Μουντιάλ: Η απόλυτη δικαίωση του Ρόδρι
Παγκόσμιος πρωταθλητής, κάτοχος των πάντων, αληθινός ηγέτης. Ο Ρόδρι αφήνει πίσω το παρελθόν, τις ατυχίες και τις κριτικές. Απαντήσεις μόνο στο γήπεδο.
Εάν υπάρχει ένας άνθρωπος του ποδοσφαίρου που φρόντισε να δώσει αποστομωτικές απαντήσεις, αυτός είναι ο Ρόδρι. Εντάξει, το έχουν κάνει κι άλλοι. Σπουδαιότεροι ίσως σε ταλέντο παίκτες από τον αρχηγό της παγκόσμιας πρωταθλήτριας.
Η ανάδειξή του σε πολυτιμότερο παίκτη του Μουντιάλ, το Παγκόσμιο Κύπελλο στα χέρια του, η αποθέωση επειδή έχει κατακτήσει τα πάντα στην καριέρα του, φέρνουν τον άσο της Μάντσεστερ Σίτι και διακαή πόθο του Ζοσέ Μουρίνια για τη νέα Ρεάλ, στην πρώτη γραμμή. Κι ας είναι κι άλλοι που έχουν λάμψη, ακόμη και οι ηττημένοι όπως ο τεράστιος Λιονέλ Μέσι.
Ο Ρόδρι αφήνει πίσω του το παρελθόν και κάθε αμφισβήτηση με την παρουσία του σε αυτό το Μουντιάλ και μέχρι το τέλος της διαδρομής.
Αφήνει πίσω του τον κουρνιαχτό επειδή πήρε εκείνος τη «Χρυσή Μπάλα» και όχι ο Βινίσιους, λες και είχε βάλει... μέσο για να του τη δώσουν. Αφήνει πίσω του κυρίως τον πολύ σοβαρό τραυματισμό που μπορεί να διαλύσει ψυχολογικά την καριέρα κάθε παίκτη, στο υψηλότερο ή όχι επίπεδο.
Ο Ρόδρι του Μουντιάλ ήταν ο αληθινός πρωταγωνιστής μιας αληθινής ομάδας με πρωταγωνιστές τους πάντες. Ήταν εκεί σε κάθε φάση, μονομαχία, πρώτη πάσα αυτής της ανελέητης και ολοκληρωτικής κυριαρχίας σε όλα τα ματς της «ρόχα». Μιας ομάδας που τελείωσε στην κορυφή και πήρε την κούπα έχοντας δεχτεί ένα γκολ σε όλο το τουρνουά. Με τον Ουνάι Σιμόν στα περισσότερα ματς να είναι απλά θεατής του ποδοσφαίρου της Εθνικής του και να μη χρειάζεται να κάνει και πολλά. Ο πιο τυχερός τερματοφύλακας του κόσμου είναι αυτός της Εθνικής Ισπανίας έλεγαν κάποιοι μετά τη διοργάνωση, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Γιατί σε ομάδες τέτοιας μορφής και ποιότητας παίζει μπάλα και ο γκολκίπερ. Κι ας το κάνει συνήθως με τα πόδια του...