Σοπέν προς Μέντελσον - Η απάντηση που άργησε ένα χρόνο!

Ο Φέλιξ Μέντελσον υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα της κλασικής μουσικής, παιδί-θαύμα και πολυτάλαντος άνθρωπος με έφεση στη ζωγραφική αλλά και στη λογοτεχνία. Σε όλη του τη ζωή λάνσαρε το μοντέλο του ισορροπημένου και συμβατικού ανθρώπου, πάντα χαρούμενου και ευτυχισμένου, ωστόσο το ψευδώνυμο «Δυσαρεστημένος Πολωνός κόμης» κάθε άλλο παρά τυχαία του δόθηκε. Ο ιδιοφυής συνθέτης παρουσίαζε συχνά νευρικές κρίσεις που προβλημάτιζαν την οικογένειά του και ίσως είναι μια εξήγηση για τον πρόωρο θάνατό του. Ο Μέντελσον νυμφεύτηκε τη Σεσίλ Ζανρενό (Cécile Charlotte Sophie Jeanrenaud, 1817 - 1853), κόρη ενός κληρικού της Γαλλικής Μεταρρυθμισμένης Εκκλησίας, στις 28 Μαρτίου 1837. Το ζευγάρι απέκτησε πέντε παιδιά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1840 ο Μέντελσον είχε προσωρινά μετακομίσει από τη Λειψία στο Βερολίνο και στις 3 Νοεμβρίου 1944, έστειλε γράμμα στον Σοπέν ζητώντας του τα εξής:

«Φίλτατε Σοπέν, σας αποστέλλω την επιστολή αυτή προκειμένου να ζητήσω μια χάρη. Θα θέλατε χάριν της φιλίας μας να γράψετε μερικά μέτρα μουσικής, να υπογράψετε το όνομά σας στο κάτω μέρος, για να φανεί ότι τα γράψατε για τη σύζυγό μου (Cécile M.-B.) και να μου τα στείλετε; Σας είχαμε δει στη Φρανκφούρτη τελευταία φορά και τότε ήμασταν αρραβωνιασμένοι. Έκτοτε, όταν θέλω να ευχαριστήσω τη γυναίκα μου της παίζω κάτι στο πιάνο, και τα αγαπημένα της έργα είναι τα δικά σας. Επαφίεμαι στην καλοσύνη σας και θα με συγχωρήσετε που με αυτόν τον τρόπο προστίθεμαι στους φορτικούς που διαταράσσουν την ηρεμία σας. Σας είμαστε πάντα βαθιά αφοσιωμένοι».

Η απάντηση του Σοπέν ήρθε 11 μήνες αργότερα με το χειρόγραφο του έργου 59, αρ. 2: «Αγαπητέ μου, με λίγη καλή θέληση, παρακαλώ φανταστείτε ότι γράφω το απαντητικό γράμμα αμέσως μετά την παραλαβή της επιστολής που μετέφερε τόσο ευχάριστα νέα από εσάς. Δεδομένου ότι τα συναισθήματά μου δεν έχουν καμία σχέση με αυτήν την καθυστέρηση, παρακαλώ δεχτείτε αυτά τα λόγια σαν να είχαν φτάσει στην ώρα τους. Εάν το συνημμένο φύλλο χαρτιού δεν είναι πολύ τσαλακωμένο και δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία, θα μπορούσατε να το παρουσιάσετε στην κυρία Μέντελσον;»