Οι «παραγγελιές» που έδωσε ο Γιάννης Ρίτσος στον Στέλιο Καζαντζίδη
Η συνάντηση Καζαντζίδη-Ρίτσου μια μέρα στα χρόνια της μεταπολίτευσης
Είχαν περάσει πια τα δύσκολα χρόνια με την πτώση της επτάχρονης δικτατορίας και ένα χειμωνιάτικο βράδυ του 1981 ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, Γιάννης Ρίτσος συνάντησε τον τραγουδιστή του λαού, Στέλιο Καζαντζίδη στο στούντιο της Columbia. Την εποχή εκείνη ο Λάκης Χαλκιάς ηχογραφούσε το δίσκο «Πικραμένη μου γενιά» σε στίχους του Ρίτσου και μουσική του Μάριου Τόκα. Ο Καζαντζίδης ήθελε να ακούσει τα τραγούδια και μπήκε στο κοντρόλ. Η ατμόσφαιρα ήταν συγκινητική. Ο Στέλιος θαύμαζε τον μεγάλο ποιητή και δεν έβρισκε λόγια να εκφράσει τον αμέριστο σεβασμό στο πρόσωπό του. Ο Ρίτσος χρειάστηκε να τον «ποτίσει» ουίσκι για να τον ακούσει να τον προσφωνεί «Γιάννη» και όχι «κύριο Ρίτσο».
Δεν του έφτανε όμως αυτό. Έτρεφε κι ο ίδιος ανάλογα αισθήματα θαυμασμού για τη μεγαλειώδη φωνή του Καζαντζίδη. Εκμεταλλευόμενος την αδυναμία του τραγουδιστή στο πρόσωπό του δεν δίστασε να ζητήσει κάποιες «παραγγελιές» τις οποίες ο Στέλιος τραγούδησε επί τόπου παίρνοντας μια κιθάρα.
Βράχο- βράχο τον καημό μου
Σαββατόβραδο
Οικοδόμοι παλικάρια
Το τρένο Γερμανίας-Αθηνών
