Μυριοκεφαλιτάκη: «Θέλω κι άλλο Κύπελλο»

Υπάρχει ένα σημείο στον πρωταθλητισμό όπου οι αριθμοί παύουν να εξηγούν την ιστορία. Όχι επειδή δεν έχουν σημασία, αλλά απλώς δεν αρκούν. Έξι Κύπελλα, εννέα Final Four, χρόνια στην κορυφή. Κι όμως, τίποτε από αυτά δεν περιγράφει πραγματικά τη Μαρία Μυριοκεφαλιτάκη. Η δική της αφήγηση δεν υπολογίζεται μόνο σε τρόπαια, αλλά σε κάτι πιο άυλο και πιο απαιτητικό, στη μόνιμη άρνηση της ικανοποίησης. Στην ανάγκη της για την επόμενη νίκη και στην ιδέα ότι η κορυφή δεν είναι ένας τόπος, αλλά μια ιδανική συνθήκη που πρέπει να αποδεικνύεται ξανά και ξανά.

Λίγο πριν από το Stoiximan Final-4 του Κυπέλλου των γυναικών η Κρητικιά πρωταθλήτρια του Ολυμπιακού μιλά στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ για την «άγρια ομορφιά» της διοργάνωσης, για το άγχος που δεν φεύγει ποτέ, για το ένα παιχνίδι που μπορεί να τα κρίνει όλα και για εκείνη τη διαρκή εσωτερική φωνή που δεν λέει ποτέ «αρκετά». Για εκείνη δεν είναι αρκετά τα έξι Κύπελλα που ήδη έχει και την τοποθετούν στην κορυφή της σχετικής λίστας μαζί με τη Βάσω Πλευρίτου. Το ασίγαστο «θέλω» είναι το καύσιμο των πρωταθλητών. Αυτών που δεν θυμούνται πόσα έχουν κερδίσει. Θυμούνται μόνο ότι θέλουν κι άλλο.

-Έχεις ήδη έξι τρόπαια, όσα και η Βάσω Πλευρίτου. Όταν άρχιζες το άθλημα είχες φανταστεί όλες αυτές τις στιγμές;

Δεν περίμενα ότι θα εξελιχθούν κάπως έτσι τα πράγματα. Το πίστευα, ήθελα αλλά όταν είσαι πιο μικρή δεν το σκέφτεσαι. Τώρα, που κάνω την αναδρομή, σκέφτομαι “έχουν περάσει τόσα χρόνια, έχουν γίνει τόσα πολλά”. Αλλά, κατά το πέρασμα των χρόνων δεν το σκέφτεσαι ότι συμβαίνουν.

-Δηλαδή, απλώς ανεβαίνεις ένα σκαλοπάτι κάθε φορά; Έτσι, το νιώθεις;

Κάπως έτσι πάει. Για εμένα ο πρωταθλητισμός είναι η νίκη σε οποιοδήποτε επίπεδο, είτε συλλογικό είτε με την Εθνική ομάδα. Αυτή είναι η “τροφή” μου, γι' αυτό δεν το συνειδητοποιώ. Τώρα, που τα άκουσα μου φάνηκαν ότι είναι πάρα πολλά.

-Άρα αυτός είναι στην ουσία και ένας τρόπος για να μείνει μια αθλήτρια φουλ μάχιμη;

Τον πρωταθλητή τον εμπνέουν και τον γεμίζουν οι προκλήσεις. Για εμάς οποιαδήποτε διοργάνωση είναι μία πρόκληση και έχουμε τη θέληση να κερδίζουμε ό,τι υπάρχει.

-Δηλαδή, υπάρχει πάντα το αίσθημα του ανικανοποίητου;

Δεν υπάρχει νιώθεις ποτέ την ικανοποίηση ότι τα έχεις καταφέρει όλα. Πάντα θες κι άλλο. Πάντα. Πήρα ένα κύπελλο; Θέλω κι άλλο κύπελλο. Ποτέ δεν λες ότι πήρα ένα και είμαι εντάξει.
Θες να παραμείνεις στην κορυφή.

-Το Κύπελλο λειτουργεί ως “καμπανάκι” έναρξης της περιόδου των τίτλων; Έχει τη λογική της αφύπνισης της αδρεναλίνης;

Κάπως έτσι. Συν ότι πρόκειται για τον θεσμό των εκπλήξεων.

