Αμύντας: Στους «μεγάλους» και του χρόνου! (pics)

Ο Αμύντας τα κατάφερε και ύστερα από μια δραματική σειρά με τον Βόλο ανανέωσε την παρουσία του στην Α1 γυναικών για άλλη μια χρονιά!

Το «ΦΩΣ» επισκέφθηκε τον Υμηττό και μίλησε με τον γενικό αρχηγό του τμήματος, Χρήστο Παπανικολάου, τον προπονητή της ομάδας, Γιώργο Βελτσίστα και την εμβληματική αρχηγό, Ζωή Μαργώνη.

Το θέμα δημοσιεύτηκε στο «ΦΩΣ» στις 3 Απριλίου

Για τον Παπανικολάου ο Αμύντας είναι κάτι σαν το δεύτερο «σπίτι» του. Από μικρός ως παίκτης και έπειτα ως παράγοντας στους «πορτοκαλί».

- Συγχαρητήρια για την παραμονή. Το πιστεύατε ότι θα τα καταφέρετε;

Ναι, νομίζω ότι όλος ο οργανισμός πίστευε ότι η ομάδα είχε την ποιότητα αλλά και το υλικό ώστε να σωθούμε, αλλά ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά.

- Δικαιωμένοι υποθέτω με την πρόσληψη του Βελτσίστα. Η απόφαση αλλαγής προπονητή ήταν κοινή στην ομάδα;

Η απόφαση που πήραμε ως υπεύθυνοι του γυναικείου τμήματος ήταν σε απόλυτη συμφωνία με όλα τα μέλη της διοίκησης και ναι, είμαστε δικαιωμένοι.

- Όταν αποχώρησαν η Καλομιτσίνη και η Στούπα, αισθανθήκατε ότι δυσκολεύουν πολύ τα πράγματα;

Για τη Νεφέλη (Στούπα) ήμασταν σχεδόν βέβαιοι ότι θα έφευγε μιας και το συμβόλαιό της ήταν συγκεκριμένο, αλλά για την Έλλη (Καλομιτσίνη) δεν το περιμέναμε. Βέβαια είχαμε διαγνώσει ότι μας έλειπε μια κοπέλα «άσος» και όχι μια σουτέρ. Επίσης η διακοπή της Δήμητρας Λαμπράκη ήταν πολύ απρόσμενη για εμάς, σταμάτησε για πολύ προσωπικούς λόγους, αλλά όσο πέρναγαν οι αγωνιστικές οι 2 νέες προσθήκες (σ. Κοντογιάννη, Κατσαμούρη) έδειξαν να δένουν με την ομάδα, οπότε είχαμε πιστέψει στη σωτηρία που ήρθε τελικά με την αρχηγό να κάνει κατάθεση ψυχής στο γήπεδο.

- Πιο δύσκολη η άνοδος στην Α1 ή η φετινή παραμονή;

Νομίζω ότι η παραμονή ήταν πολύ πιο δύσκολη λόγω της διαφοράς επιπέδου, αλλά συναισθηματικά πιο όμορφη ήταν η άνοδος.

- Το μεγάλο «όπλο» του Αμύντα το οικογενειακό κλίμα που παραδοσιακά επικρατεί;

Ναι, νομίζω ότι το οικογενειακό κλίμα βοήθησε πολύ.

- Υπάρχουν κάποιοι αφανείς ήρωες που θα ήθελες να ονοματίσεις;

Σίγουρα υπάρχουν αρκετοί που δεν φαίνονται αλλά κάνουν πάρα πολλά στην ομάδα. Πρώτη η Βούλα Καραδήμα (υπεύθυνη επικοινωνίας) που είχε την επαφή με την Ομοσπονδία και έτρεχε όλα τα γραφειοκρατικά, μετά η Ρούλα Αθανασούλια ως παλιά αθλήτρια είχε όλες τις επαφές μεταξύ των αθλητριών και της επιτροπής του γυναικείου. Επίσης ο Ηλίας Νικητάκης που βοήθησε και εκείνος όπου μπορούσε. Εγώ, από τους παλαιότερους, είμαι στην ομάδα από το 1984 και στο συμβούλιο από το 1998. Ακόμη, να αναφέρω ότι από τη διοίκηση ο Χρήστος Μπάρμπας ήταν εκείνος που σε συνεργασία με τον πρόεδρο (Σπύρος Ζούπας) έλυνε όλα τα προβλήματα που τυχόν παρουσιάζονταν.

- Κάποιες πρώτες σκέψεις για το μέλλον;

Η μόνη σκέψη αυτήν τη στιγμή είναι να ηρεμήσουμε όλοι μας γιατί υπήρξε μεγάλη ένταση στα 3 τελευταία παιχνίδια και έπειτα να βρούμε σε συνεργασία με τον προπονητή την καλύτερη λύση ώστε να μην ξαναμπούμε στην ίδια δύσκολη διαδικασία της σωτηρίας...

