για τα πάντα!

Ήρθε η ώρα φέτος για το μεγάλο άλμα στις εθνικές κατηγορίες;

Είμαστε μια πολύ νεανική ομάδα, με σχεδόν όλες τις αθλήτριες κάτω των 20 ετών, ενώ περίπου το ένα τρίτο του ρόστερ προέρχεται από τα φυτώρια του ΖΑΟΝ, κάτι που για μένα έχει ιδιαίτερη αξία. Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου μάς βάζουν δικαίως στο γκρουπ των ομάδων που διεκδικούν την τετράδα. Προτιμώ όμως να στέκομαι στη μέχρι τώρα πορεία μας, την οποία θεωρώ εξαιρετική, αν λάβει κανείς υπόψη το νεαρό της ηλικίας των αθλητριών. Δεν μας αρέσουν τα μεγάλα λόγια: με σοβαρότητα, δουλειά και συνέπεια πιστεύουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε τον αρχικό μας στόχο, που είναι η τετράδα, και στη συνέχεια, φυσικά, να διεκδικήσουμε την άνοδο.

Δείχνετε αυτήν τη σεζόν ότι το θέλετε πολύ. Υπάρχει φόβος να σας αγχώσει;

Κάθε παιχνίδι το αντιμετωπίζουμε με την ίδια σοβαρότητα, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο αντίπαλος. Σεβόμαστε όλους, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Το μπάσκετ απαιτεί καθαρό μυαλό και ισορροπία. Η πίεση και το άγχος είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πρωταθλητισμού, όμως μέσα από τις καθημερινές προπονήσεις και τις σωστές κατευθύνσεις μαθαίνουμε να τα διαχειριζόμαστε και να τα μετατρέπουμε σε συγκέντρωση και ενέργεια μέσα στο γήπεδο.

Η μόνη σας ήττα από τον πρωτοπόρο Κρόνο Γέρακα. Τι δεν πήγε καλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι;

Το παιχνίδι ήταν αμφίρροπο μέχρι περίπου έξι λεπτά πριν από το τέλος και εξελίχθηκε πόντο πόντο. Η εμπειρία των αθλητριών του Κρόνου είναι σαφώς μεγαλύτερη, παρ’ όλα αυτά για 35 λεπτά ήμασταν απόλυτα ανταγωνιστικοί. Ο τραυματισμός της 17χρονης Νάντι στα κρίσιμα σημεία, σε συνδυασμό με τον περιορισμένο χρόνο συμμετοχής της Πολίτη λόγω τραυματισμού, μας κόστισαν, ειδικά από τη στιγμή που δεν είχαμε μεγάλο ροτέισον για τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου αγώνα. Ήταν μια άτυχη βραδιά, αλλά ταυτόχρονα ένα παιχνίδι που μας δίδαξε πολλά και μας έκανε καλύτερους.

Ο ΖΑΟΝ αποτελεί μια ανεξάντλητη πηγή παικτριών. Ποιο το μυστικό;

Το μυστικό είναι η συστηματική και διαχρονική δουλειά στις υποδομές, σε συνδυασμό με την εμπιστοσύνη στα νέα παιδιά. Ο σύλλογος επενδύει ουσιαστικά στην ανάπτυξη των αθλητριών, όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και σε επίπεδο νοοτροπίας και προσωπικότητας. Έτσι δημιουργείται συνέχεια, ταυτότητα και μπασκετική κουλτούρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλη αυτή η προσπάθεια χτίστηκε για χρόνια κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, χωρίς σταθερό γήπεδο και χωρίς ουσιαστική διοικητική στήριξη. Από την περσινή χρονιά, όμως, ο ΖΑΟΝ έχει πλέον τη στήριξη της διοίκησης, καθώς και νέο προπονητήριο σε λίγες μέρες, στοιχεία που θα βοηθήσουν σημαντικά στην καλύτερη οργάνωση και στην περαιτέρω εξέλιξη των αθλητριών.

Προσωπικά, είστε στο γήπεδο από το πρωί ως το βράδυ, έχοντας την επίβλεψη όλων των τμημάτων. Από πού αντλείτε την όρεξη;

Υπήρχε ένα ξεκάθαρο όραμα και ήμουν απόλυτα προετοιμασμένη να πληρώσω το τίμημα που αυτό συνεπάγεται. Τίποτα δεν ήταν εύκολο: από τις καθημερινές μετακινήσεις των παιδιών για τις προπονήσεις μέχρι τη μοναξιά και την αντιμετώπιση απαξιωτικών σχολίων, σε περιόδους όπου κάποιοι επέλεγαν να υπηρετήσουν προσωπικές φιλοδοξίες. Έχω από μικρή ηλικία λάβει ειδική εκπαίδευση, ώστε να μπορώ να αντεπεξέρχομαι σε δύσκολες καταστάσεις. Τη δύναμή μου, όμως, την αντλώ από την αγάπη για το άθλημα και, κυρίως, από τα ίδια τα παιδιά. Όταν βλέπεις πρόοδο, χαμόγελα και εξέλιξη, βρίσκεις την ενέργεια να συνεχίσεις. Το μπάσκετ για μένα δεν είναι απλώς δουλειά, είναι τρόπος ζωής.