-Άρα, το αγαπάει ο αθλητής το Κύπελλο;

Ναι! Το πρωτάθλημα θέλει διάρκεια. Αρχίζει με την έναρξη της σεζόν και στο τέλος ο πρωταθλητής κρίνεται σε μια σειρά από τελικούς. Όμως, το Κύπελλο είναι απρόβλεπτο. Σ' ένα παιχνίδι όλα μπορεί να συμβούν. Έχει άγρια ομορφιά. Είναι απαιτητικός θεσμός. Εμένα ως αθλήτρια με στρεσάρει, εντός εισαγωγικών. Έχω πίστη στην ομάδα μου και στο πλάνο και στους προπονητές, αλλά αυτή η διοργάνωση σε βάζει στη διαδικασία να σκεφτείς αλλιώς. Λες “αν χάσω ένα ματς στο πρωτάθλημα, έχω περιθώριο να το διορθώσω. Αν όμως χάσω ένα ματς στο Final Four, χάνω το Κύπελλο”. Είναι ένα παιχνίδι και πρέπει να παίξεις πολύ καλά.

-Αυτή η συνθήκη επηρεάζει την απόδοσή σου;

Όχι, δεν με επηρεάζει. Μια αθλήτρια υψηλού επιπέδου έχει μάθει να διαχειρίζεται την πίεση και το άγχος. Είναι παιχνίδια, τα οποία είναι μοναδικά και αυτό από μόνο του με κρατάει σε εγρήγορση επειδή είναι ματς που δεν επαναλαμβάνονται. Διακυβεύεται ένα τρόπαιο. Βέβαια, οι πολλές συμμετοχές στην τελική φάση σε εκπαιδεύουν να διαχειρίζεσαι αυτές τις στιγμές. Είναι πολύ σημαντική η εμπειρία. Διαφορετικά διαχειρίζεσαι παιχνίδια που δεν έχεις ξαναζήσει και διαφορετικά κάτι που ήδη γνωρίζεις. Στο Κύπελλο ξέρουμε ότι το ματς είναι μοναδικό και πρέπει να είμαστε πιο συγκεντρωμένες. Αντίστοιχα κι η εκάστοτε αντίπαλός μας το γνωρίζει. Μια ομάδα που είναι λίγο κατώτερη αγωνιστικά με βάση τα προγνωστικά -δεν το λέω για να προσβάλω κάποιον σύλλογο- θα πει :''Είναι ένα παιχνίδι. Πάμε να το κερδίσουμε''. Συνεπώς, μιλάμε για αγώνες που έχουν μια επικινδυνότητα.

-Στον ημιτελικό θα αντιμετωπίσετε τον ΠΑΟΚ. Τι ματς αναμένεται να δούμε;

Θα είμαστε συγκεντρωμένες. Είμαστε αισιόδοξες και έτοιμες. Θα ακολουθήσουμε πλάνο μας πιστά και ευελπιστούμε ότι θα προκριθούμε στον τελικό.

-Μπορείς να προβλέψεις και αν θα φτάσεις τα 7 τρόπαια;

Ευελπιστώ ότι το απόγευμα του Σαββάτου θα έχω 7 κύπελλα στο παλμαρέ μου, όμως δεν θα είναι κάτι εύκολο. Δεν είναι κάτι που κερδίζεται χωρίς κόπο και χωρίς αγώνα. Απαιτεί τα μέγιστα των δυνατοτήτων όλης της ομάδας.

-Η διοργάνωση θα γίνει σε ένα φιλόξενο τόπο για το πόλο.

Και ανυπομονώ για το διήμερο που έρχεται. Είμαστε πολύ χαρούμενες που η Ομοσπονδία έχει ως αρχή να διοργανώνει τα Final Four στην επαρχία. Χαίρομαι πάρα πολύ γι' αυτή την πρωτοβουλία, επειδή μας βλέπει το κοινό της επαρχίας. Θέλουμε να γνωρίσουν το άθλημα και να βλέπουν τους αγώνες μας από κοντά. Επίσης, χαίρομαι επειδή όπου και αν έχουμε πάει έρχονται οι φίλαθλοι. Έχουν αγκαλιάσει το Κύπελλο όχι μόνο οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού, αλλά γενικότερα της πόλης. Ο κόσμος της Λάρισας έχει μεγάλη αγάπη για το άθλημα και μάς το δείχνει έμπρακτα. Η Λάρισα αγαπάει γενικά τον αθλητισμό. Έχει παράδοση, έχει ομάδες και έχει αναδείξει και μεγάλους αθλητές. Το κολυμβητήριο σίγουρα θα είναι γεμάτο και τις δύο ημέρες.