Μια επιτυχία που άργησε τόσα χρόνια
Η Ελλάδα πέτυχε κάτι που μπορούσε και άξιζε να πετύχει εδώ και πολλά χρόνια. Κι ένα υστερόγραφο για μερικούς «καλοθελητές».
Μετά τις γυναίκες, η Ελλάδα είναι στην κορυφή του παγκόσμιου πόλο και στους άνδρες. Η Εθνική ομάδα κέρδισε σε έναν συγκλονιστικό τελικό την Ουγγαρία και κατέκτησε το World Cup.
Μια επιτυχία προφανώς τεράστια. Η πρώτη φορά, άλλωστε, που η πραγματική Επίσημη Αγαπημένη (βάση σταθερότητας στην ελίτ) ανεβαίνει στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου. Τόσες και τόσες φορές έφτασε τόσο κοντά, αλλά πάντα έμενε με το παράπονο. Πάντα με το γαμώτο.
Τι να θυμηθούμε; Τον τελικό με την Ουγγαρία το 2023; Τον προημιτελικό στο Παρίσι με τη Σερβία το 2024; Τον περσινό ημιτελικό κόντρα στην Ισπανία, που δέχθηκε τέρμα στο τελευταίο δευτερόλεπτο; Τόσα χρόνια η Ελλάδα ήταν εκεί, να δίνει το παρών όχι απλά στις μεγάλες διοργανώσεις, αλλά στη μάχη για το μετάλλιο, χωρίς να μπορεί να φτάσει στο χρυσό.
Όλα αυτά μέχρι σήμερα. Μέχρι τη στιγμή που ο Δημήτρης Σκουμπάκης αποφάσισε να κάνει το σπουδαιότερο παιχνίδι της καριέρας του, μέχρι το επόμενο. Μέχρι που ο αρχηγός, Στέλιος Αργυρόπουλος-Κανακάκης αποφάσισε να στείλει τη μπάλα σε σημείο που δεν την έπιανε κανένας γκολκίπερ. Μέχρι την τελευταία άμυνα, που βγήκε με όλα τα χέρια στον αέρα.
Βέβαια, συγχωρέστε μας, αλλά ο Θοδωρής Βλάχος αξίζει αυτή την επιτυχία λίγο παραπάνω από τους υπόλοιπους. Ένας εκ των κορυφαίων προπονητών στην ιστορία του αθλήματος, έχει οδηγήσει τόσες και τόσες ομάδες στην πηγή, χωρίς ποτέ ο ίδιος να πιει νερό. Τώρα, μπορεί να πει, επιτέλους, ότι πέτυχε να κάνει κάτι που δεν έκανε κανένας άλλος. Να πάρει την Εθνική και να την ανεβάσει στην πρώτη θέση.
Υ.Γ. Δυστυχώς ήταν αναμενόμενο να βγουν μερικοί «καλοθελητές», αλλά εμείς θα το αναφέρουμε, έστω κι αν θεωρείται αυτονόητο. Καμία ομάδα πάνω από την Εθνική. Έχουμε να ασχολούμαστε με τους συλλόγους για τους 9 από τους 12 μήνες του χρόνου. Κρατήστε τις οπαδικές σας προτιμήσεις μακριά.