Έχετε σκεφτεί τον εαυτό σας σε κάποια άλλη ομάδα;

Αυτήν τη στιγμή είμαι απόλυτα αφοσιωμένη στον ΖΑΟΝ και στο πλάνο που υλοποιούμε. Όταν εργάζεσαι σε ένα περιβάλλον που σε εμπιστεύεται και μοιράζεται το ίδιο όραμα, δεν υπάρχει χώρος για άλλες σκέψεις. Το μέλλον, φυσικά, κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει, αλλά στο παρόν η συγκέντρωσή μου είναι αποκλειστικά εδώ.

Η ευχή σας για το μπάσκετ γυναικών; Τι θα θέλατε να αλλάξει;

Εύχομαι περισσότερο επαγγελματισμό και σοβαρότητα από πλευράς διοικήσεων και προπονητών, με ουσιαστική μέριμνα για την πραγματική εξέλιξη των νεαρών αθλητριών και όχι τη χρησιμοποίησή τους χωρίς πλάνο. Το μπάσκετ γυναικών αξίζει να αποκτήσει τη θέση που του αναλογεί. Χρειάζεται μεγαλύτερη προβολή, καλύτερες συνθήκες και στήριξη σε όλα τα επίπεδα. Υπάρχει ταλέντο και ποιότητα, αυτό που απαιτείται είναι συνέπεια, σεβασμός και μακροπρόθεσμο όραμα για να αναδειχθούν.

Μόσχου: Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια

Η Μαλένα Μόσχου είναι ένα από τα αστεράκια του ΖΑΟΝ. Η 17χρονη σέντερ έχει όλο το μέλλον μπροστά της!

Ικανοποιημένες από την έως τώρα πορεία σας;

Και εγώ και οι συμπαίκτριές μου είμαστε ικανοποιημένες. Δουλεύουμε από το καλοκαίρι, με καθημερινές προπονήσεις, φιλικά παιχνίδια και, φυσικά, τους αγώνες του πρωταθλήματος της ΕΣΚΑ, και νιώθουμε ότι όλη αυτή η προσπάθεια αποδίδει. Το ότι είχαμε μόνο μία ήττα από μια ομάδα ηλικιακά πιο έμπειρη ήταν μια μικρή επιβράβευση.

Νιώθετε ότι μπορείτε να πάρετε την άνοδο;

Τους στόχους τούς βάζει η διοίκηση και το τεχνικό τιμ. Εμείς οι παίκτριες το πάμε βήμα βήμα. Υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες, τραυματισμοί, σχολικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε όπως τα έχεις ονειρευτεί. Οπότε βλέπουμε τον επόμενο αγώνα και έχουμε στον νου μας: προπόνηση, προπόνηση, προπόνηση. Όχι τίποτε άλλο, αλλά μπορεί να διαβάσει αυτά που λέω η κόουτς Κακαγιά και να έχω μπλεξίματα, αφού «χωρίς προπόνηση, δεν πας πουθενά»!

Ισχύει ότι το μεγάλο «όπλο» του ΖΑΟΝ είναι το οικογενειακό κλίμα;

Ισχύει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό. Ο σύλλογος είναι μικρός, όλες οι ηλικίες γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Εγώ, για παράδειγμα, είμαι δέκα χρόνια στον ΖΑΟΝ, οπότε τις μικρούλες μας τις ξέρω πολύ καλά και τις αγαπάω πολύ. Αλλά και με τις συμπαίκτριές μου και στο γυναικείο και στις νεάνιδες περνάμε πολύ όμορφα εντός και εκτός γηπέδου. Χαίρομαι ακόμα περισσότερο που και οι νέες προσθήκες στην ομάδα γίνονται αμέσως μέρος της παρέας μας. Μην ξεχάσω και τους γονείς – ιδιαίτερα των μικρών που δεν χάνουν αγώνα των μεγάλων και αναλαμβάνουν πολύ συχνά και χρέη σοφέρ. Στις εκτός έδρας αποστολές είμαστε πραγματικά μια μεγάλη οικογένεια!

Κλήθηκες και στις μικρές Εθνικές. Επιβράβευση των κόπων σου;

Η κλήση στις μικρές Εθνικές δεν ήταν αυτοσκοπός. Όταν ήρθε, ναι, το χάρηκα. Απόλαυσα την εμπειρία, τις γνωριμίες, την επαφή με τις ευρωπαϊκές ομάδες που έχουν άλλες υποδομές και άλλη νοοτροπία (και τις ζήλεψα), τις δύσκολες στιγμές που περάσαμε με τις συμπαίκτριές μου και που μας έφεραν πολύ κοντά, παρόλο που παίζουμε σε διαφορετικούς συλλόγους.

Πέραν του μπάσκετ, τι άλλο θέλεις να κάνεις στη ζωή σου;

Θα ήθελα με κάποιον τρόπο το μπάσκετ να είναι μέρος της επαγγελματικής ζωής μου. Το έχω με τα μικρά παιδιά, οπότε θα με έβλεπα ίσως και προπονήτρια.

Αγαπημένος παίκτης – παίκτρια;

Ματίας Λεσόρ! Παίκτριες πολλές! Και Ελληνίδες και από το WNBA. Θαυμάζω την ντρίμπλα της μίας, το σουτ της άλλης, τις προσποιήσεις της τρίτης. Όλο βιντεάκια βλέπω…

Το μότο σου;

Κάν’ το για τον εαυτό σου. Για κανέναν άλλον.

Τι εύχεσαι για το 2026;

Υγεία και όχι τραυματισμούς. Να πετύχω στα ΤΕΦΑΑ και να πάρουμε και το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα με το σχολείο μου. Και, κόουτς, να το πω ή θα φωνάξεις; Άντε, να φτάσουμε στην Α2!