Ολυμπιακός: Δεν εξηγείται τέτοια διαφορά

Ένα πρόβλημα, πέραν του βασικότερου, το οποίο παρουσίασε ο Ολυμπιακός στην Τούμπα (και δεν ήταν η πρώτη φορά) είχε να κάνει με την εικόνα της ομάδας από ημίχρονο σε ημίχρονο. Και την ατομική απόδοση των ποδοσφαιριστών.

Οι περισσότεροι ήταν από καλοί έως πολύ καλοί στο πρώτο μέρος. Και δεν επηρεάστηκαν ούτε από το προβάδισμα του ΠΑΟΚ με το αντικανονικό γκολ ούτε από τίποτα. Ισοφάρισαν και συνέχισαν να κυριαρχούν, κάτι που σταδιακά δεν συνεχίστηκε παρόλο που μέχρι το δεύτερο τέρμα των γηπεδούχων πάλι μόνο ο Ολυμπιακός απειλούσε.

Ο Ζέλσον, ο Έσε, ο Τσικίνιο, ο Ροντινέι, ο Γκαρθία, αλλά και οι υπόλοιποι είχαν ο καθένας τη δική του συνεισφορά στην ανωτερότητα της ομάδας τους και το 1-1 του ημιχρόνου έμοιαζε με μαγική εικόνα. Ιδανικό ξεκίνημα, ιδανική αντίδραση, με μοναδικό ζήτημα τις πολλές για τέτοιο ματς χαμένες ευκαιρίες.

Άπαντες άρχισαν να πέφτουν στην επανάληψη. Και δεν είχαν ούτε την ίδια ένταση ούτε την επιβολή στο παιχνίδι, δίνοντας στον ΠΑΟΚ το δικαίωμα να αναθαρρήσει. Και τελικά να πάρει το τρίποντο.

Άργησε να κάνει αλλαγές ο Μεντιλίμπαρ; Ίσως ναι. Και αυτές οι δύο στο τέλος δεν είχαν καν νόημα. Αλλά ο Ποντένσε έδειξε ότι θα μπορούσε να είχε μπει νωρίτερα καθώς προβλημάτισε πάρα πολύ τον Κένι και ήταν επικίνδυνος. Ο Λουίς επίσης. Όμως και ο προπονητής περίμενε ότι δεν θα έπεφτε τόσο πολύ ο ρυθμός και η εικόνα ολόκληρης της ομάδας και καθενός παίκτη ξεχωριστά. Ανάμεσα στο 2-1 και στο 3-1 ο Ολυμπιακός πάλι ήταν επιθετικός, δραστήριος και πήγε να επιστρέψει, αλλά μετά έπαψε καν να το πιστεύει.

Όμως αυτή η απότομη πτώση της απόδοσης, λες και περίμεναν ότι η νίκη θα ερχόταν από μόνη της ή ότι ο ΠΑΟΚ θα συνέχιζε να μην απειλεί, δεν μπορεί να εξηγηθεί. Σε ένα ντέρμπι τόσο μεγάλης σημασίας.