Παθιασμένος και αλύγιστος, με εκπληκτικούς Ρέτσο και Πουέρτα

Ήταν ένα ντέρμπι με τα όλα του. Νεύρα, αποβολές, μια πληθώρα κίτρινων καρτών, με θριαμβευτή τον Ολυμπιακό. Την καλύτερη ομάδα στο γήπεδο του Φαλήρου, με μια εμφάνιση ιδανική για ένα τέτοιο παιχνίδι.

Ένας Ολυμπιακός που κατέθεσε πάθος, ψυχή, ποιότητα και χαρακτήρα, επικρατώντας του Παναθηναϊκού σε όλα τα κομμάτια του παιχνιδιού, μέχρι την αποβολή του Σάλιακα. Από εκείνο το σημείο και μετά, διατήρησε σχετικά εύκολα το μηδέν στην άμυνα, με τον Ορτέγκα να απαντάει σωστά στο καλό σουτ του Σαλάχ-Εντίν. Ένας Ολυμπιακός που άξιζε τη νίκη. Μια νίκη που χρειαζόταν όσο τίποτε, προκειμένου να πάρει ψυχολογία εν όψει συνέχειας.

Κορυφαίοι της ομάδας του Ιμανόλ, ο Ρέτσος και ο Πουέρτα. Ο αρχηγός σκόραρε, πίεσε, αμύνθηκε υποδειγματικά κόντρα στον Τετέι αλλά και στον Ντέσερς και έκανε μια από τις πιο πλήρεις εμφανίσεις της καριέρας τους. Αν έπρεπε να δείξεις έναν παίκτη για να καταλάβεις τον νικητή, αυτός ήταν ο Παναγιώτης Ρέτσος.

Ο δεύτερος, ο Πουέρτα, έδειξε σε τέτοια παιχνίδια γιατί είναι ο κύριος "16 εκατομμύρια". Ο Κολομβιανός έκανε τη διαφορά στο χώρο του κέντρου, κυριαρχώντας έναντι των Λουζά και Καμαρά. Ακόμη κι όταν μπήκε ο Κάνγκουα, ακόμη κι όταν ο Ολυμπιακός έμεινε με παίκτη λιγότερο, ο Πουέρτα δε σταμάτησε να τρέχει και να κλέβει.

Γενικά, ένας Ολυμπιακός που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο, γνωρίζοντας ακριβώς τι θέλει να κάνει. Απέναντί του, ένας Παναθηναϊκός που άργησε πολύ να καταλάβει τη βαρύτητα της αναμέτρησης. Κι όταν το έκανε, βρέθηκε πίσω στο σκορ.

Υ.Γ. Πάρα πολύ καλός ο Ισπανός Μαρτίνεθ (Μαρτίνεθ). Άφησε παιχνίδι όσο μπορούσε, έδωσε πολλές κάρτες, ενώ κι η αποβολή του Σάλιακα ήταν ολόσωστη.