Όσο υπήρχε ενέργεια, φάνηκε ποιος είναι ο καλύτερος

Ας ξεκινήσουμε λίγο ανάποδα. Είναι δεδομένο ότι η ΑΕΚ, με τον Μάρκο Νίκολιτς στο πάγκο, με τις επιλογές του Χαβιέ Ριμπάλτα και τη στήριξη του Μάριου Ηλιόπουλου έχει κάνει πολλά βήματα μπροστά σε σχέση με πέρσι.

Τέλος το αυτοκτονικό ποδόσφαιρο του Αλμέιδα, τέλος η διαλυμένη ψυχολογία, τέλος οι καταρρεύσεις. Φέτος, η Ένωση έχει δείξει πως πρόκειται για μια σοβαρή, συμπαγής ομάδα που θα προσπαθήσει να κάνει ό,τι χρειαστεί για να πάρει το αποτέλεσμα που θέλει.

Κάτι τέτοιο προσπάθησε να κάνει και χθες, κόντρα στον Ολυμπιακό. Στο πρώτο τέταρτο του αγώνα, διάστημα στο οποίο μπορεί να χαρακτηριστεί και αναγνωριστικό, η ΑΕΚ θέλει τη μπάλα στα πόδια, προσπαθεί να δημιουργήσει προϋποθέσεις, ενώ κερδίσει και μερικές στημένες φάσεις. Αλλά, κάπου στο 15', η αναγνώριση των ερυθρόλευκων ολοκληρώθηκε και ξεκίνησαν οι... επιδρομές.

Μονόλογος, μονότερμα, απόλυτη κυριαρχία του Ολυμπιακού από το 15' μέχρι το φινάλε του ημιχρόνου. Λίγες ευκαιρίες μεν, αλλά σίγουρα καλές. Ο Στρακόσα έχει κάνει μια από τις αποκρούσεις της σεζόν στο πλασέ του Ροντινέι. Αλλά η εικόνα έλεγε την ιστορία. Από τη μία, ένα σύνολο που έπαιζε αυτό που ήξερε καλά και το έκανε όπως το ήθελε ο προπονητής του. Από την άλλη, μια ομάδα πανικοβλημένη, που είχε κλειστεί στο δικό της μισό και δε μπορούσε να αλλάξει τρίτη πάσα.

Και μη το ξεχνάμε, το ίδιο σκηνικό είδαμε και στην έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου. Ώσπου, μια αντεπίθεση της ΑΕΚ - πιθανώς σε θέση οφσάιντ - οδήγησε στο 1-0 και σε ένα τελείως διαφορετικό ματς. Αλλά, το ποδόσφαιρο μπορεί να αδικεί και να τιμωρεί, αλλά τις περισσότερες φορές σου δίνει ευκαιρίες να επανορθώσεις. Κι ο Ολυμπιακός πήρε την τελευταία της αναμέτρησης.

Από το 65' και μετά, ήταν ηλίου φαεινότερο ότι το ενεργειακό ντεπόζιτο των παικτών του Μεντιλίμπαρ είχε φτάσει...ρεζέρβα. Εκεί, η ΑΕΚ βρήκε χώρο να χτυπήσει σε κάποιες αντεπιθέσεις, χωρίς όμως να κάνει ευκαιρία. Ό,τι δημιούργησε, το πέτυχε μέσω στατικών φάσεων, πλην της ευκαιρίας του Ζίνι στο 20'. Αλλά και πάλι, ο Ολυμπιακός ήταν αυτός που, στα κρίσιμα τελευταία λεπτά, κατάφερε να βρει ευκαιρίες να σκοράρει, έστω από την άσπρη βούλα.

Η αλήθεια, εντελώς ποδοσφαιρικά, είναι πως η ΑΕΚ πρέπει, αντί να διαμαρτύρεται για τις διαιτητικές αποφάσεις, να ξαναδεί με νηφαλιότητα το παιχνίδι και να δει τι της έλειψε. Πού υστέρησε.

Ο Ολυμπιακός θα ανέβει κι άλλο στην απόδοσή του. Άλλωστε, έχει τα δύο παιχνίδια με τη Λεβερκούζεν σε 15 μέρες...