Εθνική Ανδρών πόλο: Από την Αθήνα στο Σίδνεϊ, η 5η παρουσία σε τελικό!

Για δεύτερη διαδοχική χρονιά η Εθνική Ανδρών υδατοσφαίρισης βρίσκεται στον τελικό του World Cup και φυσικά φιλοδοξεί, να βγει από το κολυμβητήριο του Σίδνεϊ, μετά τον αγώνα με την Ουγγαρία έχοντας περασμένο, στο λαιμό τους, τα μέλη της, τα χρυσά μετάλλια του νικητή.

Κατ’ αυτό τον τρόπο η ομάδα του Θοδωρή Bλάχου όχι μόνο θα έχει - τρόπον τινά - «πάρει το αίμα της πίσω», για τον περσινό χαμένο τελικό, στην Ποντγκόριτσα, κόντρα στην Ισπανία (16-14), αλλά και εκείνο των προκατόχων τους, της εθνικής του 1997, όταν στον παρθενικό τελικό μεγάλης διοργάνωσης για την «γαλανόλευκη» είχε χάσει, στην Αθήνα από τις Η.Π.Α. (8-5), στο τότε FINA Cup (προκάτοχο του σημερινού World Cup)

Παρά το χαμένο χρυσό, εκείνος ο αγώνας ήταν η απαρχή της καταξίωσης, για την ομάδα μας, στις μεγάλες δυνάμεις της υδατοσφαίρισης.

Ωστόσο ήταν κι ο πρώτος «κρίκος» της αλυσίδας των χαμένων τελικών που την κατατρέχει 29 χρόνια τώρα.

Aκολούθησαν άλλοι τρεις.

Πέραν του ...νωπού περσινού, μεσολάβησαν ο τελικός των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο (2021), όταν η Εθνική μας έχασε από την Σερβία 13-10, αλλά και εκιείνος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Υγρού Στίβου, σε μια άλλη ιαπωνική πόλη, την Φουκουόκα, δύο χρόνια αργότερα.

Τότε ήταν η Ουγγαρία που μας είχε στερήσει την κορυφή κερδίζοντας 14-13.

Tόσο ο Θοδωρής Βλάχος όσο και οι παίκτες του θα θέλουν, σήμερα κόντρα στους Μαγυάρους - όχι μόνο για λόγους ιστορικούς - να σπάσουν την κακοδαιμονία δεκαετιών, αλλά και για προσωπικούς, αφού προ τριετίας δεν ήταν λίγοι εκείνοι από την σημερινή ομάδα που έφτασαν στην «πηγή» και δεν ήπιαν νερό (πέραν του προπονητή, οι Σκουμπάκης, Γκιουβέτσης, Παπαναστασίου, Αργυρόπουλος, Κάκαρης. Νικολαϊδης και Τζωρτζάτος )

Σήμερα οι ευχές του απαντασχού Ελληνισμού και δη εκείνου της παροικίας του Σίδνεϊ (και στους Αντίποδες εν γένει) τους συνοδεύουν ώστε να ...ξεδιψάσουν, φτάνοντας εκεί όπου βρίσκονται ήδη, στην καρδιά όλου του εγχώριου φίλαθλου κοινού: στην κορυφή του κόσμου!