«Μου αρέσουν οι προκλήσεις!»

Ο Βελτσίστας (αντικαθιστώντας τον Γιάννη Παπαναστασίου) έβγαλε εις πέρας άλλη μια δύσκολη αποστολή που του ανατέθηκε!

- Μια έντονη χρονιά έφτασε στο τέλος της, με τον καλύτερο τρόπο. Έναν «τίτλο» που θα έβαζες στη φετινή σεζόν;

Νομίζω θα ταίριαζε απόλυτα «Αλλαγή Πορείας: Από την Τετράδα στην Επιβίωση!». Μια χρονιά έντονη και με μεγάλες προκλήσεις!

- Δίστασες καθόλου όταν σου έγινε η πρόταση να αναλάβεις τον Αμύντα; Και τι σε έκανε, για να πεις το «ναι;»

Όχι, δεν δίστασα γιατί μου αρέσουν οι προκλήσεις! Αυτό ακριβώς ήταν και ο λόγος που είπα το «ναι»! Ήταν πρόκληση για μένα να δείξω ότι είμαι έτοιμος σε κάθε επίπεδο, σε κάθε αποστολή και ευχαριστώ γι’ άλλη μια φορά την διοίκηση του Αμύντα για την τιμή και την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου!

- Τι βαθμό δυσκολίας θα έβαζες στην παραμονή του Αμύντα;

Ο βαθμός δυσκολίας ήταν μεγάλος. Ο Βόλος έκανε αλλαγές, το πάλεψε, κι εμείς έπρεπε σε δέκα μέρες αφού πήγα, να κερδίσουμε τον Βόλο για να ξεκινήσουμε τα play out από το 1-1. Σίγουρα μιλάμε απ’ όλες τις απόψεις ότι ήταν δύσκολο αλλά όπως είπα και στις παίκτριές μου τότε, πίστευα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και γι’ αυτό πήγα!

- Πού πιστεύεις ότι κρίθηκε η δραματική σειρά με τον Βόλο;

Νομίζω κρίθηκε στις λεπτομέρειες, κι εκεί δείξαμε ότι είμαστε έτοιμοι για κάθε ειδική κατάσταση μέσα στο γήπεδο και γι’ αυτό είμαι πολύ υπερήφανος για τις παίκτριές μου γιατί όλες έδωσαν από κάτι! Κυρίες μου, τιμή μου να σας προπονώ! Εδώ θέλω να πω κι ένα ξεχωριστό μπράβο στην αρχηγό μου Ζωή Μαργώνη και για μένα MVP του τελευταίου παιχνιδιού με τον Βόλο, καθώς έδειξε ότι το λέει η καρδούλα της!

- Πάμε λίγο και στο πριν. Τελικά έφυγες από μόνος σου απ’ τη Νέα Ιωνία ή ήταν απόφαση της ομάδας να χωρίσετε;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να μπαίνουμε σε τέτοιες διαδικασίες. Ζήσαμε πολύ ωραίες στιγμές στην Ιωνία και για μένα μόνο αυτό μετράει!

- Νιώθεις ότι άφησες κάτι στη μέση στη Νέα Ιωνία;

Όχι, δεν νομίζω ότι άφησα κάτι στην μέση. Από την αρχή μέχρι την τελευταία μέρα που ήμουν, λειτούργησα επαγγελματικά και πάλεψα για την ομάδα. Τους ευχαριστώ όλους και τους εύχομαι τα καλύτερα.

- Με τη χρονιά να ολοκληρώνεται, τι πράγματα κρατάς και τι θέλεις να ξεχάσεις;

Κρατάω όλα αυτά τα συναισθήματα και όλες τις εμπειρίες που μάζεψα! Αν κάτι έμαθα γι’ ακόμη μια χρονιά είναι το …λέγε λίγα και δείξε τα υπόλοιπα στο γήπεδο!

- Είσαι βέβαια και στο ανδρικό του Αχαρνής. Τι γίνεται εκεί;

Κάνουμε μια εξαιρετική προσπάθεια με τα παιδιά εκεί τρία χρόνια τώρα. Είμαστε στα play off και διεκδικούμε την άνοδο στην Α’ ΕΣΚΑ. Ελπίζω να τα καταφέρουμε! Τους ευχαριστώ επίσης, παίκτες, διοίκηση γιατί στο κρισιμότερο ματς της σεζόν με τον Βόλο ήταν εκεί να με στηρίξουν! Για μένα είναι οικογένεια!

- Κλείνοντας, υπάρχουν κάποιες σκέψεις από τώρα για τη νέα σεζόν;

Δεν σκέφτομαι κάτι. Είναι νωρίς. Υπάρχουν συζητήσεις αλλά τίποτα παραπάνω.

«Πάντα είμαι εκεί γι’ αυτές»

Η Μαργώνη είναι ταυτόσημη έννοια με τον Αμύντα!

