Να μείνεις εδώ, να φτάσουμε ως το τέρμα
Τελικά, ο Βαγγέλης Μαρινάκης το πήρε όντως πάνω του και στηρίζει τον προπονητή που χάρισε στον Ολυμπιακό τη μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας του.
Οι μεγάλες αποφάσεις δεν συνδυάζονται απαραίτητα με την αλλαγή. Αντιθέτως, μια κρίσιμη, μια πολλές φορές ιστορική απόφαση μπορεί να συνδυάζεται με τη στήριξη, την υπομονή, την πίστη σε μια ιδέα που δείχνει ότι δεν βγαίνει.
Στον Ολυμπιακό, ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει πάρει δύο μεγάλες αποφάσεις στη θητεία του ως ιδιοκτήτης του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου. Η πρώτη, αμέσως μόλις ανέλαβε, όταν έφερε πίσω στον Πειραιά τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Η δεύτερη, το Φλεβάρη του 2024, μετά το 1-4 από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ.
Όταν αποφάσισε να διατηρήσει τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και να του δώσει συμβόλαιο μέχρι το καλοκαίρι του 2025. Παρά την ήττα και τον διαφαινόμενο αποκλεισμό, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού είδε κάτι που του άρεσε, κάτι που τον έκανε να πιστεύει. Τα υπόλοιπα που ακολούθησαν τα ξέρετε.
Λίγες μέρες πριν, ο Ολυμπιακός βρισκόταν σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ο αποκλεισμός από τη Ναϊμέγκεν έδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι κάτι πρέπει να αλλάξει στην ομάδα. Υπήρχε λοιπόν το δίλημμα: Διαζύγιο με τον Μεντιλίμπαρ, νέος προπονητής, νέοι παίκτες, νέα αρχή, δέκα μέρες πριν την έναρξη του πρωταθλήματος ή παραμονή Μέντι, νέοι παίκτες κι ουσιαστική ενίσχυση για μια νέα, βελτιωμένη έκδοση.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης επέλεξε το δεύτερο. Γιατί ξέρει ότι ο Βάσκος τεχνικός είναι αυτός που χάρισε στο σύλλογο του Πειραιά τη μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας του. Γιατί ξέρει ότι αυτός ο προπονητής, πέρα από τα ποδοσφαιρικά και τα τακτικά, είναι ένας άνθρωπος καθαρός, ένας άνθρωπος ντόμπρος.
Γιατί ξέρει ότι, με την κατάλληλη στήριξη, μπορεί να φτάσει σε ύψη που δεν έχει βρεθεί ποτέ η ομάδα. Όπως έγινε το 2024. Για αυτό και στην ενημέρωση των Πειραιωτών, γίνεται λόγος για τον τελικό του UEFA Europa League στη Φρανφούρτη.
Ίσως ο Βαγγέλης Μαρινάκης ολοκλήρωσε τη συνάντηση με τον Μεντιλίμπαρ βάζοντας στα ηχεία το γνωστό άσμα του Μιχάλη Χατζηγιάννη «να μείνεις εδώ, να φτάσουμε ως το τέρμα». Γιατί με τον συγκεκριμένο, το πιστεύει. Το έχει δει άλλωστε.