Ολυμπιακός: Καλύτερος και χαμένος

Ο Ολυμπιακός έπαιξε όμορφο ποδόσφαιρο στην Τούμπα. Μέχρι να δεχτεί το δεύτερο γκολ, όταν όλοι πήγαν πάνω στον Κωνσταντέλια και άφησαν αφύλαχτο τον Ζίβκοβιτς που για μία ακόμη φορά είχε γκολ, ασίστ και πρωταγωνίστησε για τον ΠΑΟΚ κόντρα στους Πειραιώτες. Μαζί με τον Παβλένκα, τον Γερεμέγεφ και τους παίκτες του Λουτσέσκου που ήταν σαστισμένοι, περίπου φοβισμένοι και τελικά αναγεννήθηκαν πάλι από τον Ολυμπιακό βγάζοντας τη δική τους αναμφίβολη ποιότητα. Με αμέριστη συμπαράσταση, κόντρα εντελώς στη ροή και στην εικόνα της αναμέτρησης.

Πάντα στις ήττες οι ευθύνες επιμερίζονται σε προπονητή και παίκτες. Και όντως υπάρχουν για Μεντιλίμπαρ και όσους αγωνίστηκαν. Όμως ο Ολυμπιακός είχε ένα πλάνο υπεροχής, το υπηρέτησε, μα δεν το αξιοποίησε. Για μια σειρά από λόγους. Φυσικά και ισχύει το «άλλο Γιαζίτσι (Πιρόλα), άλλο Μιχαηλίδης και Γερεμέγεφ (Μπάμπα)», αλλά αυτό το ντέρμπι ο Ολυμπιακός άξιζε και έπρεπε να το πάρει.

Και να γίνεται τώρα εντελώς διαφορετική κουβέντα, από την ακραία πλέον περίπτωση για τον τίτλο μετά την ισοπαλία της ΑΕΚ στη Λεωφόρο, αλλά και τον κίνδυνο απώλειας της δεύτερης θέσης. Την οποία θα είχε περίπου εξασφαλισμένη εάν κοίταζε να μη χάσει στην Τούμπα, αντί να στοχεύσει στη νίκη. Και πολύ καλά έκανε σε ό,τι αφορά τη φιλοδοξία.

Πολύ καλά δεν έκανε σε αποτελεσματικότητα στην επίθεση με την παραγωγή τόσων φάσεων. Όπως και στη συγκέντρωση στην άμυνα, όταν βρέθηκε στις λίγες περιπτώσεις που έπρεπε να αμυνθεί σωστά. Είναι δύσκολο να κατηγορηθεί για πολλά ο Ολυμπιακός σε αυτό το παιχνίδι, αλλά γενικότερα στη σεζόν έδωσε πολλά δικαιώματα.

Δεν μπορεί να «πέσει» τώρα. Έχει τρία ντέρμπι στα οποία καλείται να παίξει κυριαρχικά και να αποφύγει λάθη μπροστά και πίσω. Όπως έπαιξε στην Τούμπα και ό,τι δεν έκανε σε κρίσιμες (απο)φάσεις σε αυτό το ματς. Κι από κει και πέρα θα δει τι μπορεί και τι πρέπει να αλλάξει, αποφεύγοντας επίσης σφάλματα σε όλα τα επίπεδα που κόστισαν ήδη ακριβά για τους εγχώριους στόχους.