- Ήσουν το πρόσωπο του αγώνα της χρονιάς. Δεν νομίζω ότι θα φανταζόσουν κάτι καλύτερο!

Δεν φανταζόμουν κάτι καλύτερο για την ομάδα έτσι όπως εξελίχθηκε τελικά το πρωτάθλημα για εμάς! Αυτά τα παιχνίδια τα κερδίζει αυτός που τα θέλει πιο πολύ, αυτός που τα θέλει με την καρδιά του και εμένα η καρδιά μου για τον Αμύντα πάντα χτυπάει δυνατά!

- Σχεδόν ολόκληρη την καριέρα σου στον Αμύντα. Το πρώτο σου συναίσθημα όταν ακούστηκε η κόρνα της λήξης;

Όταν ακούστηκε η κόρνα της λήξης ένιωσα ανακούφιση που πετύχαμε την παραμονή! Όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στην ομάδα πάντα πετυχαίναμε μικρούς ή μεγάλους στόχους, δεν ήθελα να την δω να χάνει όλα όσα με κόπο κερδίσαμε μέχρι τώρα. Για εμάς ήταν μια χρονιά με μεγάλες αλλαγές, ενώ όλα αυτά τα χρόνια είχαμε έναν σταθερό κορμό και στην αρχή δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να προσαρμοστώ.

- Οι παίκτριες σε σήκωσαν στα χέρια στο τέλος. Πώς ένιωσες;

Λόγω της ηλικίας μου όλες οι συμπαίχτριές μου με σέβονται απεριόριστα, ξέρουν ότι είμαι πάντα εκεί γι’ αυτές, νιώθουν ότι τις προσέχω, κάτι που ισχύει. Τους είχα πει πόσο πολύ ήθελα την παραμονή και νιώθω ότι κατά κάποιο τρόπο συγκινήθηκαν που μου βγήκε αυτή η απόδοση και τα καταφέραμε όλες μαζί!

- Για να σε γνωρίσει καλύτερα ο κόσμος, πού αλλού έχεις παίξεις πριν απ’ τον Αμύντα;

Η ομάδα που ξεκίνησα είναι ο Αίολος Αστακού από όπου κατάγομαι, έπαιξα μια χρονιά στον Πύρρο Άρτας και μετά λόγω σπουδών ήρθα στην Αθήνα όπου έπαιξα στους Αμπελόκηπους, στον Άγιο Θωμά και τέλος στον Αμύντα.

- Είσαι πλέον 43. Αντέχεις κι άλλο;

Ναι, είμαι πλέον τόσο, και ενώ πολλοί λένε ότι δεν αντέχω, εγώ ακούω μόνο το σώμα μου. Δεν έχω πει ποτέ ότι σταματάω, πάντα περιμένω να δω αν το σώμα μου αντέχει. Αν μέσα στο καλοκαίρι δω ότι δεν μου βγαίνει, θα μείνω σπίτι μου και όλα καλά!

- Η φετινή παραμονή του Αμύντα σίγουρα απ’ τις ομορφότερες στιγμές της καριέρας σου. Πιο γλυκιά κι απ’ την προπέρσινη ιστορική άνοδο στην Α1;

Με τον Αμύντα είχα την χαρά να ζω συγκινήσεις σχεδόν κάθε χρόνο. Δεν μπορώ να σου πω ποια ξεχωρίζω γιατί όλες έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Με τα κορίτσια που πέρασαν από την ομάδα έχουμε δυνατή φιλία, αρκεί να σου πω πως στον τελευταίο αγώνα οι περισσότερες ήταν εκεί και τις έβλεπα να αγωνιούν το ίδιο με εμένα!

- Από το ξεκίνημα της διαδρομής σου ποια πρόσωπα καθόρισαν τον χαρακτήρα σου και την πορεία σου στο μπάσκετ;

Θα μπορούσα να σου στείλω μια ομαδική φωτογραφία για κάθε ένα απ’ όλα αυτά τα χρόνια που ήμουν στον Αμύντα και να σου πω πως από την προπονήτρια, τους έφορους, τις συμπαίχτριες και ανθρώπους που είναι ακόμα και τώρα δίπλα στην ομάδα, έπαιξε ο κάθε ένας τον δικό του σπουδαίο ρόλο.

- Σου έμεινε κάτι απωθημένο;

Ευτυχώς δεν μου έχει μείνει τίποτα απωθημένο από το μπάσκετ, μπορώ να αποχωρήσω ανά πάσα ώρα και στιγμή νιώθοντας όντως γεμάτη!

- Όταν κρεμάσεις τη φανέλα, τι σκοπεύεις να κάνεις;

Ήδη έχω πάρει το δίπλωμα προπονητή και από φέτος έχω ασχοληθεί με το τμήμα που είναι πίσω από το γυναικείο. Πολύ πιθανόν θα ακολουθήσω αυτόν τον δρόμο γιατί το μπάσκετ μου δίνει ζωή άρα δύσκολα με βλέπω μακριά από τα γήπεδα!